Ik ben een beetje geblutst van de val, zaterdag. Gisteren deed mijn hele lijf zeer. Vandaag was iets beter, maar ik ben deze nacht wel kermend wakker geworden omdat mijn slapende lijf beslist had dat het een goed idee was om een serieuze zwaai te maken met mijn linkerarm. Daarna een uur niet kunnen slapen van de zeer, het zal mij leren.

Het hand, daar was blijkbaar een flapwonde aan (pagina zeven, voor de liefhebbers) en dat weet ik omdat ik de brief heb gelezen. Het gaat over mij, dus dat mag. Een flapwonde, dat klinkt zeer kabouter plop, vindt u niet?
Maar goed: de hechtingen, die zijn eerder edward scissorhand dan kabouter plop. Het wordt een schoon stoer litteken, ongetwijfeld.

En voor de rest werkt het een beetje op mijn zenuwen dat ik niet zo beweeglijk ben als normaal. Wat mij verwondert, want ik ben sowieso niet zo’n beweger. En met u? Alles in orde?

wij op de spoed gezeten. hoofdletters zijn trouwens te moeilijk momenteel, wegens maar één hand vrij, dus vergeef mij.

de ingrediënten: motregen, een fiets en een tramspoor
de gevolgen: hysterische amerikaanse toeristen, een handdoek als drukverband, een ondersteunend lief naar spoed, zeven draadjes in de muis van mijn hand, plakken laten pakken, een schouder die “uit positie” is en een sexy armsling. en een week ziekteverlof

vreemde extra’s: mijn nylonkousen zijn *niet* gescheurd, dankzij mijn onnozel lief hebben de spoedmensen veel gelachen vanmiddag en ik heb mij zeer moeten inhouden om niet te vragen of ik lupus had.