Kerygma

Ik moet er zowaar een beetje aan wennen, dat hij weer tijd heeft. En een leven buiten zvdz. Deze ochtend, bijvoorbeeld, is hij opgestaan voor de poetsvrouw en ben ik tot half negen blijven liggen. Bliss. En als ik vraag om naar een winkel te gaan, omdat ik iets wil tonen, dan heeft hij gewoonweg tijd om mee te gaan.
Toen ik thuiskwam vanavond was hij de was aan het weghangen. En daarna hebben we samen gekookt. En er is sprake van een uitstekend humeur en dingen samen doen in het weekend.

Ik zeg u: het is eens iets anders dan een man die weg is als ge opstaat, en ‘s avonds laat doodmoe thuiskomt, om dan nog wat scenario’s door te nemen. Ik ben een contente mens.

Er zijn een paar dingen die ik beestig goed kan, wist u dat?
Zoals vergeten voedsels die toevallig in de frigo liggen tot een maaltijd combineren. Heel veel geld uitgeven op heel korte tijd. In de zetel zitten en absoluut niets doen. Mensen die hyper zijn rustig maken. Worst case scenarios bedenken. Dingen uitstellen. Enwatnogmeer.

Maar absoluut in van mijn grootste talenten is schieten aan het schietkraam. Gelijk een echte vent, zo goed kan ik dat. Het geeft me ook een heel stoer gevoel. En ik moet altijd al van tevoren huppelen als we een kermis zien en mijn lief zegt “straks gaan we dan eens schieten é”.

En dus hebben wij sinds zondagavond weer een paar waardeloze sleutelhangers bij. En hoop ik dat het gauw halfvastenfoor is!

Er was een bongobon die nodig opmoest, er was een vakantie wegens de opnames zijn achter de rug. Dus reden wij naar de zee. Voor een wandeling en een heerlijk etentje. Een uitgebreid ontbijt en dan een tochtje naar de haven voor coquilles en garnalen. En daar zagen we plots de visscherskoppen van grote held vanfleteren, zodat we even door de loods heen moesten.

Een de andere kant van de loods bleek een visserscafetaria te liggen. En toen opeens was het drie uur, een theetje en wat gini later, had ik twee spellekes pool verloren en stonk mijn haar naar rook van zelfgerolde sigaretten.

Het blijft vreemd hoe de vakantiedagen bij ons altijd helemaal anders uitdraaien dan we gedacht hadden.

Vanavond wordt de laatste opgenomen.

Ik ben deze taart aan het maken, omdat ze er zo lekker uitziet en de bloedappelsienen stonden in reclame op de vrijdagsmarkt. Ik ben echter niet zo geduldig als sommige anderen vrees ik.
Dingen die ik volgens het recept wel had moeten doen, en niet deed
- eerst kneden, dan water (gewoon alles in kitchen aid will do)
- half uur laten rusten (10 min is dichtbij, vind ik)
- vruchtvlees van tussen de vellekes halen van de appelsien (zie ik eruit alsof ik tijd te veel heb)

dingen die ik niet van plan ben te doen:
Vier uur wachten voor het afbakken.

Het zal mij benieuwen wat het wordt, die taart.

Bon. Ik had het kunnen weten: een restaurant waar werkelijk alles op de kaart staat (van steaks over pasta naar croque tot koude schotels, langs varkenshaasjes naar vis enzovoort) en waar je dus kunt kiezen tussen tig gerechten, dat is een slecht teken. Ik nam een toast champignon omdat het me veilig leek, maar kijk: ik ben al een hele dag en nacht ziek van hun onverse eten.
Bah. Epsilon in de Sint-Amandstraat. Te vermijden.

Gisteren waren wij op Helmet, alwaar de Gentse liefhebbers van nostalgie en luide gitaren verzamelen hadden geblazen. Het was dan ook geen verrassing dat we de papa van Lou tegenkwamen. De mama van Lou, die was thuis gebleven, wegens nog maar zes dagen voor de uitgerekende datum van zoon nummer 2. P. vertelde lachend dat zijn gsm op trillen stond, voor het geval er iets zou gebeuren, dat hij het zou weten. Maar dat er ongetwijfeld over tijd zou gegaan worden.

En toen trilde de gsm.
En toen bleek er water gebroken.
En toen bleef de papa van Lou niet meer voor Helmet en stuurde ik de mama smsen voor succes. Bijna live getuige van een geboorte, zeg.

Ondertussen is Sid geboren. Alweer een coole telg bij in een zeer rock ‘n roll gezin.

Deze ochtend — sommige mensen zouden het eerder middag noemen — werd ik wakker en ik had instant zin in pannenkoeken. Van die zelf gebakken zoete, zoals vroeger op verjaardagsfeestjes.

Nadat ik mijn half slapend lief hiervan op de hoogte had gesteld, draaide ik me om voor nog een snooze zonder wekker. Drie minuten later gevloek aan zijn kant van de onechtelijke bedstede. Dat hij nu ook pannenkoeken wilde. Maar dat er geen tijd was, want meneer had opnames, een uurtje later.

Ik ben pannenkoeken aan het bakken nu, tegen dat hij thuiskomt van de opnames. Voor zijn Valentijn. Het is te hopen dat hij een ferme bloemekee meeheeft in ruil.

Sony Releases New Stupid Piece Of Shit That Doesn’t Fucking Work

van michel

Hou u in stilte een beetje bezig, terwijl ik probeer minder verkouden te worden.