Kerygma

Begin deze week hebben we in den Bilbo een paar CDs van de American Recordings van Johnny Cash gekocht, voor Zo Goed Als Geen Geld. Het is opvallend hoe de helft van de wereld nu Johnny Cash heeft ontdekt, sinds de fillem vorig jaar. De man is helemaal hip en populair. Volledig terecht natuurlijk, want Cash is god, dat spreekt voor zich.

American IV: the man comes around ligt hier al de hele avond op en ik zou die CD bij deze heel erg warm willen aanbevelen aan de hele wereld. Het is de ideale soundtrack bij avonden die vroeg vallen samen met de blaadjes en voor regenachtige namiddagen.

San, uw man is hier pas aan de deur geweest. Hij had een spook mee (uw oudste dochter), een piraat (uw oudste zoon) en een allerschattigst elfje (uw jongste zoon, die er blijkbaar nog niet zoveel van snapte). Daarnaast had hij nog een kindje mee dat hij op straat had gevonden en dat een rover was.

Ik denk dus dat jullie er nog een kindje bij hebben. Proficiat, het is een jongen!

De titel zegt het allemaal, momenteel.

Bruno geeft op zijn weblog tips over huizen. Dat is heel lief, maar het weerspiegelt de situatie van vijf jaar geleden, vrees ik. Toen was er waarschijnlijk nog de keuze tussen iets kopen dat iets boven uw budget lag en dat in orde staat (zoals Lien heeft gedaan) en iets kopen dat moet verbouwd worden en onder uw budget ligt.

Op dit moment zijn de keuzes zeer simpel:
(a) een huis dat een beetje in orde staat en op je budget zit, maar waar nog steeds nieuwe elektriciteit/keuken/CV in moet. Dus waar je ook nog makkelijk 25.000 euro kosten aan hebt, wat het boven je budget trekt.
(b) een huis kopen dat 50.000 euro onder je budget zit, en waar al die dingen ook nog moeten gebeuren, plus een aantal structurele werken, die je voor het grootste deel zelf kunt doen, waardoor je de kosten wat kunt drukken.
(c) geen huis kopen.

Het is een moeilijke markt, momenteel.

Het is het feest van de middenstand, vanavond, dat heb ik net gemerkt. Er stond namelijk een meute zingende kindertjes aan mijn deur, met maskers en vampierentanden en alles. Ze waren met een stuk of vijftien en het gezelschap was duidelijk multi-cultureel als onze buurt. Ze hadden er ook hun werk van gemaakt: helemaal verkleed en geschminkt, het was mooi om te zien. Al veel beter dan vorig jaar, me dunkt.

Toen het liedje gedaan was gilde één van de kindertjes:

Het is halloween! Snoep of geld?

Ik gilde natuurlijk direct terug

Snoep! Snoep!

Waarop de oudste helft van de kinderen boe riep en de jongste helft enthousiast juij juij joelde. Nadat één van de oudere gasten zag welke snoep ze kregen (koffie-snoepen) zei die ernstig tegen de kleintjes

Dat zijn dus wel de lekkerste snoepen van alle tijden é maat

En daarna kreeg ik nog van iedereen een High Five.

Soms hou ik zoveel van mijn stad, ge kunt u dat niet voorstellen.

Hoeveel huizen kan een mens bezoeken vooraleer hij helemaal in de war geraakt?

voor de archieven (en dus voor u lezer, volledig oninteressant!)

1. Lange violettestraat
geen tuin of koer en dus meteen afgekeurd. We moeten dringend de advertenties beter lezen.

2. Huis in buurt waar we gaarne willen wonen
garage, keuken, kelder, toilet, achterbouw van twee verdiepen en tuin, vier slaapkamers en een badkamer
badkamer en keuken moeten vernieuwd worden, er moet meer licht binnengetrokken worden, er is geen dubbel glas, geen CV en de elektriciteit moet vernieuwd. Huidig bod op 195.000.

3. Huis in andere buurt
garage, living, keuken, tuin, achterbouw, kleine kamer, badkamer, drie grote kamers en een nog af te werken zolder.
dak aan vernieuwing toe, geen dubbel glas, elektriciteit dient vernieuwd te worden, geen centrale verwarming. Huidig bod op 170.000.

4. Toevallig ontdekt huis
Huis volledig in renovatie door een West-Vlaamse gast named lowie. living, bijbouw voor keuken, tuintje, vijf slaapkamers en badkamer. Alles nieuw en vernieuwd, kakelverse elektriciteit en CV, mooie en goede materialen. Zeer charmant en goed gelegen huis.
Vraagprijs 275.000, zonder badkamer en zonder keuken (reken dus nog 25.000 erbij…)

5. Huis in leuke wijk even buiten centrum
Oud herenhuis, gedeeltelijk gerenoveerd, maar niet geheel volgens onze smaak (plafonds werden bijvoorbeeld verlaagd wegens energiebesparing, dus dat zou weer moeten veranderen) living, ruime keuken, kelder, badkamer, veranda, tuin, twee verdiepingen met twee slaapkamers, een zolder.
Tot de eerste verdieping is afgewerkt. CV aanwezig en nieuwe elektriciteit. Geen dubbel glas. Morgen gaan we terug om het bij daglicht te bekijken.

Ik ben daar slecht in, in dat uur dat verandert. Vanmorgen vond ik het nog wijs: toen had ik een uur van mijn dag gewonnen en ik win heel graag, dus dat was een meevaller.
We waren pas om elf uur uit bed gerold en hopla, eigenlijk was het nog maar tien uur. De geplande brunch werd dus ontbijt, lief verwonderde zich over de massa mensen die om 10h croissantjes halen bij jacques en patrick (Echt waar, om twaalf uur is daar dus geen kat. Vaak zijn er ook geen croissantjes meer, dat wel.) en toen we na een uitgebreid ontbijt en weekendkranten de tafel afruimden bleek het nog niet eens middag te zijn. It’s the early bird that catches the worm, dat is wel duidelijk, zo peinsde ik monter en ik zette het op een poetsen.

De keuken is gekuist, ondertussen. De avond is gevallen. En ik ben verward.
Ik heb honger als het nog te vroeg is om te eten, ik ben moe als het helemaal geen bedtijd is. Ik kan me niet meer concentreren, terwijl ik op een normale avond altijd werk tot middernacht.

Het voelt als nacht, maar het is nog avond. bleh. Dat het maar rap weer allemaal ingecalculeerd is in mijn ritme.

“Allemaal opgenomen met uw belastingsgeld”

Wedden dat dat stuk werd gemaakt nadat de eerste aflevering is uitgezonden?

Ik heb hier ondertussen al vier postjes in draft staan en heb van geen enkel zin om ze af te werken. Dat komt omdat ik er altijd aan begin terwijl ik even pauze neem van het poetsen mijner keuken en het ordenen mijner papieren en het afwerken van administratieve zaken voor school. Ik neem dan vijf minuten pauze en begin aan een stukje, dat dan driekwart klaar is maar tegen dat ik opnieuw pauzeer wil ik natuurlijk of iets helegans anders schrijven.

Aja, want ik ben een vrouw en iedereen weet dat vrouwen chromosoonsgewijs belast zijn met een hardnekkige wisselvalligheid. Wij kunnen daar niet aan doen, neen.

Ik had dus al geschreven/wilde beginnen schrijven over:
- een huis dat we hebben gezien gisteren via de flyers en dat voor ons niet geschikt is, maar zeker wel voor iemand anders;
- het winteruur en hoe knus dat wel is;
- hoe irritant ik commentaren met jongerentaal, spellingsfouten en geroep wel niet vind en of dat dan betekent dat ik oud word;
- het feit dat ik een week vakantie heb (hiephoi!) maar ook heel veel werk (awoert!)
- mijn koorts die nu eindelijk 24h is weggebleven, wat kan wijzen op genezing (hoera!)
- mijn lief die vandenavond voor het eerst Wim zijn voorprogramma gaat doen
- de nieuwe serie van Desperate Housewives die ons na twee afleveringen al helemaal verslaafd heeft gemaakt. Alweer.
- bloggers die zich excuseren voor het feit dat ze niet veel schrijven en dat zulks wel belachelijk is en al.

En ik moest ook nog vertellen wat ik in de cocotte had klaargemaakt vrijdag. En ik heb twee weken geleden een appeltaart gemaakt waarvan ik het recept dringend moet noteren want anders is het voor altijd verloren. En ze was zo lekker.

Bij deze weet u dus wat u van mij kunt verwachten, de komende dagen. Als ik niet opeens iets anders bedenk.

Inspiratie. It’s a bitch.

Zo. We zijn opnieuw in gang geschoten wat huizenzoeken betreft. Het is de laatste zes weken zo druk geweest dat we nauwelijks ergens aan toe kwamen, laat staan aan gedegen zoektochten naar ons droomhuis. Eerst was er de première van lief, toen heb ik me uit de naad gewerkt voor het begin van het academiejaar en daarna was lief opeens geselecteerd voor cameretten en was er dus weer extra toestand in de agenda.

Edoch, uitstel is geen afstel!

Ondertussen is er echter al heel wat veranderd. We zijn een beetje veranderd van strategie en van hetgeen waarnaar we op zoek zijn. De strategie zit momenteel op vier sporen. Ten eerste: vrienden, familie en ook sommige bloggers die we irl niet kennen houden ons trouw op de hoogte van huizen die ze zien, en waar ze over horen. Waarvoor onze grote dank, trouwens.
Ten tweede pluizen wij nog steeds alle immosites en blaadjes uit die we kennen en bellen naar alles wat interessant lijkt. Ten derde rijden we rond in buurten die we leuk vinden. En ten vierde stoppen we in die buurten ook flyers in de bus. Dat laatste blijkt trouwens effectiever dan gedacht: we hebben toch al een paar telefoontjes en mailtjes gehad met “inside information”.

Verder zijn we een beetje afgestapt van ons idee om iets instapklaar te kopen. We denken nu aan massieve verbouwingen met een architect en alles erop en eraan. Helemaal ons eigen ding doen en onze creativiteit laten botvieren. Daarmee samenhangend hebben we ook onze prioriteitenlijst een beetje aangepast.

1. Veel ruimte
2. Een tuin of ruime koer
3. Een leuke buurt
4. Veel licht of de mogelijkheid om veel licht binnen te trekken na verbouwingen

Al de rest lossen we wel op eens we het gekocht hebben. Mwoehaha.
De oorzaak van de aanpassing van onze ideeën over verbouwen/instapklaar is eigenlijk dat we nog geen enkel instapklaar huis gezien hebben waar we niet onmiddellijk een miljoen kosten aan zouden doen omwille de redenen van de goede smaak. En dat miljoen doet dat wel een beetje de voordelen van instapklaar teniet. Dus: vervallen krot it is.