Over kleur.

Een paar maand geleden hadden we nog zitten grijnzen voor televisie, met een aflevering van een VTM-programma waar onze buurt werd getoond. Grijnzen omdat we het wel konden relativeren: het opzet van zo’n programma is immers contrast tonen. Er was sprake van een Wilde Weldoener (die vanzelfsprekend als een luxebeest werd getoond) die in een arme wijk werd gedropt en daar alle miserie te zien kreeg die achter de dunne muren van arbeidersgevels placht te bestaan. Voor het contrast werd de hele wijk afgeschilderd als een drugsnest waar gewone mensen niet durven buitenkomen omdat ze om de haverklap overvallen worden. Voor het gemak werd ook even gedaan alsof wij ons huis hier allemaal met kolen verwarmen en buiten naar het toilet moeten. Een toilet zonder stromend water, dat spreekt.

We waren ietwat beledigd op sommige momenten: toen men ons \”achtergesteld\” en \”verloederd\” noemde. Of toen één van de buurtkindjes die we toevallig kennen door de voice-over een straatkind werd genoemd. Ah ja, dachten we. Ze moeten televisie maken en het is en blijft VTM, natuurlijk.

En toen was het een paar maand later en was onze buurt weer onderwerp van een reportage: Canvas, deze keer. In het kwaliteitsvolle Terzake, waar men van Ernstige Journalistiek doet.

Na afloop zaten mijn lief en ik wat verslagen in de zetel. Hij keek naar mij, ik keek naar hem en we zwegen allebei. We waren er stil van geworden, van deze Ernstige Journalistiek. Of we in dezelfde buurt woonden als ze daar getoond hebben, vroegen we ons af. Of we blind zijn dat we die dingen zo scherp niet zien. We kwamen tot de conclusie dat we misschien beter zien dan sommige andere mensen, dan sommige niet-bewoners. Beter zien, omdat we ook voorbij het karikaturale beeld durven kijken dat in deze reportage werd geschetst.

Lees verder op Gentblogt.

7 thoughts on “Over kleur.

  1. Oh zwijgt stil, als ik vroeger vertelde dat ik in Ledeberg woonde kreeg ik steevast een meewarige blik toegeworpen. Ook daar heel wat werk aan de winkel, maar man man, wàt een couleur local daar 🙂

  2. wel wij wonen ook in de Brugse Poort en hadden exact hetzelfde gevoel bij de VTM-reportage. ik vond het zwaar overdreven, alsof we in de meest criminele buurt van gent wonen! het is effectief zo dat er armoede is (waar niet?), maar wij wonen er graag en voelen vooral ook veel warmte. en met 2 opgroeiende jongens van 1,5 en 3,5 jaar voelen wij ons daar goed.

    ik heb de ter zake reportage nog niet gezien, maar snor dat wel even op via ‘on demand digital TV’ (wanneer was de uitzending trouwens?) ik ben wel eens benieuwd hoe het er daar aan toe gaat.

    warme, veilige, multiculturele & vriendelijke groeten uit de Brugse Poort!

  3. Over onze buurt was er zo overtijd ook een reportage op Koppen en Pieter en ik hadden net hetzelfde gevoel… Wij wonen blijkbaar in de meest gevaarlijk buurt van Antwerpen, waar alleen maar drugs wordt gedeald en mensen in elkaar worden geslagen of worden neergestoken. Nooit iets van gemerkt, ook al is het zeker wel deels waar… maar wij wonen er heel graag en zien hier ook zoveel positiefs gebeuren. Helaas wordt ondertussen de buurt wéér maar eens in een negatief daglicht geplaatst en als zeer onaantrekkelijk voorgesteld, net wat zo’n buurt niet kan gebruiken..

  4. Degoutant, ik heb 5 jaar met hart en ziel in deze buurt gewerkt en heb de opstart van het project waarover sprake is nog meegemaakt! “Ze gaan iets maken over bus 3, Maudlin, dat wordt grappig,…” Alles behalve grappig werd dit, fantastisch, project voorgesteld, foei terzake!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *