Day 1.

Goeimorge’, juf Christel, zei ze toen ze het kanarienest binnenkwam. Ik ga tekenen. Ze zette haar drinkbus in de drinkbusmand, haar koekdoos in de koekdoosmand en hing haar jas aan het muisjeshaakje. Ze haalde de stiften en een blad uit het rek, en ging aan een tafel zitten. Met haar papa naast haar.

met haar vader in de klas.

Vijf minuten daarvoor had ze fier geposeerd aan de voordeur, met haar nieuwe boekentas.


Mira ziet dat wel zitten, die school.

Toen het rimmelrommelliedje begon ruimde ze haar stiften op, gaf ons een zoen, stak haar arm omhoog en zei: tot vanavond mamapapa. Terwijl ze al naar de kring liep. Tot vanavond, muis, antwoordden wij, en we probeerden de wazige ogen weg te slikken.

We gingen nog langs bij het dagverblijf, met haar spullen, en toen we daar buitenkwamen hoorden we een kindje hartverscheurend huilen. Niet die van ons, zo bleek, toen juf Christel haar duim omhoog stak en zei: ze is in het toiletje.

6,5 lange uren later liepen we het kinderdagverblijf binnen. Ze zag ons, gilde, knuffelde en speelde daarna verder met het keukentje. Ze had geslapen (zei ze. ze had gerust, zei de juf. Met haar ogen open). En appelmoes gegeten. Lust ze niet, thuis.
Ze vond het leuk, zei de juf. En ze had leuk gespeeld. En ze vindt goed aansluiting bij de andere kindjes. Alleen de speeltijd, dat is wat te druk, vindt ze. Of zoals zij zegt: er zijn veel kindjes, en die duwen.

Enfin. Vanavond een vrolijk, hyper meiske in huis. Wacht, ik toon het u.

Morgen dag 2. Ik ben benieuwd.

22 thoughts on “Day 1.

  1. Zeg, wat ik mij afvraag: hoeveel mensen hebben er u al gezegd dat het meestal pas na een paar dagen of zelfs een paar weken is dat ze beseffen dat hey, dit is niet “eens gaan spelen met de kindjes”, maar dat het wel is “hela gasten, voor de rest van mijn leven, of wat?”, en dat het dán wel eens durft huilen en paniek te zijn? 🙂

  2. Die dochter van u, ik vind dat een geweldig tof kind! 🙂 En die eerste foto is zo aandoenlijk, vooral de fiere blik van de papa. Dag 2 wordt nog leuker!

  3. Allez zeg, goed begin! Hier een gelijkaardig verhaal en nu een half jaar later nog hetzelfde enthousiasme. Alleen speeltijd. Dat lijkt niet te wennen. Maar pleiten voor afschaffing is geen goed idee zeker, als ik niet het verzamelde lagereschoolleger op mijn nek wil?

  4. de papa is een beetje verliefd, geloof ik?
    en terecht, mooi stoer kind, met mooie schoenen die we hier ook hebben

  5. Oh nee, degene die je hartverscheurend hoorde huilen was die van mij.. pff annatje heeft het moeilijk hoor! ze is wel blij dat mira ook patatjes eet!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *