projecten

Ja! projecten

[Wijvenweek] Productjes

Ik was aan het overwegen of ik mijn wijflijf-stuk zou schrijven over menstruatie of ontharing, maar terwijl ik nadacht dacht ik toevallig aan volgend vaak weerkerend incident in ons huisgezin. En ik wilde het jullie niet onthouden, want het is één van de grappigste dingen om te doen als je in de badkamer staat naast je lief. Mijn echte stuk komt dus later vandaag nog. Denk ik.

Goed. Daar staat ge dan. Elk voor zijn eigen spiegel, gij bezig met uw meiskeszaken (crème smeren, dingen van zwarte lijntjes en mascara voorzien), hij met zijn jongenszaken (gezichten trekken naar de spiegel en kijken of hij die ene wenkbrauw werkelijk 10 cm kan optrekken als hij dat wil — Voor zij die daarover twijfelen: header van zijn blog–). Het allerleukst is het dan om volgende conversatie te starten.
– Uw vel ziet er droog uit.
– Huh?
– Dat uw vel er droog uit ziet. Ik heb daar een goed product voor.

(neem tube dagcrème vast en zwaai ze in zijn richting)
– *grijnst* Tuurlijk. Ik ben geen homo é schat.
– ja, ik weet het, het is een vrouwenversie. Maar er bestaan tegenwoordig goeie dagcrèmes voor mannen ook. Ik kan dat meebrengen voor u.
– Opnieuw, liefste: ik ben geen homo.
– En toch is uw vel droog. Het is geen zicht.

(open de tube dagcrème, doe wat op je hand en beweeg richting zijn gezicht) Allez. Laat mij eens doen.

Making men scream and run like little girls. 101.

projecten

Ik ben een gebroken vrouw.

Letterlijk dan.
Het is dus niet dat mijn teer meisjehart aan dingelen werd vergruizeld door een bruut met bakkenbaarden ofzo, voor u naar uw gsm grijpt, juffrouw.
Neen, het is dat ik vanmiddag de treden van onze nog in elkaar te vijzen trap heb versleurd naar de andere kamer. Het waren er dertien en ze moesten in één keer, dat spreekt. U denkt toch niet dat we de afstand naar de andere kamer *twee* keer zouden afleggen? [insert hoongelach]
De man met de bakkenbaarden was bovendien op de mezzanine een vloer aan het vastvijzen en deze sterke onafhankelijke vrouw was te trots om hulp te vragen. Sterk, dat slaat op mijn karakter en niet op mijn fysiek. Q.E.D.

En zo komt het dat de man met de bakkenbaarden daarnet voltaren-gel op de rug van de sterke vrouw heeft mogen smeren. En dat ik mij nu zit af te vragen hoe ik in godsnaam de afstand van de zetel naar mijn bed ga overbruggen.

En morgen ga ik muren schilderen. Jeej.

projecten

Reply.

Als ik nu eens zou beginnen antwoorden op uw commentaren, zou u dat leutig vinden? Ik merk namelijk dat ik dat wel lief vind als mensen dat doen. En het was nog nooit bij me opgekomen om bij mijn eigen blog commentaar achter te laten. Tenzij dan om vragen te beantwoorden of te roepen van OhJooMaat, ge hebt wat ongelijk, jong. Ik zal het eens proberen zie. Misschien vind ik het naast lief ook wel leuk om te doen.

Ik ga zelfs @tekens gebruiken. Gelijk de echte.

projecten

Vuiligheid.

Na het linoleum verwijderen en het plamuren heb ik sinds gisteren een nieuw ambetant verbouwingswerk ontdekt. Isoleren. Het is niet zo moeilijk, het gaat snel vooruit, maar doemme toch, jeuken dat dat doet.

We gingen nochtans milieuvriendelijke krantenvlokken nemen eerst. Ik had ze zelf al besteld, in al mijn groen enthousiasme. Toen lief bij thuiskomst de technische info (technische wat?) op de website las bleek dat dat boeltje een halve ton zou wegen voor onze oppervlakte. Nu: we hebben op de mezzanine een nieuwe vloer gelegd, 25 cm boven de oude en bevestigd aan de muren, wegens de oude was niet stevig genoeg om op te lopen. En het isolatiemateriaal, dat dient om de ruimte te isoleren tussen de oude vloer en de nieuwe. Dus leek het niet echt een strak plan om 500kg te dumpen op de vloer die niet stevig genoeg is om op te lopen. Milieuvriendelijke bestelling geannuleerd en naar de brico om traditionele rockwool.

Het plaatsen is een heel gedoe. Op zich beresimpel, maar een mens kan zich maar beter goed beschermen als hij met rockwool werkt. De vezels zijn slecht voor de luchtwegen, niet echt aangeraden om in uw ogen te wrijven en het irriteert de huid. Dus zag ik er zo uit, gister. U ziet de drie lagen T-shirts en de rekkers aan mijn mouwen niet op de foto.

Isoleren

Ondanks de voorzorgsmaatregelen ging ik na anderhalf uur dood van de jeuk. Niet echt materiaal om in de kleuterklas mee te knutselen, dus.