Het internet rulez.
Kijk zie, de gitaar van Milow is gevonden…
En dat allemaal dankzij het internet!
Dag 1.
Gisteren was, zoals dat heet, “een helse dag”. Om kwart voor acht ‘s morgens waren de verhuizers op mijn oude adres om alles in te laden, om half elf waren we bij lief thuis, om twaalf uur beginnen uitladen op het nieuwe adres, en rond kwart na drie stond het hele huis vol dozen.
De eerste prioriteit was dan: zorgen dat we kunnen slapen, eten, douchen en in de zetel zitten, wat allemaal wonderwel gelukt was tegen negen uur ‘s avonds.
De situatie is op dit moment verward maar zeer hoopvol. Vanavond, morgen en vrijdag verder dozen uitpakken en ik denk tegen dan zowat rond te zijn.
Verhuizen is lastig.
Ongerust.
Ik ben er dus niet gerust in, é. Morgen is verhuisdag en normaal gezien komen ze in de namiddag de telefoon aansluiten. Maar als ze niet komen, dan heb ik dus geen internet morgen.
Scary.
Koffie.
De Senseo staat al op het nieuwe adres, wat betekent dat ik des ochtends geen koffie meer kan drinken in het appartement. Zij die mij beter dan op virtuele wijze kennen en reeds het genoegen hebben gesmaakt me ‘s morgens bij het ontwaken mee te maken, weten dat ik niet echt een vrolijke meid ben, zo vers uit mijn bed. Er zijn zelfs mensen die enkel nog op reis willen met i. op voorwaarde dat ik uit hun buurt blijf het eerste uur na het opstaan.
Het behoeft dan ook geen verdere uitleg dat het ontbreken van cafeïne ‘s morgens mij transformeert van de gebruikelijke mild humeurige juffrouw naar een razende demoon, klaar om de eerste die in mijn buurt komt het strot over te bijten.
Een beetje sabbelen op een senseo-pad lijkt het enige alternatief, maar echt smakelijk is dat dus niet. Misschien kan ik een tas water in de microgolf pleuren en er dan gewoon zo’n pad ingooien. Zoals bij thee. Beetje laten weken en dan opslurpen, die handel.
Iemand al geprobeerd?
Ochgot die jongen.
Een opsporingsbericht:
GITAAR MILOW GESTOLEN?
Op donderdag 25 augustus – twee dagen voor de start van de opnames van zijn debuutplaat – nam Jonathan Vandenbroeck (alias Rock Rally 2004 finalist Milow) om 14u32 de IC-trein in Brussel-Centraal naar Gent-Sint-Pieters (met bestemming Knokke-Blankenberge). Bij het afstappen in Gent om 15u04 bleef de akoestische gitaar op het bagagerek in de wagon liggen, en daarna ontbreekt voorlopig elk spoor.
Het gaat om een uiterst zeldzaam handgemaakt model D van Santa Cruz Guitar Company, lichtbruin van kleur, en zit in een zwarte hardcase gitaarkoffer (met donkerblauwe voering aan de binnenkant) met een zestal stickers van oa Lou’s Records, Radio1, Absynthe Minded, Jack Johnson en Apple.
Als er iemand op de verbinding tussen Tongeren – Knokke/Blankenberge (vooral in de regio Gent, Brugge of aan de kust) die namiddag en/of avond die gitaar (of iemand mét de gitaar) zou gezien hebben, gelieve ons te contacteren op milow[AT]milow[DOT]be.
Santa Cruz gitaren zijn normaal gezien niet te vinden op de tweedehandsmarkt, dus als iemand de komende dagen, weken en maanden een occasie Santa Cruz te koop ziet (in een advertentie, op internet, in een gitaarwinkel), aarzel dan niet dit door te geven. Er volgt zeker en vast een beloning voor de eerlijke vinder of tipgever.
Aftellen.
Nog een uur en dan komen de nieuwe huurders van mijn huidig appartement, samen met de huisbaas.
Ik moet nog:
- het terras opkuisen
- alles wat rondslingert in dozen stoppen
- mijn papierwinkel opruimen
En wat zit ge dan voor uw computer te doen, i? Tssjjj, mag een mens af en toe eens een sigaretje roken alstublieft en een glas water van de kraan drinken, ja? Slavendrijvers, gvd.
Winnaar…
Na vier uur Ikea, honderden beslissingen, een portie ballekes van de ikea met frietjes en veel sleurwerk tikte het kasticket af op 53 stuks.
En dat betekent dat Michael heeft gewonnen. U krijgt gauw die uitnodiging voor die pint op het dakterras. Dat wil zeggen: van zodra we de doos hebben gevonden waar het bier inzit.
Maudlin, ik kon jou toch niet laten winnen. Je moet nog kweenie hoeveel nieuwe kleren kopen in Buenos Aires…. (seven for all mankind! 29!)
Wedstrijd!
Vanmiddag gaan we naar de Ikea, om een beetje grief te kopen voor het huis.
Wie raadt hoeveel stuks we vanavond mee naar huis slepen (of wie er het dichtste bij is), mag volgende week een pint komen drinken op ons dakterras.
Het wordt immers schitterend weer….
Uw antwoorden kunnen natuurlijk gewoon in de commentaren…als dat niet fijn geregeld is.
Huis-shoppen.
Ah, the smell of second-hand furniture….my favourite.
Gisteren een uitgebreide expeditie gemaakt langs de Gentse kringloopwinkels, de via-via, ecoshops en consoorten. Tweedehandswinkels dus, want ik heb het geluk dat lief mijn grote voorliefde voor oude spullen deelt.
Leuk aan kringloopwinkels is dat je, tussen de onoverzichtelijke stapels afgrijselijke brol, heuse schatten kunt ontdekken. De oogst van gisteren was wederom zeer bevredigend: een gigantische oude, geslepen spiegel met houten kader, een babyblauwe kolomkast in jaren 60-design, een bijpassend medicijnkastje en een knalgroene 70s-lamp. Vanmiddag gaat de tocht verder en wat we daar niet vinden, vullen we vrijdag aan met spullen uit Ikea.