Het mooiste.

Sta of zit op een strand, op een warme zomerdag. Het is druk op het strand.

Sluit uw ogen. Rondom hoort ge een geroezemoes dat altijd vertrouwd is. Ge hoort de zee, maar niet te luid. Ge hoort kinders roepen en spelen. Ge hoort mensen praten en lachen, maar ge kunt niet verstaan wat ze zeggen. Ge hoort getik van beachbal, gegiechel van pubers, gespetter in de golven, gegil omdat het water altijd net te koud is. Een GSM die afgaat, in de verte. Een kindje dat een keel openzet, ook al ergens ondefinieerbaar. Af en toe een meeuw. En de wind, altijd de zeewind, om uw hoofd.

Alles klinkt dichtbij en veraf, als een dikke brij van onbezorgdheid en geluk die als een deken om uw schouders ligt en uw hoofd en gemoed vult.

Dat vind ik één van de mooiste geluiden ter wereld.

12 thoughts on “Het mooiste.

  1. Zo goed omschreven! Ik heb al zo vaak gedacht dat dat één van de geweldigste geluiden ter wereld is, zo’n moment waarop je je puur gelukkig voelt. Grappig om te ontdekken dat er mensen zijn die net hetzelfde voelen.

  2. Daar had ik nou nog nooit over nagedacht. Maar inderdaad, dat is net ook het leuke (naast de zonnewarmte) aan zonnen op het strand.

  3. Gisteren twee uur op het strand gezeten met een tweejarig kleindochtertje dat bang is van zand! Met eindeloos geduld geprobeerd met vormpjes en emmertjes haar van mijn schoot te krijgen…niet gelukt maar ze was wel heel tevreden zolang ze bij mij zat…de zee heerlijk!!

  4. Ik hou anders ook van de zeegeluiden op een winterdag: de golven, de wind, een lachend kind, een hond die blaft, krijsende meeuwen,… alleen hoef ik deze heerlijke geluiden nu niet te snel te horen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *