Het tweejaarlijks gekwijl.

Het is een tweejaarlijks terugkerend fenomeen. Als de boekjes en de kranten volstaan met interieur, dan begint bij mij het gekwijl over foto’s, websites en mooie concepten. Ik ben zot van ontwerpers en designtoestanden, en ik heb in het Lief mijn gelijke gevonden in die obsessie. Er wordt gepuzzeld met agenda’s, zodat er een voormiddag in Kortrijk afkan. Er wordt onderzoekswerk verricht, want we hebben maar twee uurtjes, en mevrouw de dochter gaat mee, dus we selecteren van tevoren wat we willen zien. De design-competition, want dat is altijd leuk, en daar staat alph, en we hebben net een tafel bij hem besteld. De Young Designers, voor de zottigheid. Zeker hal 6, want daar staat zowel Pastoe als de Axor-stand. Axor, die hebben de nieuwe Bouroullec-badkamer die zo schoon is dat ik er bijna van moet janken. Pastoe, die hebben een nieuwe kast, de Totem, waar ik gaarne mijn cds en dvds in zou kwijtgeraken, hier in de living. En die Noon-kast zou hier ook uitstekend staan, jawel.

Meestal blijft het bij gekwijl, en eindeloos gewik. Soms kopen we achteraf iets, zorgvuldig uitgekozen, want we zijn daar eerlijk in: het zijn geen Ikea-toestanden, prijsgewijs. Maar content dat ik daar dan mee ben, u heeft daar geen gedacht van: iedere keer als ik op één van mijn mooie stoelen ga zitten, dan ben ik nog steeds even blij als de eerste dag dat ze hier stonden. En dat gevoel, dat is veel waard.

4 thoughts on “Het tweejaarlijks gekwijl.

  1. Ik volg u volledig. Elk jaar kopen we ook iets waar we al jaren van dromen. Niet altijd omdat we het nodig hebben (soms wel), maar gewoon omdat het zo schoon is. En om dat blije gevoel keer op keer te beleven. Want dat blijft. En dat telt.

  2. Och, ik kijk ook uit naar de dag dat we IKEA-meubeltjes kunnen inruilen voor échte designspulletjes. Want zo’n Expeditkast is op zich niet lelijk, maar wanneer je ze in elke living van 20-tot-30-jarige vrienden ziet staan, voel je je toch iets minder origineel.
    Maar, ooit komt het moment dat we een zetel kopen die meer dan 400€ kost, speciaal servies voor als we bezoek hebben en veel te dure lampen in de salon, omdat ze oh-zo-mooi zijn. Ooit, wanneer we beslist hebben waar we permanent willen wonen, in België of elders, in een huis met een tuin met fruitbomen en een schommel.

  3. Hier ook dat tweejaarlijkse ‘dedju had ik maar meer geld’ gevoel. Anderzijds, als je dan eens zo’n stuk koopt geniet je er dubbel zo veel van.

  4. Ben blij dat ik niet enige ben die kwijlt over mooie (hebbe)dingen. Alleen dat het bij mij geen tweejaarlijks gebeuren is, maar gewoon een constante.
    Veel plezier op Interieur!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *