Kerygma

Een stokje van Gudrun!

- Wat wilde jij later worden toen je nog een kind was?
Toen ik heel klein was, de gewone meisjesberoepen: bloemenwinkel, kapster, juffrouw, dat soort dingen.
Daarna, in mijn idealistische jaren: oorlogsjournalist, arts zonder grenzen, onderzoeker in een ver land.
In dagen van overmoed, tomeloze ambitie en zelfoverschatting: burgelijk ingenieur bouwkunde, architect, vrouwelijke Hugo Claus.
Om dan uiteindelijk uit te monden in het ultieme: Baas van de Wereld. Dat laatste is nooit meer over gegaan.
- Wat ben je dan uiteindelijk geworden?
Lector aan een Hogeschool, en met veel plezier. Ik ben ook een beetje baas van de wereld, maar hou dat alstublieft geheim.
- Hoe wilde je er als kind later uitzien?
Een grote slanke negerin die goed kan dansen en goed kan zingen.
- Hoe zie je er nu uit? ik ben niet groot, niet slank, geen negerin en ik kan niet goed zingen en dansen.
- Hoe zag de man/vrouw van je dromen er uit, als puber? Ik heb nooit een ideaalbeeld gehad, tenzij dan een lichte voorkeur voor groot en ietwat getormenteerd. Verder heb ik het nooit gehad voor jongens en halve vrouwen: doe mij maar mannen met stoppelbaarden, mannenvriendschappen, nuchtere realiteitszin, emotionele onbeholpenheid en een afkeer van vrouwenactiviteiten als winkelen, naar de beautyfarm gaan en praten over gevoelens.
En er waren een paar eisen: hij moest verstandig zijn, hij moet mijn lollen verstaan en ge moet er mee buiten kunnen komen.

- En was is het in echte leven geworden? de jongeman waar ik op mijn 15e al een ferme boon voor had. Van dat getormenteerd was ik al even afgestapt wegens vermoeiend, en al de rest zit wel snor.
- Hoeveel kinderen wilde je later, en op welke leeftijd? Voor mijn dertigste, vijf stuks.
- Wat is het uiteindelijk geworden (of wat zal het wellicht worden)? Zeker niet voor mijn dertigste, haha. En mijn lief wordt bleek om zijn neus als ik het over vijf kinderen heb. We hebben maar drie slaapkamers meer over in ons huis.
- Wat was als kind je lievelingseten? En wat lustte je totaal niet? Witloof in d’hespe met puree was mijn lievelingseten. Niet lusten: bloedworst, koetong en paling…allemaal textuurproblemen.
- Lust je dat nu nog (niet), of heb je andere favorieten? ik kan mij nog steeds misselijk eten aan witloofrolletjes, jawel. En ik eet de bloedworst, koetong en paling wel, maar ik vind het nog steeds niet lekker. Voor de rest ben ik een gemakkelijke eter: ik lust zowat alles, en ik eet heel veel dingen heel graag.

Klijn! Miss Puntkomma! Veerle! Vangen, dames….

via via

De meeste mensen kennen Jonas Geirnaert van Flatlife, maar hij heeft daarvoor ook The All American Alphabet gemaakt, dat blijkbaar ook online is te vinden. Hoera! Een filmke met een boodschap, op de laatste dag van het jaar. Hoe schoon.

via JM

You Should Be a Manager

You’re very organized, motivated, and methodical. Fair and objective, you can see all sides of a conflict. You are a good mediator. You are task oriented. You do well with deadlines and schedules. And while you can be a task master at times, you’re good at managing people and listening to their input. You do best when you: - Must have attention to detail - Are in charge of people You would also be a good accountant or personal assistant.

Voor wie net als ik wel een klein beetje vrolijkheid kan gebruiken vandaag. Volume op maximum en dan boven op uw stoel een dansje doen.

Geloof me, het helpt.

Hahaha.

1- Die keer dat, op weg naar London, er een onweer vlak naast mijn oor, naast het vliegtuig passeerde. Zelden zo verschoten als bij de knal die me toen wakkergemaakt heeft.
2- Die keer in Sucre, Bolivia, alwaar de landingsbaan eindigt in een bergwand en toen onze piloot een kleine inschattingsfout maakte. Een paar meters en het was platte ilse.
(zien? Klik hier, en ga naar sateliet. Op elf uur van het centrum ligt een schuine streep. Dat is de landingsbaan. En daarop het uiteinde ervan, dat is een berg)
3- Die keer in Peru, toen een week nadat wij een bepaalde vlucht hadden genomen, diezelfde vlucht neergestort is. Count your blessings.

Ik moet daar ook niet van hebben, van al dat vliegen.

Veruit de leukste SMS van deze week (wat zeg ik, deze maand!) komt van Neef T.
Hij en zijn liefje zitten namelijk in New York en ik had enige verlangens doorgegeven, nadat ik gehoord had dat zulks al eens koopjes kan betekenen.

Gisterenavond dan:

Net twee broeken voor jou gekocht, 220 euro samen. Het laatste nieuwe model zit ertussen.

de. helft. van. de. prijs. in. België.

* vreugdedansje *

Fotomateriaal en verslag van John Moore, die erbij was.

via Stijn

Met het eindejaar en de goede voornemens en de sfeer van solidariteit, lijkt dit een geschikt moment om eens te vertellen over ons nieuwe projectje.
Allez, projectje. Zeg maar Een Project^TM. Het is ondertussen al een hele tijd dat we lopen te broeden op een idee, en de laatste maanden krijgt het steeds meer vorm. Mede dankzij het blij weerzien met een kindred spirit, die in het jeugdwelzijnswerk hier in Gent werkt.

Terzake.
Uiteinde één van het spectrum. Eigenlijk hebben veel mensen computers staan die ze niet meer gebruiken. Omdat ze te traag zijn voor de applicaties die ze willen draaien, omdat ze een beetje verouderd zijn, omdat ze de foute kleur hebben. Die computers staan dan ergens stof te verzamelen en eigenlijk is dat zonde, want ze werken vaak nog uitstekend.
Fastforward, het andere uiteinde van het spectrum. Er zijn veel gezinnen die geen computer hebben. Er zijn veel gezinnen die er geen kunnen betalen. Tussen 20 en 25% van de gezinnen met twee volwassen en kinderen heeft geen computer. Bij de éénoudergezinnen loopt dat percentage op tot bijna de helft.
Eigenlijk is dat jammer. Want er zijn een heleboel kinderen die op deze manier hogere drempels te nemen hebben, terwijl het vaak dezelfde kinderen zijn bij wie de zaken al minder evident verlopen. Concreet voorbeeld? De leerkracht geeft een opdracht waarvoor de leerlingen moeten zoeken op internet en die gegevens in een verslagje moeten verwerken. Als je thuis een pc en internet hebt, dan kan je je taak op eender welk moment maken, en er zo lang aan werken als je zelf wilt. Is dat niet het geval, dan moet je op school werken, in de openbare bibliotheek, het internetcafé, het jeugdcentrum. Drempels: de verplaatsing, de ontbrekende rust, de tijdslimiet, om er maar enkele te noemen.

Een tijd geleden was er een kameraad van een kameraad die vroeg of een oude pc iets kon betekenen voor het jeugdwelzijnswerk hier in de buurt. Natuurlijk dadde, antwoordde ik en hij bracht een paar dagen later een computer, scherm, alle toebehoren, printer, software etc… Er wordt gretig en dankbaar gebruik van gemaakt sindsdien.

Daardoor, en daar een aantal andere vragen, groeide het idee om daar iets structureler mee te doen, en naar indviduele kinderen toe. We zitten in een allereerste fase, en we denken momenteel over de opties, mogelijkheden en wat we kunnen doen. Het lijkt ons immers geen goed idee om gewoon pcs uit te delen, we willen er graag een engagement tegenover stellen. En we zoeken nog uit hoe het praktisch allemaal kan en wat we willen doen. Maar concreet gaat het om niet gebruikte computers bij kinderen en jongeren krijgen die ze nodig hebben, helemaal gratis.

Waarom ik dat allemaal vertel? We zijn op zoek naar een paar mensen die over dit project mee willen nadenken, brainstormen en eventueel in een latere fase de zaken mee willen ondersteunen. Dat kunnen veel verschillende dingen zijn:
- je wilt je als vrijwilliger inzetten voor een dergelijk project?
- je hebt ideeën over hoe we een dergelijk project kunnen “verkopen”, structureren, vorm geven?
- je hebt contacten bij bedrijven die interesse hebben in het ondersteunen van dit project?
- je denkt op een andere manier iets te kunnen betekenen?

Contacteer mij dan op ilse(aapken)gentblogt.be, of hier in de commentaren. Er zal normaal een eerste brainstorm zijn ergens in februari en daar word je dan op uitgenodigd.

Meer info is via dezelfde weg te verkrijgen.

Het project zelf zal eerst en vooral in Gent lopen, maar als je niet in de buurt woont maar toch interesse hebt, ben je zeker ook welkom. Wie weet kan iemand anders iets soortgelijk doen ergens anders.

Speciaal voor de schoonbroer en -zus: het recept waarvan sprake op kerstavond. Het orgineel komt van de onovertroffen Clothilde, maar werd lichtjes aangepast aan mijn eigen stijl.

De avond voordien.
Kippenbillen, of volledige kipjes, in stukken hakken. De ingrediënten gebruikt zijn de hoeveelheden voor acht billen (bovendij + drumstick), of een volledige kip.
Kipstukken in een grote kom doen. Een soeptas in stukken gesneden groene olijven, een 300gr in stukken gesneden gedroogde pruimen (ik knip die gewoon in stukjes met een schaar) en een paar laurierblaadjes erbij gooien en goed mengelen.
In een ander kom volgende ingrediënten mengen: 4 grote tenen knoflook (geperst),een halve koffietas olijfolie, een halve koffietas azijn (balsamico, sherry, wijn, frambozen,…) en 3 soeplepels gedroogde oregano. Mengelen. Zeezout of fleur de sel en versgemalen zwarte peper erover, en dan de hele boel bij de kip gieten en alles mengen. De kip moet helemaal aan alle kanten vol marinade hangen. Dat gaat best met uw handen. Gooi er nog een takje thijm bij en eventueel wat rozemarijn. Plastiek folie over de kom en een nacht in de frigo.

De dag zelf
Een uur voor het bereiden: de kom uit de frigo halen.
De oven op 180 graden voorverwarmen.
De kip in een braadslee leggen: alle kippenstukken naast elkaar, geen twee lagen. Alle vloeistof (marinade) en de vaste brol (olijven, pruimen) erover kieperen. Daarna overgieten met een koffietas witte wijn en besprenkelen met een beetje bruine suiker. In de oven zetten, zo’n anderhalf uur, waarbij je om de 20 minuten de kip omkeert en opnieuw besprenkelt met marinade. Je kan ook een paar keer nog bruin suiker toevoegen. De kip is klaar als je erin prikt en je heldere vloeistof krijgt.

Afwerking: fijngesnipperde koriander + geroosterde amandels.

Lekker met een salade, puree,…