Als we er ons nu eens gewoon overheen zetten, owkay?

Zowat elke week herhaal ik de wijste levensles die ik heb tegen mijn kleine. Ik tover ze uit mijn wijshedenhoed en vertel haar voor de zoveelste keer hetzelfde. Meestal nadat ze aan het klagen slaat over iets dat ze niet mag of krijgt. Of over iemand die iets mag wat zij niet mag.

Ik heb het dan over kijken naar je dag, en denken over alle leuke dingen die je al hebt mogen doen. En alles wat je al gekregen hebt. En over hoe je altijd kan kiezen: blij zijn om wat je wel hebt, of zeuren over wat je niet hebt. Ik vertel dan over dat er altijd wel andere mensen zullen zijn die iets hebben wat jij niet hebt. Maar dat je daar niet te veel aan moet denken, maar gewoon eens moet nadenken wat voor leutigs je zelf allemaal kunt doen. Want dat je anders heel verdrietig en ongelukkig wordt. En dat niemand daar beter van wordt.

Een beetje count your blessings, in kleutertaal. Wees blij met wat je hebt en stap content de dag in.

Dit gezegd zijnde: in 2013 hadden we de mooiste zomer sinds jaren. Het is de eerste keer dat mijn kleine elke dag buiten kon spelen deze vakantie, en ze is vier jaar. We hebben zon gehad, we hebben lange avonden in warme tuinen gehad. Bovendien wordt het ook de komende week nog mooi, zo zeggen de weerboeren. Du-us. Die opmerkingen op facebook en twitter over hoe het de laatste dagen altijd maar vroeger donker wordt en dat dat zo vervelend is: zie cursief hierboven.

(En ik wil dus niemand ongerust maken hé, maar het wordt dus herfst binnenkort. En daarna winter. En met wat geluk daarna ook weer lente. Echt.)

7 thoughts on “Als we er ons nu eens gewoon overheen zetten, owkay?

  1. Élk jaar eind augustus begint het me op te vallen dat de dagen voelbaar korter worden. Dus ‘t is niet alsof dat iets nieuws van dit jaar is… Op volwassen leeftijd zoudt ge dat stillekesaan toch wel mogen beseffen, denk ik, dat dat normaal is.

  2. ik zeur er niet over (denk en hoop ik) maar ik vind het ook wel jammer… het luidt onvermijdelijk het einde in van mijn favoriete seizoen en ook het einde van een periode waarin alles wat langzamer kan….en dat is voor veel mensen zo. En ja natuurlijk ben ik blij met deze fantastische zomer. Alleen jammer dat aan mooie liedjes ook altijd een eind moet komen!

  3. Ik zeg het ook elke dag tegen mijn eigen : deze zomer is er ene om nooit meer te vergeten, dat is er zo ene gelijk diene dan 76 of daar ergens
    Ik bestond toen al….en dat was ook nen echte zomer, gelijk we er af en toe ene krijgen

  4. Ik heb het ook gemerkt, dat de dagen korter worden. En ik vind dat goed, dat ik dat opmerk.
    Mindfulness, of zo iets.

    En ik vind dat eigenlijk nog zo erg niet. Misschien is dat omdat mijn vakantie nog moet komen, ik nog iets heb waar ik ongelooflijk naar uitkijk, naar verlang zelfs…

    Het voordeel van ‘vroeger donker worden’ is dat ik mijn kinderen gemakkelijker op een voor hun normaal moment in bed krijg. En dat is mooi meegenomen als zij de volgende dag op tijd uit hun bed moeten omdat ik naar mijn werk ga….

  5. Die zomer van ’76 was er inderdaad een : zwanger (20 kilo zwaarder) bevallen in augustus , daarna een 10 dagen in een snikhete kliniek ( keizersnede) : om nooit te vergeten . En dit weekend trouwt hij :wedden dat het snikheet zal zijn en ik last zal hebben van
    vapeurkes -)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *