In vrede.

Vanmorgen om 5.45h is er met een kleine zucht een eind gekomen aan wat in april 2008 geheel onverwacht begon. Sinds die dag was zorgen om en zorgen voor een inherent deel van ons familieleven. Het waren maanden van machteloos toekijken, van grenzen verleggen en verwachtingen bijstellen. Van geduldig omringen en kijken naar een langzaam uitdoven.

Van oude mensen, de dingen die voorbijgaan. moest ik couperus-gewijs onwillekeurig denken toen ik de sms kreeg, deze ochtend. En dat zij nu alleen is en we nu goed voor haar gaan moeten zorgen.

Wat kan een mens daar nog over zeggen. Onverwacht is dit geenszins, verdrietig blijft het wel.

13 thoughts on “In vrede.

  1. NIETS BLIJFT DUREN

    Niets blijft duren
    niet de vuren
    niet de muren
    van het ouderlijk huis

    niet de kinderen in de straat
    niet de vrienden ‘s avonds laat

    niet de tuin in stille pracht
    niet mijn zoon die gretig lacht

    niet de vogels in de bomen
    niet de dag die nog moet komen

    niets blijft duren:
    tenzij
    die onrust diep in mij
    dat onophoudelijk geruis

    (uit “Gevoelig is mijn huid” (1983)Gilbert Coghe)

    Veel sterkte in moeilijke tijden.

  2. Weet dat jullie zo heel erg veel voor hem hebben gedaan, en dat dat altijd een troost zal zijn. Er komt een dag dat de mooie herinneringen sterker worden dan de pijn van het verlies.

  3. Hallo Ilse,
    Ben gisteravond bij onze overburen onze deelneming gaan betuigen bij het overlijden van jullie opa.Ook voor jou en je ouders wens ik onze innige deelneming te betuigen Je opa was een bijzonder moedig man die met veel energie door het leven ging. Ik denk aan zijn reuze-wandelingen op zondagochtend. Hij wist zich inderdaad warm omringd door zoveel liefde en gehechtheid van zijn familie en vrienden. Wij zullen zijn vriendelijke lach missen en zijn ervan overtuigd dat oma verder zal kunnen rekenen op jullie steun en toeverlaat. Warme groetjes van Linda

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *