Day 1.
Goeimorge’, juf Christel, zei ze toen ze het kanarienest binnenkwam. Ik ga tekenen. Ze zette haar drinkbus in de drinkbusmand, haar koekdoos in de koekdoosmand en hing haar jas aan het muisjeshaakje. Ze haalde de stiften en een blad uit het rek, en ging aan een tafel zitten. Met haar papa naast haar.
Vijf minuten daarvoor had ze fier geposeerd aan de voordeur, met haar nieuwe boekentas.
Toen het rimmelrommelliedje begon ruimde ze haar stiften op, gaf ons een zoen, stak haar arm omhoog en zei: tot vanavond mamapapa. Terwijl ze al naar de kring liep. Tot vanavond, muis, antwoordden wij, en we probeerden de wazige ogen weg te slikken.
We gingen nog langs bij het dagverblijf, met haar spullen, en toen we daar buitenkwamen hoorden we een kindje hartverscheurend huilen. Niet die van ons, zo bleek, toen juf Christel haar duim omhoog stak en zei: ze is in het toiletje.
6,5 lange uren later liepen we het kinderdagverblijf binnen. Ze zag ons, gilde, knuffelde en speelde daarna verder met het keukentje. Ze had geslapen (zei ze. ze had gerust, zei de juf. Met haar ogen open). En appelmoes gegeten. Lust ze niet, thuis.
Ze vond het leuk, zei de juf. En ze had leuk gespeeld. En ze vindt goed aansluiting bij de andere kindjes. Alleen de speeltijd, dat is wat te druk, vindt ze. Of zoals zij zegt: er zijn veel kindjes, en die duwen.
Enfin. Vanavond een vrolijk, hyper meiske in huis. Wacht, ik toon het u.
Morgen dag 2. Ik ben benieuwd.
April 16th, 2012 om 9:37 pm
Dat kind van u wordt precies schoner met den dag zeg. Ik kom hier terug, sebiet. Voor het filmke.
April 16th, 2012 om 9:52 pm
Oooh, zo koddig! En inderdaad, jullie hebben een prachtige dochter!
April 16th, 2012 om 9:52 pm
ik wed dat daar traantjes gevloeid zijn en niet bij Mira
April 16th, 2012 om 9:57 pm
tof kind. en die foto met de papa, ontroerend vond ik die
April 16th, 2012 om 10:05 pm
Toch echt een schatje! En een flinke, zo blijkt!
April 16th, 2012 om 10:15 pm
Indeed: en wat kan uw vent trots kijken! Weet jij al welke speelplaats…?
April 16th, 2012 om 10:42 pm
Zeg, wat ik mij afvraag: hoeveel mensen hebben er u al gezegd dat het meestal pas na een paar dagen of zelfs een paar weken is dat ze beseffen dat hey, dit is niet “eens gaan spelen met de kindjes”, maar dat het wel is “hela gasten, voor de rest van mijn leven, of wat?”, en dat het dán wel eens durft huilen en paniek te zijn?
April 16th, 2012 om 10:53 pm
Wat een schone foto daarboven! En wat een schoon kind!
April 16th, 2012 om 10:56 pm
aandoenlijk mooi!
April 17th, 2012 om 1:40 am
Ik moet het u ongetwijfeld niet vertellen maar amai, wat is Mira groot geworden! Filmke werkt precies niet?
April 17th, 2012 om 5:56 am
Ik eet ze op. Voor echt.
April 17th, 2012 om 5:56 am
mooi ! geef haar een dikke zoen van ons hé ..zo flink geweest !
April 17th, 2012 om 8:52 am
Mira blinkt en de papa ook
. Fijn dat het zo goed gegaan is!
April 17th, 2012 om 9:33 am
Die dochter van u, ik vind dat een geweldig tof kind!
En die eerste foto is zo aandoenlijk, vooral de fiere blik van de papa. Dag 2 wordt nog leuker!
April 17th, 2012 om 12:21 pm
Allez zeg, goed begin! Hier een gelijkaardig verhaal en nu een half jaar later nog hetzelfde enthousiasme. Alleen speeltijd. Dat lijkt niet te wennen. Maar pleiten voor afschaffing is geen goed idee zeker, als ik niet het verzamelde lagereschoolleger op mijn nek wil?
April 17th, 2012 om 12:25 pm
de papa is een beetje verliefd, geloof ik?
en terecht, mooi stoer kind, met mooie schoenen die we hier ook hebben
April 17th, 2012 om 2:07 pm
Wat een schatje, om te pikken!
April 17th, 2012 om 3:13 pm
Wat lijkt ze toch goed op u, die kleine Mira!
April 17th, 2012 om 4:30 pm
heerlijk!
April 17th, 2012 om 5:22 pm
Supeeeeeeeeeeeeeer!!!!!!
April 19th, 2012 om 10:12 pm
Oh nee, degene die je hartverscheurend hoorde huilen was die van mij.. pff annatje heeft het moeilijk hoor! ze is wel blij dat mira ook patatjes eet!
April 20th, 2012 om 7:41 am
‘t Mooiste lawaai van de wereld: een kind dat schaterlacht.