In de vooravond met Lief datesgewijs afgezakt naar de Bijloke, voor de slotavond van Blue Note. Een gevarieerd programma was ons deel: allereerst een uitstekend Ronny Jordan-trio, dat een paar uitstekende tributes bracht aan grootheden uit het jazzgebeuren. vervolgens een zwaar zuigende “The Original Superstars of Jazz Fusion”: knuffelrock, slecht gezongen platte muziek. Vlak, commercieel en zelfs met een cover van Lionel fucking Ritchie. Beschamend slecht, maar ik zal straks pogen er nog enigszins genuanceerd over te schrijven op Het Project. Afsluiter gisteren was Maceo – The God of Funk – Parker en dat was dan weer wél een uitstekend concert. Fijn dansje gewaagd en me bijzonder geamuseerd.

En daarmee viel het doek over Blue Note Records Festival 2006. De laatste avond geeft bovendien altijd een “het kamp is voorbij” sfeertje en het is altijd fijn daarbij te zijn. Bovendien zijn er bij Blue Note een paar mensen betrokken die me heel nauw aan het hart liggen. Het deed dan ook deugd om vriend P. te zien als koning zijn van de crewkeuken, een gelukkige glimlach om de lippen toen hij vertelde over Maceo’s privé-concertje.
En vooral ook om vriend B. te zien, helemaal zen na de goede afloop en een tevreden maar zwaar vermoeid man.

You did well, boys.

Op dag 8 ging zij naar Boomtown, alwaar zij met de gebroeders S. een paar pintjes dronk en naar luide muziek luisterde.
Vervolgens ging zij omstreeks 4h naar huis en sliep eerst een beetje in de veranda, want daar was het koel. Toen haar lief thuis kwam verhuisde ze naar het bed, maar hij snurkte te veel, dus ging ze naar de zetel. Daar lukte slapen niet. Omstreeks half tien ging zij terug in het bed liggen en om tien uur startte in Baudelo een optreden van één of andere Vlaamse artiest met een koor. Het volume werd zo ver opengedraaid dat ze lag te trillen in haar bed.

Schande! Daglawaai!

(Serieus. We gaan toch zo niet beginnen, beste organisatoren. We klagen niet dat de muziek er tot vijf uur aanstaat en dat de zatte mensen ons meermaals per nacht wakkerroepen. Maar kunnen we die optredens in de voormiddag achterwege laten? Dat de normale mensen ook een beetje kunnen slapen, verdorie.)

Voor de mensen die straks nog afzakken naar Gent:
– donkere wolken pakken zich samen boven de stad en het bliksemt in de verte. Pakt uw K-waytjen mee.
– In Baudelo is er veel volk aan het Boomballen en de muziek valt – alweer- constant uit.
– Parkeerplaats is er *niet* meer in de binnenstad. Ook al denkt u dat het wel zal lukken: neen. Het is zaterdag en er is veel volk. Rij door naar de parking van GB Oostakker en neem daar de pendelbus. Gans de nacht over en ‘t weer naar het centrum en u beperkt er het risico mee dat er tegen uw autodeur geplast wordt (geen grapje. heb er al verschillende gezien dit jaar).
– het zal hoegenaamd niet plezant zijn op Bataclan. En nog minder op Boomtown. En vanaf drie uur is er niets meer te beleven opde vlasmarkt. *kijkt onschuldig*
– Doet u morgenochtend een beetje zachtjes als u lallend door de stad struint? Misschien slapen wij al.

Dag 7 was eigenlijk al begonnen toen het nog dag 6 was, aangezien het helegans klaar was toen dag 6 eindigde. Maar bon, de echte dag zeven bestond uit rust en gezondheid: eerst naar Bataclan (ja, alweer), dan vegetarisch gegeten bij komkommertijd (aanrader als ge de brol en braadworsten beu zijt), dan naar de beste voorstelling die ik al gezien heb deze feesten (verslag straks op Het project) en vervolgens in de auto gestapt en naar mijn ouderlijk huis gereden, 15 km buiten Gent.

Genoten van de stilte, de koelte (waarom is het op den buiten eigenlijk altijd frisser dan in de stad?), een heerlijke nachtrust en deze middag een uitgebreid bad.

Ik ben herboren en klaar voor de eindspurt. Bring it on!

Niet flink.

Eerst van half vijf ‘s namiddags op Blue Note gezeten en mijzelf eens goed laten gaan tijdens US3. Funky Funky, een verslag volgt later op Gentblogt.
Niet gebleven voor Mendes wegens moe en de feesten een beetje beu. Dat was echter buiten mijn lief gerekend, want die wou “nog efkes naar de vlasmarkt”.

Ahum.
Niet flink.
Het was na zes uur, ik ben moe en ga nu nog een beetje slapen zie.