Tag Archives: henk

Work. Play.

Toen wij vijf jaar geleden een koppel werden, was hij leraar. Ik zei: éééi, ziet keer rap dat ge beroemd wordt, want ik zou dat wijs vinden.

Dat is niet waar. Hij was leraar, en dat was goed. Maar hoe langer we samen waren, hoe meer ik merkte dat het kriebelde. Om ook andere dingen te doen. De eerste week al, zag ik hem uiterst charmant en driestemmig op het podium van Het Magazijn staan (aargh. het magazijn, waar is de tijd zeg). De maand daarop deed hij mopjes op humorologie en kreeg daar prijzen voor. Ik was best wel fier op mijn nieuwe lief. Kort daarna kwam er dat voorzichtige: misschien moet ik die comedy eens serieus beginnen nemen. Ik heb mij daar weinig mee gemoeid, behalve op de cruciale momenten toen er een duwtje nodig was om het risico te nemen. Wedstrijden in Nederland, part-time gaan lesgeven, fulltime met comedy bezig zijn, een televisieprogramma maken: het waren mijlpalen. In zijn leven en ook in het mijne. Ik heb daar altijd in geloofd dat het wel goed ging komen.

En ja, soms vloek ik. Als hij weer optreden is, en ik alleen zit. Als hij zoveel stress heeft dat hij al eens kort van stof is. Omdat hij moe is, of omdat hij geleefd wordt door de agenda van anderen en dat moeilijk kan verdragen. Het punt is: ik versta het ook, omdat ik er met mijn neus opzit. Iedere dag zie ik hem ‘s morgens opstaan als het nog donker is, en ‘s avonds stoppen met werken als het al lang weer geen dag meer is. Ik zie hem dat zeven op zeven doen, en zelden of nooit vrij nemen. Ik voel de druk, van iets maken waar 300 mensen in een donkere zaal naar komen kijken. Of iets waar een half miljoen mensen thuis in een luie zetel een mening over vormen. Die ze daarna zelfs op het internet gooien. Ik mag er niet aan denken dat ik zo’n job zou moeten doen. brr..

Ik merk de laatste tijd dat niet iedereen verstaat dat het geen speeltijd is, zo’n job. Er wordt soms gevraagd: “doet ge eigenlijk nog iets echt van werk?”. Mhaha. En ge merkt gewoon dat sommige mensen denken dat hij zijn dagen vult met spellekes spelen. Het is wijs en leutig, ja. En ik geniet ervan hem te zien genieten, want hij doet dat heel graag allemaal. Maar het is ook verdomme hard werken, en niet te onderschatten hoeveel impact dat heeft. Ge ziet dat bij veel mensen op het podium: hoe er soms gevraagd wordt of ge “eens rap vijftien minuten comedy kunt schrijven over het zestigjarig bestaan van de vrouwengilde”. Bijvoorbeeld. Er wordt daar dan onder elkaar eens mee gelachen, maar eigenlijk is dat een beetje erg: dat er soms gedacht wordt dat dat allemaal gewoon vanzelf komt.

Een lange aanloop om te zeggen dat ik gigantisch fier ben op mijn lief. en eigenlijk zelfs niet eens omdat de eerste aflevering fenomenale kijkcijfers haalde en fantastische waarderingscijfers, hoewel dat heel schoon is, natuurlijk. Maar vooral omdat ik hem een jaar keihard heb zien werken en ik onder de indruk ben van het eindresultaat. Fier. Nah.

held.

Mijn lief is een held, jawel. En dan heb ik het niet eens over de aandoenlijk marginale mobiel die hij gisterenavond in elkaar knutselde voor boven het park. We ‘re talking piratenvlag en sleutelhangers, peoples. Foto’s volgen, misschien zelfs al later vandaag. (De mobiel is in afwachting van de echte mobiel, die nog in de babywinkel is. Maar de dochter begint een duidelijke interesse te vertonen voor bewegende dingen, dus wilde hij niet wachten.)

Maar goed, de heldhaftigheid zit hem deze keer in het resoluut tegen zijn wederhelft ingaan. Gisteren werd ik namelijk zonder pardon om negen uur naar bed gestuurd: mijn hoofd deed pijn, maar zoals wie mij kent weet is dat hoegenaamd geen reden om eventueel eens een beetje te rusten. Er zit iets in mijn karakter waardoor fysieke ongemakken de drive om door te gaan nog erger maken. Niet willen opgeven en flink zijn en al.

Het is dan goed als ge een streng lief hebt, zo blijkt. En als dat streng lief dan ook nog eens de nacht-honeurs waarneemt, dan is er opeens een slaapnacht van 21.30h tot kwart na zes in de ochtend. En ziet het leven er opeens zonniger uit dan ooit.

Deze nacht was trouwens ook voor het eerst dat de kleine niet elke 2,5 uur besloot wakker te worden. Er was hier zowaar sprake van blokken van bijna vier uur. Als we nu nog ontdekken hoe we de uren durende avondlijke huilbuien kunnen kalmeren, dan komt alles in orde.

Te koop: lief.

“Pas op, of ik ga ulder verkopen.” dat zei mijn meme vroeger wel eens tegen mij en mijn aimabele neven S. en T.. Niet dat wij zo stout waren hoor, althans ik — het bijzonder brave meiske — toch niet. Behalve de occasionele brandstichting en af en toe een vlaag van ongehoorzaamheid, waren wij voorbeeldige kinderen, jawel.
Alleszins, ik moest daar aan denken, nu mijn lief te koop staat op ebay. Hoe ik daar niet zelf ben opgekomen, zeg.

Karton.

Ondertussen zijn we een klein beetje bekomen van een stormachtig weekend hier ten huize. Zowel première als tweede dag waren uitverkocht en de reacties achteraf waren heel enthousiast en warm. Het meest gehoorde was: ik vond Loebas goed, maar dit is toch een stukje straffer. Merci aan iedereen die is afgekomen, en voor jullie liefde en applaus.

Verder toch even aan de mensen die zich ondertussen al twee dagen het hoofd breken over waarom de voorstelling Karton heet:
1. Lees de brochuretekst
2. Fake rock’n roll, iemand?

Het is niet omdat er geen tien keer het woord “Karton” gebruikt wordt dat het er niet inzit. Net zoals: het is ook niet omdat er geen neonreclame wordt aangestoken met “hierzie, een boodschap” dat er geen boodschap inzit. Aha. Denk daar maar eens over na.

Alleszins: vree trots op mijn vent, alhier. En ook duivels content dat het gepasseerd is en het leven nu verderkan.

De pers.

Het is redelijk goed gelukt, het persgebeuren voor de première van mijn lief. Er staat een interview in Steps Magazine, deze week komt de Zone 09 uit en ook daarin staat een interview. Verder een dubbelinterview met Xander in De Morgen (donderdag) en een artikeltje in De Gentenaar later deze week. En dan natuurlijk iets op Het Project, dat spreekt.

Dat zijn vijf artikels, en ook nog een vermelding in de week-up, De Zondag en de Andy Show. Ik ben een tevreden promo-girl.