Kerygma

Na wekenlang gepruts aan iets wijs maar -laat ons wel wezen, lieverd- volstrekt nutteloos, is het nu kwart voor twaalf en beneden hoor ik zijn vingers nog steeds op het klavier ratelen. ik kwam even geleden in zijn bureau en vroeg of hij mee wilde kijken naar de film die ik gehaald heb, en ik kreeg enkel wat gemurmel.
Opnieuw exit writer’s block, inderdaad. En dat betekent dat het laatste kwartier van de show er toch nog gaat komen voor de premiere. Noteer dus alvast 22 en 23 september in uw agenda. in CC ‘t Groenendal in Merelbeke. Reservatie-info volgt op 17 augustus, want dan begint de ticketverkoop.

Ik kan momenteel niet goed klappen, dus zal ik maar een beetje schrijven. Mijn hoofd is verdoofd van aan mijn slaap tot diep in mijn hals. Eén en ander bemoeilijkt de vlotte bewegingen van mijn spraakorganen.

Dokter tandarts heeft de tand waar ik al zes weken last van heb ontzenuwd. Dat doen ze alsvolgt.Het is ambetant en straks zal het ook zeer doen als het wakker wordt. En woensdag moet ik nog eens terug voor een definitieve vulling. Het is mij allemaal om het even: als de pijn er maar mee weggaat.

Ik mag niet eten tot de verdoving is uitgewerkt en ik heb nochtans veel goesting achter een boterhammeke met kaas. Logische oplossing: een tukje tot alles weer normaal is.

Waarom is dat toch, dat iedere keer als ik iets schilder, dat alles volhangt met verf?

Ik ben terrasstoeltjes in het india-blauw aan het schilderen en ondertussen zijn niet alleen de stoeltjes blauw, maar ook mijn kleren, het terras, mijn haar en zelfs een plekje op mijn rug waar ik zelf niet bij kan.
Vreemd is dat.

Mijn mama en papa zijn terug van reis. Ik bijzonder blij natuurlijk en wel om vijf redenen:

- omdat ze goed en wel terug zijn, natuurlijk, dat is altijd leuk. En alles is vlotjes gegaan, in tegenstelling tot de laatste keer.
- omdat ze er bruin en ontspannen uitzien en dat ik dat graag zie.
- omdat wij in geval van thuiskomende ouders gevoederd worden in een lekker restaurant om vakantie te vieren. Champagne en scampi! Olé!
- omdat ik on-ge-loof-lijk schattige schoenen heb gekregen. Roze. Met een fantastische hak en een mooie vorm. Ik ben precies Barbie ik.
- omdat we ook een Spaanse hespe hebben cadeau gekregen. Morgen meloentje kopen en dan hmmmm….

ik zeg u: er is iets serieus aan het fikken in de binnenstad. Iemand enig idee wat?

Er moet olie aan onze ramen. En ik ben daar vanmiddag mee begonnen, na weken uitstellen wegens te heet op het terras. Ik dacht deze middag namelijk dat het er bewolkt uitzag en frisser.

Boy, was I wrong: het is nog altijd pokkeheet daarboven.

Halverwege opgegeven wegens oververhit. In de vooravond een nieuwe poging….

Ik heb tijdens de Gentse Feesten niet gerookt en dat was heel moeilijk. Ik heb het echt zwaar gehad en ter aanmoediging heeft Lief mij een cadeautje beloofd als ik het volhield. Cadeautjes zijn uitstekende stimulansjes, zo bleek en dus heb ik vandaag een fotoboek gekregen van Bettina Rheims. More Trouble heet het en ik ben er nu al helemaal zot van. Fantastische foto’s van bekende en onbekende mensen, meestal vrouwen en meestal met een flinke dosis ruwheid en tristesse.
Bettina heerst zwaar.

Michel heeft helemaal gelijk. Ik ben altijd een beetje blij dat ik er deel van ben, van dat Project.

Als ik nu van een fles water drink aan de linkerkant of het midden van mijn mond, dan stroomt het allemaal weer naar buiten. Een beetje gelijk bij een kwijlende baby.
Ik vind dat grappig.

Wacht tot het wakker wordt straks, i. , ge zult nie meer lachen dan.

Het is zeer stil in de stad en dat geeft voor het eerst in een paar weken de mogelijkheid om comfortabel te slapen. Ware het niet dat het beestig warm is op onze slaapkamer en dat die temperaturen allesbehalve bevorderlijk zijn voor een goede nachtrust. Maar zoals ik al zei: het is stil en mouwen zijn er om aangepast te worden. Daarom hebben we deze nacht kamp opgeslagen in de veranda. Met kampeermatjes, donsdekens om alles zachter te maken en veel kussens. We hebben ons grondig ingewreven met muggenmelk tegen die rotbeesten. Dan de terrasdeur helemaal opengezet en het is alsof we buiten sliepen.

Fantastisch. Sterrenhemel. Krekels als lagen we op een camping in de Provence. En een kat die de nieuwe slaapsituatie helemaal top vond: hij zit ‘s nachts altijd rond te hossen op de daken rondom en kwam nu om het uur een keer dag zeggen en een tukje doen aan onze voeten.

Leve het buitenleven!