Van een fles kunt ge geen deftige foto’s nemen. Allez, ik toch niet.

Zowel in de commentaren hier als op de facebookpagina (die ge natuurlijk al allemaal hebt geliked, ik weet dat) werd de vraag gesteld naar het icetea-recept uit de vorige post. Ik geef toe dat ik efkes met mijn ogen gerold heb omdat het zo simpel is, maar als u dat vraagt, dan schrijf ik.
De laatste drie dagen ben ik dan bezig geweest met proberen om een deftige foto te nemen van mijn fles ice tea. Ik heb alle perspectieven geprobeerd, attributen toegevoegd en de fles op verschillende plaatsen gezet. Uiteindelijk is het deze geworden, wat behoorlijk droevig is. Dat deze de beste was van vijftien. Maar! Beschouw hoe hard ik heb geprobeerd als een bewijs van hoe ernstig ik deze blog neem!

fles

Ice Tea dus. Ik ben dik een jaar geleden gestopt met het drinken van cola. Voorheen kiepte ik zo’n twee liter per dag in mijn hoofd. Gewone, geen light, want ik ben allergisch voor aspartaam.

Twee liter cola per dag, dat klinkt een beetje als “diabetes waiting to kick in”, dus stoppen was de enige weldenkende oplossing. Van de ene dag op de andere was het hier enkel nog water en na zes dagen was mijn hoofdpijn al minder. Na zes maand was er twee kilo minder i. ook, een redelijks coole bijwerking.
Ondanks dat overschakelen heb ik toch vaak zin in frisdrank of sap. Ik koop dan van die blikjes IceTea, maar eigenlijk weet ge ook daarvan niet wat erin zit.
Een paar weken geleden zag ik in de Ikea zo’n rustiekerige limonadefles staan en ik was op dat moment redelijk in Bree Van De Camp-stemming, dus waarom ook niet natuurlijk.

Ondertussen maak ik elke dag Ice-Tea, ook op mijn niet Van De Camp-dagen, omdat het zo weinig werk is. Meer dan een pan op het vuur zetten en een citroen persen is het niet, dus de effort is minimaal, de afwas ook.
Het enige: het moet afkoelen, dus ge moet een beetje anticiperen op toekomstige dorst. Ik maak er gewoon elke dag eentje, ‘s avonds. En de volgende dag is die helemaal koud.
Geen recept, want ge moet een beetje zoeken naar wat ge zelf lekker vindt. Ik geef dus een paar basisdingen die ik de laatste weken leerde.

– Thee
Gebruik theezakjes. Allez, ge moogt ook losse gebruiken, maar losse thee betekent meer werk, want je moet de thee achteraf nog filteren.
Gebruik de thee die je zelf het liefst drinkt, en dan maakt het weinig uit. Ik hou van gewone English Breakfast, en van de Lekker Slapen-thee van Piramide. Mijn lief vindt groene thee ook lekker, ik wat minder.
Laat de thee hoedanook lang genoeg trekken (tien minuten ofzo), want verdunnen met water is makkelijker dan de thee sterker maken. Ik gebruik twee zakjes voor een fles.

– Suiker en co
Ook hier is de regel dat je een beetje moet zoeken wat je zelf lekker vindt. Wij houden nogal van een flinke scheut vlierbloesemsiroop in de ice tea: dat is een beetje zoet, en tegelijk wat zuur en bloemig. Yummers.
Op een grote fles gebruik ik één soeplepel suiker. En dus wat siroop.

– Zuur
Een citroen, een limoen, of iets anders van zuur zorgt ervoor dat de ice-tea friszuur wordt. Ik neem het sap van één citroen op een fles.

Mengen, een trechter op de fles, fles in de koelkast. En een paar uur later: ice-tea klaar.

7 thoughts on “Van een fles kunt ge geen deftige foto’s nemen. Allez, ik toch niet.

  1. Moet ik dringend nog eens doen. Momenteel behelpen wij ons vooral met de SodaStream, dan hoef je niet op toekomstige dorst te anticiperen en heb je bubbeltjes, maar zelfgemaakte icetea, mmm …

    1. Idd, ik ben ook grote fan van dat sodamachien, ik maak af en toe zelf siroop (citroen, gember-citroen, rabarber, aardbei, ..) en met wat bruis erbij is dat keilekker.
      Maar op zijn alene vind ik dat bruiswater ook heel lekker.
      (maar wij hebben wel lekker kraanwater)

  2. Lekker, dank voor het recept! Wij plukken nog wat kruiden uit de tuin (dus wel even zeven) en gebruiken honing in plaats van suiker. En een variatie aan thee, dus een variatie aan iced tea :).

  3. Doet mij zo denken aan zomers op kot. En de koude jasmijnthee met roze pompelmoessap of appelsiensap er in. Mmmmm, dringend nog eens proberen of dat jeugdsentiment echt zo lekker is als ik het mij herinner…

  4. Ik lees graag over je schouder mee. Zelf pleeg ik ook al eens een ‘aistie’ te maken, gebruik hiervoor e lepel, versgeperst sinaasappelsap en de Fruit Bang (losse) thee van koffiebrander Or. Eerst een flinke scheut sap en dan de rode thee over de lepel gieten. Een waar schouwspel voor alle zintuigen!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *