En al

En al

Poesjen. De winnaar!

Het is al een tijdje geleden dat ik een wedstrijdje deed over welke poes we hadden gekozen en ik was toch wel helemaal vergeten om de uitslag te vertellen, zekers.

*tromgeroffel*

4. een wit exemplaar met zwarte vlekken dat haast dubbel zo zwaar is als de rest van de bende en zich onmiddellijk tegen je aanfleemt om prompt een tukje te doen. De kleine versie van garfield, eigenlijk.

Was het enige juiste antwoord. En ik ben nog steeds een beetje beledigd dat iedereen, naar aanleiding van M’s commentaar (\”allez. ge hebt een kat gekozen die bij u past.\”?) dacht dat we voor het krapuul gekozen hadden.
Ik vraag me echt af wat voor indruk u hier heeft van mijn op tinternet, maar ik ben dus echt een braaf en voorbeeldig meiske. Echt waar en al.

Anyway, Miss Lemon heeft gewonnen. Dat brengt onze blog-guestlist op twee.

Op naar de volgende wedstrijd!

En al

Job

Als Michel dat mag, ik ook.
Is er iemand op zoek naar een part-time job? Digitale leerplatformen en ePortfolio’s zijn het onderwerp. Training en ondersteuning op een Hogeschool + uitwerken van project rond ePortfolio’s uw taak.

In de comments en ik contacteer u!

En al

Zaterdagavond

Zaterdagavond, het huis is leeg en stil. Ooit ging ik altijd uit op zaterdagavond, maar nu niet meer dus. De zware avond van gisteren, in gezelschap van een u allen bekende jongedame is daar niet vreemd aan. Het lief is optreden en ik heb een rustige avond ingelast. Een beetje televisie, een beetje werken voor de eerste part-time, een beetje voor de tweede part-time, een beetje dossiers doornemen en wat prutsen aan een nieuw projectje (geheim! u leest er ten gepaste tijde hier alles over…). En misschien dat ik straks nog wat strijk.

Saai zegt u? U zou ervan opkijken wat een ambiance het hier is ten huize i. Het swingt dat het geen naam heeft, mijn zaterdagavond.

En al

Sjonge.

Sjonge, wat ben ik belangrijk zeg.

Ik zit in een heuse jury sedert gisteren. Voor “SAM: de 100 van Vlaanderen”, dan nog. En nu mag ik heuse dossiers bekijken die vanmorgen werden afgeleverd door een heuse koerier. Ik moest er zo’n echt papiertje voor ondertekenen. Voor ontvangst.

En nu moet ik dus die dossiertjes beoordelen. Ik maak stapeltjes met “leuk”, “niet leuk” en “twijfel”, dacht ik. Strak plan, i., strak plan: ondertussen is er ook al een “bwah”-stapeltje tussen “niet-leuk” en “twijfel” en een “bwahja”-stapeltje tussen “leuk” en “twijfel”. En een “snap ik niet”-stapeltje. En een “niet genoeg documentatie”-stapeltje.

Sjonge. Subjectieve dingen beoordelen is echt niet makkelijk zeg.