Kerygma

Zo. Alles staat klaar voor vanavond. Het eten heeft enkel nog afwerking nodig en de champagne staat gekoeld. Nu douchen en mezelve toonbaar maken.

Geniet ervan vanavond, kindertjes!

De vlucht van mijn ouders werd verwacht op Oostende omstreeks 18.35. Om17 h telefoon van mijn tante: er is net op het nieuws gezegd dat de luchthaven van Oostende gesloten is. Bij Jetair verzekeren ze dat alles in orde is, op de luchthaven hebben ze het over “sneeuw aan het ruimen en misschien komt de landingsbaan weer vrij”. Wij dus naar de heimat, want ik had beloofd te koken tegen dat ze thuis waren. Bijna een uur onderweg voor dik tien kilometer.

Om 19.00 nog steeds geen bericht op teletekst over de vlucht. Om 19.10 komt er naast “afgeleid”. Een volgend telefoontje naar de luchthaven vertelt ons dat ze in Luxemburg zijn geland en met een bus worden gebracht. De mama en de papa zijn niet bereikbaar op hun walki talki.
Om 19.30 belt de papa: ze zijn in Keulen geland (Hallo? Luchthaven Oostende? Sinds wanneer ligt Keulen in Luxemburg?) maar er is nog geen verdere informatie.
Om 20.00 belt de papa opnieuw: er zal getankt worden, het vliegtuig moet ontdooid worden en dan vliegen ze naar Zaventem (ook al niet in Luxemburg, neen), want dat is de enige Belgische luchthaven die nog open is. Mijn mama moet pipi doen en dat mag niet als het vliegtuig aan de grond staat en ze mogen er niet af.
Om 21.00 belt de papa opnieuw: ze gaan nu ongeveer vertrekken naar Zaventem. De mama moet nog altijd pipi doen. In Zaventem staan bussen te wachten die hen naar Oostende brengen. En in Oostende staat de taxi van het reisbureau te wachten om hen naar huis te brengen.

Heb ik u al verteld hoe dolletjes ik die sneeuw wel vind?

Update: ze zijn net van het vliegtuig gehaald. In keulen. Oh joy.

Aan mijn lieve ouders, die op dit eigenste moment terugkeren uit het zonnige Tenerife en die mij de afgelopen week verblijd hebben met telefoontjes à la “Wij gaan dan iets gaan drinken op een terrasje zie” en “Ah, wat ik aan het doen ben? Ik lig aan het zwembad te lezen. Het is wel warm, dertig graden ofzo. En ik denk dat ik een beetje verbrand ben” :

Welkom terug in Vlaanderen! Het is weer is fantastisch en de temperaturen zijn uitstekend. Er is trouwens niets leuker dan af en toe eens slippen met de auto. En ambiance in de stad, ge kunt dat niet geloven. Niets dan lachende gezichten.
Om de pret nog wat te vergroten is zowat de helft van de bevolking verkouden. Dat schept ook een band.
Tof hé, zo terug thuis komen!

Via Michael overgenomen van Sken.

1. Wat heb je in 2005 gedaan dat je voordien nooit gedaan hebt?
Veel dingen, maar samenwonen zal er wel het belangrijkste van zijn.

2. Heb je je gehouden aan je voornemens, en ga je er nieuwe maken?
Zie hier. Op een paar na flink volgehouden. En dit jaar maak ik nieuwe, inderdaad.

3. Heeft een dierbare een kind gekregen?
Piet zijn derde. Steven zijn tweede. Betty Glimworm haar eerste. En er zijn er nog op komst bij een hele hoop vriendjes.

4. Is een dierbare gestorven?
Jammer genoeg wel, ja.

5. Welke landen heb je bezocht?
Peru. En een tripje naar Amsterdam. Redelijk beperkt voor mijn doen, maar bon: het is een druk jaar geweest.

(Lees meer …)

Dag vier van de valling. En het is nog niet beter dan op dag drie. Wat zeg ik? Het is erger, gvd. Normaal gezien zijn die dingen toch over na vier dagen?

Daarnet even met J., vriend chef-kok, samengezeten en we hebben het menu voor oudejaar samengesteld. We zitten altijd met wat beperking, aangezien er eentje geen vis eet, een ander geen wild en nog een ander geen rauwe dingen. Uiteindelijk gekomen tot:
- trio van risotto’s met een slaatje van groene kruiden
- waterkerssoepje, een toastje met pesto en parmesankrullen, onder de grill
- gemarineerde runderhaas met roerbakchampignons, krielaardappelen en witloof met ansjovis en munt

Nu ben ik nog op zoek naar een geschikt dessert. Ik wil iets origineels. Iets verrassends. Heb vorige week een ravioli van wortelen met banketbakkersroom gegeten op restaurant, om maar een voorbeeld te geven hoe origineel het moet zijn. Suggesties iemand?

Lena had het daarnet al over chambrans, en dat deed me denken aan dat andere schitterende woord, frequent gebruikt ten huize lief en i.

Perseinne. Doe de perseinnen naor beneen. ‘t es kawud buitene.

Het wordt onze missie van de komende week: leer de menschen opnieuw dialect….

De vorige post over de valling deed me denken aan een ander woord dat dringend moet opgewaardeerd worden wegens immens wijs en associaties oproepend aan mijn overgrootmoeder die nen vellenen had.

Palto. Zoals in: “geef mij nen keer mijnen palto.”

Kwisvraagje dan maar: weet iemand wat het betekent?

Ik heb een verkoudheid. Een valling, zeggen ze bij ons. Ik dacht dat dat een dialectwoord was, maar wat leest mijn tranend oog bij Vandale.nl:

val·ling (de ~ (v.), ~en)
1 afwijking van de horizontale of verticale lijn bij een vlak of voorwerp
2 [Belg., inf.] verkoudheid

Weliswaar Belgisch en informeel, maar toch helemaal correct. En een stukken cooler woord dan verkoudheid, geef toe.

Little Q begon ermee, Pietel volgde (vertrouwd beeld, niet?). Maar bon: ik ben een meeloper, en ze stonden hier al in draft opgeslagen….de voornemens voor 2006.

1. De grote stop
Dit jaar zegt i. resoluut neen tegen de nicotine. Mensen die vaak in mijn nabijheid vertoeven weten dat dit voorwaar geen sinecure zal zijn. Ik ga dan ook volledig voor een combinatie van alle mogelijke methoden: Allen Car, pleisters, kauwgom…dit wordt een afkick-overload. Maar ik zal het kunnen, en ik zal het doen. Watch me.

2. De grote stap
Lief dringt er reeds geruime tijd op aan. En ik weet ook wel dat ik er een keertje werk van moet maken, want het is nu eenmaal een droom van toen ik nog een mini-i. was. Hoewel er al veel op papier staat en er nog veel meer in mijn hoofd zit, durf ik er niet goed aan beginnen. Of niet goed genoeg, je ne sais pas. Het is ook zo griezelig: dan werk je een jaar of langer en misschien wil niemand het dan lezen. Of printen.
Maar bon, ik heb het mezelf bij deze beloofd: dit jaar schrijf ik mijn eerste boek. Op echt papier, met een begin, midden en einde. Een titel, samenhang, structuur, mooie woorden en een fantastische plot.
* zucht*

3. De grote ommekeer
Nog eentje waar ik grandioos tegen op zie. Maar eentje dat levensnoodzakelijk begint te worden. In 2006 zoek ik mezelf een sport en zal ik die nog volhouden ook. Niet zoals het zwemmen-project (3x), het rollerblade-project (4x) en het fietsen-project (1x). Neen, deze doe ik wekelijks, een heel jaar lang. Nu enkel nog een sport vinden waar ik niet te moe van word. En bij voorkeur mijn zetel niet voor hoef te verlaten.

4. De grote chef
Ik wil al heel lang echte kookles volgen. Om kok de worden. Hier in Gent is een Spermalie-afdeling waar je dat in avondonderwijs kunt doen en dat wil ik graag. Als mijn leven tegen september over 1 vrije avond per week beschikt, dan begin ik eraan.