Ze gilt.
Mijn baby heeft een stem, en ze heeft die ontdekt. Van zodra ze wakker is, tot ze gaat slapen, gilt ze. Luid. In varierende toonaarden. Ze lacht erbij, dus het is niet dat ze ambetant is ofzo. Het is ook geen huilen, het is echt gillen, roepen, schreeuwen. Ik vermoed: gewoon omdat ze het kan. Doen de uwe dat ook, eigenlijk? En vooral: gaat dat weer over denkt u?
December 12th, 2009 om 10:17 am
bij mijn neefje die nu ongeveer 10 maand is, is dat net over…want nu kan ‘m al iets meer andere klanken produceren, maar piepen zo echte hoge schrille tonen
December 12th, 2009 om 10:48 am
neen, niet echt eigenlijk. Eén van de weinige voordelen van dochters te hebben die beiden geboren zijn met een hese basso profundo.
December 12th, 2009 om 11:08 am
Haha, mijn dochter heeft ook een tijdje zo’n klanken geproduceerd! ‘t Was toen dat’k ontdekte dat er grenzen zijn aan haar schattigheid
Bij haar was het precies of ze zong, maar dan zoals nagels op een schoolbord! Nu doet ze het al een tijdje niet meer!
December 12th, 2009 om 12:06 pm
De mijne gilt wel eens, maar zeker niet de ganse dag. Ik ben wel eens verontrust geweest toen ze 2 weken niets deed dan grommen als een leeuw…
December 12th, 2009 om 1:01 pm
Yay! De eerste stapjes richting spraak
December 12th, 2009 om 1:37 pm
Het grootste deel van de dag wordt er hier ook gegild door die twee van ons, resp. bijna-2 en bijna-4. En de buurmeisjes van 5 en 6 en 7jaar gillen ook nonstop tijdens het buitenspelen. Ik dacht dat ik het ooit gewend zou worden, maar neen.
Stel je eens voor dat je kleuterjuf bent en dan ook nog eens op je werk naar gillende kindjes moet luisteren.
December 12th, 2009 om 8:02 pm
Geen gillen hier. Die van ons zit in de fase van naar elke lamp te wijzen en iets in de zin van “isje” te zeggen. De eerste dagen denk je: “waw, een soort woord!!”. Maar na de 38000ste keer (kerstperiode, weet je), is mijn :”Ja, Anna, een lichtje” al iets minder enthousiast.
December 12th, 2009 om 8:43 pm
Onze ervaring met dochters is ongeveer zo:
* leren spreken, een maand of zes
* leren zwijgen, tja.
Heerlijk. Meestal.
December 12th, 2009 om 8:56 pm
Mijn kroezelken is gestart met een echte monsterkreet die langzaam overgegaan is in schril meisjesgetier… Niet de hele dag door, in periodes en echt luid! Ik probeer ‘m nu weer zachtjes in de richting van “Groaaaaaaaaw” geluiden te duwen, das toch stoerder voor een jongetje.. Al dat meisjesgekrijs ook ..
December 12th, 2009 om 8:56 pm
Hmmm, blij dat we die fase hier hebben kunnen overslaan
De onze leert voor de moment heel veel woordjes bij en doet hard zijn best om ons zo correct mogelijk na te zeggen. Superschattig.
December 12th, 2009 om 11:17 pm
Hier nog geen gegil. Wel geneurie. Ook leuk natuurlijk!
December 13th, 2009 om 8:51 pm
Voor hun twintigste gaat het niet over, dat weet ik al.Nadien hopelijk wel!
December 14th, 2009 om 9:43 am
Ja hoor, ook hier gegil en na 15 maanden nog steeds en vooral op momenten en plaatsen waar je het liever niet hebt. Om 9u in de winkel bijvoorbeeld, wanneer iedereen komt winkelen die in rust wil winkelen of wanneer je aan de telefoon bent of in een file staat of je aan het opjagen bent in het drukke ochtend- of avondverkeer. Inderdaad niet omdat er iets scheelt, maar omdat ze dat gewoon leuk vindt. De onze kan van heel, heel laag naar ontzettend hoog in nog geen seconde.
December 17th, 2009 om 7:46 pm
Wij wachten al tien jaar. En als ik Treiner mag geloven, mogen we nog minstens 10 jaar wachten. Het verschil is dat we nu begrijpen wat ze roepen (helaas soms…)
December 30th, 2009 om 9:36 pm
Jawel hoor, van zodra ze hun stembanden doorgegild hebben.