Lastig.

Dat ge een groot deel van uw tijd in een klein deel van uw werk moet steken, daar word ik lastig van. Het zal bij iedereen wel zo zijn, veronderstel ik: die ene klant, leverancier, whatever, die enorm veel energie vreet en die eigenlijk maar een fractie van uw job uitmaakt. Maar ik blijf dat dus moeilijk vinden.
Bij mezelf, bijvoorbeeld: ik heb elk jaar een vierhonderd of wat studenten. En daar zijn er een paar tiental bij die zowat altijd de kantjes ervan aflopen: te laat met taken, zelden in orde, altijd een hele uitleg klaar, prutsen terwijl ge iets uitlegt, daarna extra uitleg nodig omdat ze niet mee zijn met de oefening, enzovoort enzoverder. Ik durf dat niet tellen, hoeveel tijd ik in die paar mensen stop, om alles op te volgen en te zorgen dat ze toch mee op de boot zijn. En energie. Tijd en energie die ik eigenlijk ook zou willen investeren in die honderden die wel in orde zijn, en wel altijd hun best doen. Want eigenlijk is dat niet eerlijk, toch?

Enfin. Pointless rambling, I know. Carry on.

2 thoughts on “Lastig.

  1. Ha neen, i. Lesgeven aan die 85% die altijd hun best doen en opletten,dat kan een hond met een hoed op. Maar ervoor zorgen dat je ook die gasten meekrijgt die het om één of andere reden niet doen, daaraan herken je pas de échte docenten. En ja, er zullen altijd wel een paar profiteurkes tussenzitten die je energie niet verdienen. Maar hier en daar zit belist een pareltje tussen dat ook dankzij jou iets prachtigs van zijn leven zal maken.

    Ramblings all the like, I know. But please : do carry on.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *