Schat.

Nu de blok officieel begonnen is, valt het leven in een ander ritme hier thuis. Er is bijzonder veel werk: ik schrijf mezelf onnozel aan eindverslagen voor stage, bereid examens voor en voeg voor elk item dat ik op mijn to do-lijst mag schrappen twee nieuwe toe. Maar het verschil is dat dit werk voor een groot deel van thuis kan gebeuren. Ja, er zijn overlegmomenten en toezichten en examens afnemen en gesprekken, maar dat schrijven en verbeteren, dat doe ik in de veilige cocon van mijn bureau. Koffie erbij. Zacht muziekje. Zicht op de leefstraat. Stilte en concentratie. Het is een verademing, na wekenlang over en weer rijden naar kleuter- en lagereklassen in gans Vlaanderen.

Het voordeel van dat deels thuiswerken is niet alleen de stilte, maar ook het tussendoorhuishouden. Terwijl ik koffie zet, leeg ik de vaatwas. Terwijl ik nadenk over een formulering, ruim ik de ontbijttafel af. Of ik doe zoals daarnet het fijnste klusje van mijn ganse huishouden: de jas van de dochter wassen.

Het wassen zelf is niet bijster boeiend. Maar het voorafgaand legen van haar zakken is elke keer aandoenlijk schoon. Nadat ik zand, verwelkte bloemen en half opgegeten koekjes had weggegooid bleef dit over.

FullSizeRender (11)

Het is de schoonste archeologie. Plots weer weten wanneer ze die steen opraapte en hoe dat zo’n leuke avond was. Verbaasd ontroerd zijn over hoe ze dat ene armbandje heeft bijgehouden. Veel dingen niet begrijpen, maar met de elastiekjes en pluimpjes de sporen van haar dagen volgen, de verhalen verzinnen die erbij horen.

Als ze straks thuiskomt geef ik haar dat zakje parels terug, want ze wist voorzekers niet meer dat ze die had.

Ik kan haar dolgelukkig gejubel nu al horen.

10 thoughts on “Schat.

  1. “de schoonste archeologie”, zalig! Hier ook herkenbaar maar dan eerder de jongensversie: stenen, gras, mos, takjes, gevonden spullen (knikkers, parels, elastiekjes)

  2. vandaag ook twee stenen en een autootje uit de broekzak van mijn zoon gehaald. Het tijdperk van verstopte wasmachinefilters is aangebroken

  3. Kleindochter2 had op die leeftijd geheid een collectie slakken, kevers en ander gewriemel in haar jaszakken zitten . En blaadjes, want haar vriendjes moesten toch iets te eten hebben, toch? Hoeveel moet je daar nog bij verzinnen? 🙂

  4. Ik wou dat ik ook het talent had om zoveel schoonheid te zien in kleine dingen. Je doet me er alvast bij stilstaan, ik leer er wel!

  5. Mooi en tot tranen geroerd met wat jij schrijft verlengt met mijn herinneringen,….
    Drankje om mij te helpen vertragen en stilstaan bij de dingen die er zo maar zijn.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *