Vakantie!

– Bij ons thuis was dat ieder jaar eind juni een overflow van pralinen, koffietassen en bloemen. Zot dat.
– Maar normaal toch, ook? Want uiteindelijk zorgen die een heel jaar voor uw kinders.
– Ja. Meer dan normaal.
– Schoonste beroep ter wereld.
– Schoonste beroep ter wereld. Echt.

We zaten in de auto en we hadden het net gehad over de bloemen die ik had meegenomen voor de juf, en het kaartje waar ik toch een dik half uur op had gekauwd. Nadat we hadden vastgesteld dat juf of meester zijn het schoonste beroep ter wereld is, vertelde ik dat ik niet op fb had gejubeld dat ik vakantie had. Omdat ik zag hoe mensen zich daaraan stoorden, bij mensen uit het onderwijs. “Hebt ge nu weeral verlof?” en “Twee maand? Dat is toch niet normaal?”

Ik heb ze niet, die twee maand. Vijf weken wel, en dat is ook veel. Maar ik gun het hen van harte, al die juffen en meesters die ze wel hebben. Ik mag namelijk een heel jaar lang toekijken, ergens in een hoekje van een klas, naar hoe ze hun kinderen meevoeren naar de wonderlijkste momenten. Ik kijk naar hoe ze onze studenten met dezelfde toewijding begeleiden als dat ze dat met hun kleuters of schoolkinderen doen. Ik hoor hen dingen zeggen als: “bij x kan je dat zo niet aanpakken, want die heeft nog wat problemen met kleuren benoemen. Maar hij is wel de beste teller van mijn klas.” Ik zie ze troosten, zorgen, stimuleren, leren, vragen stellen en antwoorden geven. Ik voel hoe ze veilige klasjes maken, waarin kinderen zichzelf kunnen zijn. Dat elke dag mogen meemaken, is — zonder enige twijfel — een ongelooflijke eer.

Viskes.

Ik zie ook hoe op ze eind juni zijn, doodmoe na nog een MDO en een extra teamvergadering. Want het is een sprint, naar die laatste dag: oudercontacten, proclamaties, kindvolgsystemen, voorbereiding voor volgend schooljaar, opruimen, afronden, afscheid nemen.
Als ik voel hoe lastig mijn kleine is, zo einde schooljaar, dan denk ik altijd: ocharme, die juf, ze heeft er zo twintig onder haar hoede, elke dag.

Dus het is van harte gegund, die twee maand. Aan alle leraars: have a splendid summer. Laad die batterijen op, zodat jullie in september weer kunnen doen wat jullie het beste kunnen: kinderen het leven leren kennen.

Noot tot slot voor wie boos wil worden in de comments: ook voor iedereen die niet in het onderwijs staat natuurlijk een zalige, zorgeloze, hete, vrolijke en eindeloze vakantie gewenst. Ik gun het u ook van harte, maar de post ging niet over u deze keer…

9 thoughts on “Vakantie!

  1. Dank je wel ! Ik las vandaag vreselijke commentaren over het pensioenplan…ik durf het bijna niet toegeven, maar ik hoop dat ik tot mijn 67 ga kunnen werken ! En met plezier….Want wij hebben echt de schoonste job ter wereld ! Ik kreeg trouwens het schoonste compliment uit mijn 25jarige carrière , van een meisje met ernstige dyscalculie : juf, ik voelde mij een heel jaar lang veilig bij jou !
    Awel, dan kan het niet snel genoeg terug september zijn !
    ( maar ik geniet ook heel erg van vakantie hoor )
    Een gelukkige juf van het vierde leerjaar

  2. Het is al het onderwijzend personeel van harte gegund! Ze verdienen het! En neen, ik sta zelf niet in het onderwijs, maar daar heb ik dan ook zelf voor gekozen …

  3. Ik ben enkel in juli en augustus jaloers op het onderwijzend personeel.
    De rest van het jaar ben ik heel blij dat er mensen zijn met een roeping.

  4. Mijn mama werkte altijd in het onderwijs en ik zou vriendelijk bedanken als ik hoorde en zag wat ze allemaal meemaakte. Heb ik echt geen geduld voor! Anderzijds zie ik effectief groen van jaloezie, elk jaar in juni :p Ik geef eerlijk toe dat ik dan moet vechten tegen gedachten als ‘ik werk toch ook hard?!’ en ‘ik krijg geen cadeautjes hoor van mijn klanten!’. Erg he. Vooral dat ik zelf niet thuis zal zijn als mn toekomstoge kinderen vakantie hebben vind ik spijtig, als kind vond ik dat zo leuk dat mama er was en we twee maanden in ons eigen vakantiecoconnetje leefden en speelden. In mijn herinneringennwas het altijd mooi weer en rook het constant naar hooi. Maar binnen een weekje heb ik zelf een week vrij, dat wordt genieten!!

  5. Mijn mama werkte altijd in het onderwijs en ik zou vriendelijk bedanken als ik hoorde en zag wat ze allemaal meemaakte. Heb ik echt geen geduld voor! Anderzijds zie ik effectief groen van jaloezie, elk jaar in juni :p Ik geef eerlijk toe dat ik dan moet vechten tegen gedachten als ‘ik werk toch ook hard?!’ en ‘ik krijg geen cadeautjes hoor van mijn klanten!’. Erg he. Vooral dat ik zelf niet thuis zal zijn als mn toekomstige kinderen vakantie hebben vind ik spijtig, als kind vond ik dat zo leuk dat mama er was en we twee maanden in ons eigen vakantiecoconnetje leefden en speelden. In mijn herinneringen was het altijd mooi weer en rook het constant naar hooi. Maar binnen een weekje heb ik zelf een week vrij, dat wordt genieten!!

  6. Voor uw begeestering verdient gij ook ‘ne hele schonen bloemenkee’. Echt waar!

  7. Het gras ziet er voor sommige mensen altijd groener uit op een ander. Dat ge voor zo een Wimbledonpelouze ook hard moet werken hebben ze meestal niet in de mot. Dik verdiend, zeg ik!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *