Kerygma

Vandaag zijn een paar van de Antwerpse Bloggers op bezoek geweest. We deden van brunch en daarna van shoppen en dan van uit eten. Onder het shoppen kwamen we de Beroemste Gentse Blogger tegen.

Dierentuin-moment!

Komen wij thuis van Rotterdam, staat er hier verdomme een kerstparade voor de deure.

Rap! Doet de rolluiken naar beneen!

Nog tien minuten en we checken uit in het Golden Tulip in Rotterdam na drie dagen en twee nachten in deze wel zeer fijne stad. Een stad naar mijn hart: modern en ruim, met veel industriële en havenelementen, schitterende architectuur en veel kunst en design.

Terwijl we toch bezig zijn.

Het is pas sinds vorig jaar dat ik mezelf heb gerealiseerd dat die kleine tomaatjes die in deze nieuwerwetse tijden overal te verkrijgen zijn kers-tomaten heten omdat ze de grootte hebben van een kers.

Aangezien deze dingetjes vroeger, toen ik nog geen contactlenzen hoefde te dragen en mijn rug nog genen zeer deed, enkel rond de feestdagen in de winkel lagen, heb ik altijd gedacht dat dat kerst-tomaten heette. Zoals er ook christmas-beer is en al.

Kalle dat ik ben.

Deze ochtend wordt onze nieuwe auto geleverd. En dan gaan we meteen een tochtje maken. Spannend hoor!

Zit er een bejaarde hollandse mevrouw voor een iCat, genaamd Phoebe.

- iCat: Wat kan ik verder nog voor u doen?
- bejaarde: (kijkt verbaasd en niet-begrijpend) Wa-at?
- verpleegster: Phoebe vraagt wat ze verder nog voor u kan doen.
- bejaarde: Nou, ze zou wat duidelijker kunnen praten, maar *dat* kan natuurlijk niet.

mwoehaha.

handtas

Klik op de foto voor de notes.

De foto is al een maand geleden genomen, toen alle coole kindjes hun handtas leegkieperden op het interweb en ik *natuurlijk* ook wou meedoen. Aangezien ik een traag cool kindje ben en mijn foto’s een onoverzichtelijke chaos zijn, nu pas de post.

Want uitstel betekent nog geen afstel.

(deze post is trouwens volledig automatisch via Flickr gezet. Ik ben soms zo web 2.0 dat ik nog eens ga ontploffen, ik.)

Vannacht heb ik gedroomd dat we in de Colruyt aan de kassa stonden en opeens was de bende van nijvel terug en werd de Colruyt overvallen. Ik liet mezelf op de grond vallen en lief deed hetzelfde, maar we waren niet onderdanig genoeg en dus hebben ze ons meegenomen. We werden in een busje gestopt en ik had honger opeens. Gelukkig had mijn lief eraan gedacht om de pak chacha’s mee te nemen uit de kar (my hero) en was dat probleempje ook opgelost.
Plots zaten we in een soort afgesloten cel en ze wilden iets uit ons krijgen: informatie die we echtechtecht niet wisten. En toen zei één van die mannen: Wacht, ge zult het rap weten en kwam een andere man de kamer binnen met een spartelende Santa Boogie, helemaal gevild -zoals in ontdaan van zijn vel en vacht- en jankend en bloedend.

Ik ben doodsbang wakker geworden, badend in het zweet.

Hohoho. It’s the season to be jolly.

Voor Kerstmis heb ik mezelve een Flickr-Pro cadeau gedaan. Kwestie dat ik eens echt de foto’s die ik altijd aan iedereen beloof op het interweb kan beginnen zetten.

Merry Xmas to me, zou ik zo zeggen.

Lief vroeg zich vandeweek af waarom ik bij mijn 5 dingen eigenlijk niet had verteld dat ik tot mijn twintigste heb gedacht dat er een product in het zwembad zat dat het water rondom u rood kleurde als ge er pipi in deed. Ik heb ontdekt dat dat niet waar was door een gesprek met een kennis.

zij : oh, en dat was wel genant: wij gaan met Katoo de eerste keer zwemmen zonder zwempamper en opeens merk ik dat ze pipi aan het doen is.
ik: goh, en gans dat water rood, zekers?
zij: què?

Mijn mama heeft mij ooit, toen ik heel klein was, verteld dat ik niet in het zwembad mocht plassen omwille van het product dat het water kleurde. Ik heb daar nooit over nagedacht en heb daar nooit meer naar gevraagd. Ik ben een braaf kind, dus ik heb nooit getwijfeld aan wat mijn mama vertelde. WANT MAMA VERTELT ALTIJD DE WAARHEID!

Zo. Vijf dingen plus één, bij deze.