Mijn ergernissen en ik.

Vriendin k. zei vorige week aan de walki talki:

Ik denk altijd: wat heeft die i. toch veel meningen. En ergernissen.
(stilte)

Allez, eigenlijk heb ik ook veel ergernissen. Misschien moet ik ook een weblog.

Ik moest er vandaag aan denken, toen ik weer goed op dreef was met ergeren. In den delhaize bijvoorbeeld, waar een telefonerende geit een oude madam tegen de enkels reed omdat die niet snel genoeg was. Het bloedde een beetje. En de geit zei niet eens sorry.
En in onze straat, toen bleek dat het kieken dat aan zestig zeventig puur uur kwam afgereden (zone dertig, inderdaad) en moest inhouden omdat ik zeer traag over het zebrapad slenterde (maar neen, helemaaaaaal niet bewust) een peuter naast zich had zitten. Niet in een kinderstoel neen. Gewoon op de zetel. Een jaar of twee was dat manneke.

Some people.
tsk.

3 thoughts on “Mijn ergernissen en ik.

  1. Heb me ook zo geërgerd vandaag toen de “juffrouw” in de GB me, zoals elke dag, toesnauwde “En ?” met een gezicht tot op haar tenen . Ik heb zo vriendelijk mogelijk “3 biefstukken aub ” gevraagd en kon het toch niet laten ” en overweeg eens van u een andere job te zoeken” eraan toe te voegen, ik kon het vandaag echt niet hebben ,die onvriendelijkheid!Ze bekeek me alsof ze ‘t in Keulen hoorde donderen …

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *