I smell a rat.

Achter ons, in een oud fabrieksgebouw, is er momenteel een grote verbouwing aan de gang. Dat heeft zo zijn gevolgen: soms ruikt het buiten dagenlang naar azijn, omdat ze de ketels aan het ontmantelen zijn. Soms davert ons huis van de drilboren waarmee de muren en vloeren daar uitgebroken worden. Soms dwarrelt het stof op ons terras naar beneden, aan een tempo dat ik niet kan bijhouden qua opkuisen. En dan kindervoetjes op het terras, kindervoetjes binnen, gezucht van de moeder.

Kleine ongemakken, die we natuurlijk gemakkelijk verdragen, want het is in de essentie een fijn project. Oude fabrieksgebouwen worden gerenoveerd, en er komen wooneenheden in het oorspronkelijk gebouw. Bovendien kunnen we door het project binnen een paar maanden een echte tuin kopen (met poortje voor de fietsen!), want het gebouwtje aangrenzend aan ons huis wordt afgebroken.
Ook betekent dat: meer licht en openheid (geen gebouw meer!) en eindelijkeindelijk de vuile lekkende dakgoot die op ons terras overhangt en met zware gutsen regenwater mijn planten kapotmaakt weg.

Deze ochtend echter, nam ik een kop koffie en ging buiten een sigaret roken. En vlak voor mijn voeten, daar op mijn bloedeigen terras, flitste iets weg. Een rat, gedomme. Waarschijnlijk verstoord door de rioleringswerken hierachter die momenteel uitgevoerd worden. Maar ik kan daar dus niet mee lachen, peoples.
Een rat op mijn koer. En vooral: mijn kat die boven op het bed ligt te slapen, natuurlijk.

10 thoughts on “I smell a rat.

  1. Ge begrijpt dat ik deze zomer no way op uw terras durf komen te zitten. Ik heb bijna in mijn broek gedaan, alleen met het lezen van dit verhaal. Brrr.

  2. Wij hebben hier vorig jaar iets ratachtigs in huis gehad. In huis, ja. Eew. Eigenlijk jammer dat ik toen niet blogde, u had een aantal zeer sappige verhalen kunnen lezen. Hm, ik zou mijn schade nog kunnen inhalen. “Die keer toen we een ratachtige in huis hadden”. Wordt misschien wel vervolgd.

    Veel plezier met het beestje. Not.

  3. Wij krijgen er gemiddeld drie per maand op onze dorpel, aangebracht (en half opgegeten) door Poekie en Titus, onze eigenste rentokils. Boogie mag eens op stage komen als ‘t van doen is.

  4. Chance: uw kat brengt ze zelf (nog) niet mee binnen. Eigenlijk zijt ge beter af met nen hond. Die (wijlen) 2 van ons hebben ooit een binnengeslopen rat gepakt. Man! was dat ambiance! Hond1 ging op het boekenschap naast de rat zitten en gaf een opslag waar Federer een puntje aan kan zuigen en Hond2 pakte de volley in de vlucht en dropte daarna de dode rat op mijn voeten. Ik mocht ook nog wel eens iets doen, he…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *