Tempus fugit.

Deze nacht ging de tijd nog sneller voorbij dan gewoonlijk al het geval is: opeens zat ik om vier uur nog aan de toog in den Bal Infernal, terwijl ik het voornemen had gehad om eens vroeg slapen te gaan. Een optreden in Oostmalle, een feestje met een dansende Braziliaanse (met pluimen in heur gat), een vertrouwde barkruk en de verandering van het uur hebben daar anders over beslist.
Ik ben één van die janetten die daar dus last van heeft, van die uursverandering. Mijn ritme raakt er volledig van in de war en ik voel me nog chaotischer dan anders. En dat terwijl ik normaal gesproken nu niet echt een regelmatige manier van leven heb.
Als ik dus de komende weken klaag dat ik moe ben, mensen afsnauw en van de eerste de beste mug een uit de kluiten gewassen Afrikaanse olifant maak: u weet hoe het komt.

5 thoughts on “Tempus fugit.

  1. De dansende braziliaanse, inclusief pluimen & Rio-muziek in een veel te kleine living te Gent. Ik vond het een hoogst absurd doch zeer amusant tafereel. Of toch voor zover ik kon zien tussen het cordon hitsige mannenlijven…
    Anyway, was ik door de meute geraakt, ik had je ‘live’ es ge-profciateerd met je blog! Maar de keuken bleek een té veilige haven (+ de frigo stond daar)
    Cheerz, T.

  2. hum.
    en lief en ik zeggen nog tegen elkaar “ik ken hier bijna niemand ik”.

    Vreemd ding, dat interweb.

  3. Een brief encounter met Guy’tje op een terras begin vorig jaar ergens. Geklets over css, topstyle, gent.blogt, dunno if it rings a bell…en azo blijft een mens virtueel al eens plakken 🙂

  4. Aan de Minard, juist?
    dat herinner ik me nog ja. Maar ik heb je niet gezien zaterdag, vrees ik.
    het zullen de pluimen geweest zijn die in de weg zaten. Of de kwijlende mannen, dat kan ook.

  5. Minard indeed. om m’n ‘spot’-factor te verhogen vraag ik de volgende keer de pluimen in bruikleen!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *