Kerygma

Soms is een blog gewoon een notitieboekje, zoals deze keer. Zeer geslaagd experiment, dus niet te vergeten.

Nodig: een flinke broccoli (schoonmaken en in brokjes), een ajuin, een potje zachte geitenkaas, een doosje room, worstjes (ik heb boerenchipolata genomen, het mag wat kruidig zijn, maar geen merguez — dat past niet), pasta, kaas van de rasp (gran padano ofzo), kruiden van de tuin.

hoedadde?
broccoli kort voorkoken (een paar minuten), afgieten en het kookwater bewaren. Kookwater aanvullen met gewoon water tot volle kookpot en opwarmen (subiet kookt u daar uw pasta in). Worstjes bakken in een diepe koekenpan, met flink boter. Ondertussen ui fijnsnijden. Worstjes uit de pan en in schijfjes snijden. Ondertussen ui glazig laten worden in dezelfde pan, met peper en zout. De worstjes er weer bijgooien, en kort nadien de broccoli. Nog eens kruiden. In een kommetje de room en het potje geitenkaas mengen en dat bij de groenten-vlees gooien. Eventueel wat verse gensipperde orgeno erbij. En ondertussen hebt ge uw pasta toch al gekookt, hoop ik?

Pasta op bord, lepel saus erover, beetje bieslook eventueel en wat kaas van de rasp. hey pronto!

De reclameregie stuurde een tijdje geleden de vraag of ik iets wilde doen met noordzeegarnalen. Kokeneten spelen, en dan misschien een weekend op de waddeneilanden winnen.
Mijn soort actie, dus: ge moogt prutsen met eten, en misschien moogt ge ook nog eens op reis. Wahey. Ik begon na te denken en kwam tot de conclusie dat ik iets jongemoeder-proof wilde maken: gezond (veel groenten dus), klaar te maken in minder dan een half uur en van tevoren klaar te zetten, zodat het maar in de oven moet vlak voor het eten.
Het werd: lasagne met witloof en noordzeegarnalen. (Lees meer …)

Elke dag, rond vijf uur, is er op de lichtbak een Brits kookprogramma, wist u dat? Chefs die rondreizen bijvoorbeeld en dan eten maken van dat land. De laatste dagen was het Gary Rhodes in India. En vanaf morgen “James Martin’s Favourite Feasts”, en daar gaan ze feesteten maken.
Ik kijk daar alle dagen naar. Dat mag, want Mira drinkt melk rond dat uur en zo leer ik ook nog iets bij. En ik voel mij dan altijd gepriviligeerd: alleen de gepensioneerden en ik hebben daar tijd voor, rond dat uur.

Zeg nu zelf, Lilith, dat is toch een schone reden om uzelf ook een baby en een moederschapsverlof aan te schaffen?

Dus. Ik heb hier een ferme zak peren staan, versgeplukt door mijn buurman in de stadse boomgaarden. Maar wat zal ik ermee maken, dat is de vraag. Gelei, is dat moeilijk? En zo tarte tatin, hoe begint ge daaraan? Of weet er nog iemand iets anders?

Als we volk over de vloer krijgen, dan durf ik al eens het kieken maken: kwestie dat ge dat van tevoren kunt klaarzetten en dan enkel in de oven moet gooien op het moment dat de aperitief wordt ingeschonken. Het enige probleem is dat er nog altijd aardappelen bijhoren en daar is nog werk aan: ik heb graag gebakken patatjes of puree bij zoiets, en dat is nu eenmaal last minute-werk.

Uitgetest en goedgekeurd echter bij deze: de hasselback potatoes waarover michel het had, laatst. Gewoon sneetjes in maken, look en boter erin en mee in de oven.

In! Dezelfde! Braadslee!

Wat een gemak zeg.

Ik ben deze taart aan het maken, omdat ze er zo lekker uitziet en de bloedappelsienen stonden in reclame op de vrijdagsmarkt. Ik ben echter niet zo geduldig als sommige anderen vrees ik.
Dingen die ik volgens het recept wel had moeten doen, en niet deed
- eerst kneden, dan water (gewoon alles in kitchen aid will do)
- half uur laten rusten (10 min is dichtbij, vind ik)
- vruchtvlees van tussen de vellekes halen van de appelsien (zie ik eruit alsof ik tijd te veel heb)

dingen die ik niet van plan ben te doen:
Vier uur wachten voor het afbakken.

Het zal mij benieuwen wat het wordt, die taart.

En zo slenterde ik deze middag door de Delhaize, op zoek naar inspiratie waar dan hopelijk iets eetbaars uit voort zou komen. En zo bedacht ik, bij het zien van de geplukte vogelbeesten in de koeling: ik ga gewoon vol-au-vent maken, zeg. Dat ik absoluut niet weet hoe ik vol-au-vent moet maken, dat is op zo’n moment van weinig belang, dat spreekt. Ik bedoel: hoe moeilijk kan het zijn? Kieken: check. Gehakt: check. champignons: check. Soepgroenten om kieken in te koken: check.

Thuisgekomen de soepgroenten met kip in water gegooid en opgezet. Ondertussen Boerinnenbond bovengetoverd en vol-au-vent opgezocht.

Staat er niet in. Shock. Vol-au-vent staat niet in Ons Kookboek.

Na een uur heb ik ontdekt dat kippenpastei wel in Ons Kookboek staat.

Sejieus. Steekt eens uw hand omhoog als ge vol-au-vent ooit al eens kippenpastei genoemd hebt. En ge zijt niet Hollands.

Ik heb een kieken gemaakt, omdat ik er bij hem over had gelezen. Natuurlijk doe ik dat helemaal anders, want voor dood niet dat ik een recept zou volgen. Recepten zijn tijdrovend en maken mij zenuwachtig. Ge kent dat wel: ge hebt geen rodewijnazijn in huis en voor ge het weet staat ge u een half uur af te vragen of balsamico ook goed zou zijn. Of misschien dat fleske met Xeres op. Dilemma’s dilemma’s en vooral veel tijd verloren en uw saus helegans uitgedampt. Neen, dan liever geen recept en gewoon overkappen wat het lekkerste riekt.

Maar ge wilt een recept? Koop een kieken. Koop een limoen. Koop een struik koriander en riek er de hele weg naar huis aan omdat het zo fantastisch ruikt. Vloek aan de kassa van Delhaize omdat Delhaize pokkeduur is. En zorg dat ge thuis ook peterselie, olijfolie, boter, zout, peper en look hebt.
Zet uw nieuwe oven op 240 graden. Leg het kieken in een vuurvaste schotel. Snij de limoen in vier en steek hem in de poep van het kieken, samen met koriander en peterselie. En een half ajuintje, als ge dat wilt. En look. Lach omdat ge dingen in de poep van een kieken aan het steken zijt.
Snij ook in het vel van het kieken een paar gleufkes en steek daar tenen look onder. wrijf het kieken in met zout en peper, en giet er olijfolie over. Leg ook klontjes boter bovenop. Low Calory is voor mietjes.

Stop het kieken in de oven. Kijk naar Will&Grace, Friends en Neveneffecten. Zet nu de temperatuur op 200 graden en kijk naar House.

Eet.

Voor het eerst sinds jaren zijn we gisteren in De Frietketel beland. De beste frituur van Gent, nog steeds. Je moet er pokkelang wachten maar de fantastische frieten en de huisgemaakte tartaar en garnaalkroketten doet dat zeer snel vergeten.

Sinds onze keuken dertig centimeters is uitgegraven, zijn er onmiskenbaar problemen met het culinaire gebeuren. In de potten roeren lukt niet meer wegens te hoog, en ik kan niet meer aan de kasten. Dus kook ik sinds dit weekend gewoon boven.
Heb jij dan een kookvuur boven, i? Bijneenik. Maar ik ben wel verwend met een overvloed aan elektrisch keukengrief. Zo heb ik een grillplaat, een wok, een stoomkoker en een microgolf met grillfunctie.

En zo aten wij gisteren kip van het kiekenskot (opwarmen in microgolf), met appelmoes (idem) en patatjes (in de stoomkoker). Vanavond scampi met look in de wok, een salade en een Turks brood.

Tips zijn altijd welkom in de commentaren. Wij eten alles.