Oh. Breek me de bek niet open over de laatste hype rond Midas Dekkers. Ik bedoel maar: Midas Dekkers, de vleesgeworden kruising tussen bioloog en populist, we gaan daar ons oordeel toch niet door laten leiden, zeker?
Ik ben ervan overtuigd dat meneer Dekkers in huiselijke kring een aimabel mens is, vriendelijk voor vrouwen en kinderen en aangenaam om mee te converseren. Maar over zijn theorietjes heb ik toch mijn bedenkingen.
Dit is de man die een paar jaar geleden omtrent de geneugten van de bestialiteit verklaarde: “Het is prima een koe twee keer per dag keihard aan haar tieten te trekken, maar wanneer de boer het beest eens één keertje neemt, zou dat schadelijk zijn. Dat vind ik niet te rijmen”. En ook: de man die kinderen vergeleek met larven die bijgevolg niet als mensen hoorden behandeld te worden.
Excuseer dat ik liever zelf nadenk in plaats van blindelings te slikken wat een meneer die zo duidelijk geniet van controverse en wel heel graag met zijn kop in de boekskes komt te vertellen heeft.
In de boekskes staan *doet* hij, de laatste weken.
De Grote Bioloog heeft recentelijk namelijk alweer één van zijn ludieke columpjes uitgewerkt tot een heus boek en dat wordt met het nodige tromgeroffel op de wereld losgelaten. Wat zou die dekselse dekkers nu weer te vertellen hebben, vroeg de verzamelde journaille zich ongetwijfeld al maanden handwrijvend af.
Wel, in zijn nieuwe worp verkondigt de bioloog dat sport slecht is voor de mens. Hij haalt daarbij argumenten aan als “dat we het tot voor honderd jaar geleden zonder deden”, maar vergeet erbij te zeggen dat de gemiddelde levensverwachting toen toch wel pakken lager lag dan vandaag.
Hij zegt dat sport gevaarlijk is omwille van de blessures, maar vergeet erbij te zeggen dat er niks gevaarlijk is aan lichaamsbeweging op je eigen niveau, naar eigen kunnen en aangepast aan je lichaam.
Begrijp mij niet verkeerd: Midas heeft 100% gelijk, eens je zijn woorden ietwat nuanceert: *Als* we elke dag fysieke arbeid zouden verrichten en op onze houten klompkes 10 km naar de fabriek zouden hossen, we zouden inderdaad geen extra fysieke activiteit nodig hebben. Ik sluit mij daar volledig bij aan. Maar aangezien de meeste mensen helemaal niet zo’n fysieke job meer hebben, hebben de meeste mensen extra activiteit nodig om gezond te blijven.
Dekkers trekt de waarheid naar mijn goesting met een net iets te onverholen enthousiasme op flessen. Hij haalt in interviews op zo’n simplistische wijze uit naar sport en lichaamsbeweging dat het publiek hem prompt tot de nieuwbakken goeroe van de luiheid heeft uitgeroepen. Het trieste is dat de reden dat het publiek hem gelijk heeft niet is dat ze geloven wat hij daar zegt, maar omdat het hen goed uitkomt.
“Die meneer heeft gestudeerd en ik hoor in wat hij komt te vertellen toch wel iets doorschemeren dat perfect in mijn kraam past. Laat ik dat maar onthouden en het te pas en te onpas uit zijn context gerukt op tafel gooien vanaf nu”
Het boek van Dekkers sust het geweten, blijkbaar. Maar, lieve lezertjes, Midas zegt eigenlijk dat wie elke dag minimum dertig minuten wandelt én altijd de trap neemt én gezond leeft geen extra sport nodig heeft.
Al wie *dat* doet, mag bij deze rustig blijven zitten.
Al de rest: hef uw lui gat op, kom van achter die computer en ga verdomme een wandeling maken.
Gisteren was de laatste dag van de vakantie. Vandaag is de eerste dag van het nieuwe werkjaar.
Ik heb er eigenlijk best zin in: goed uitgerust, nieuwe energie en ik heb geen stapels wachtend werk te slikken vandaag.
Vlak voor de vakantie heb ik namelijk alles netjes afgewerkt en tijdens het verlof ben ik blijven mijn mails lezen en beantwoorden en heb ik nog steeds de communicatie van de school gevolgd.
Niks geen inhaalmanoeuvers dus, en dat geeft een fijn gevoel van rust.
Het is nog steeds koekenbak. Ik vind het eigenlijk niet zo erg dat kerygma platligt, maar voor Lief is het echt een slecht moment. Speelt ie voor 1500 man, de laatste vijf dagen, ligt zijn blog uit.
Nog een geluk dat henkrijckaert.be nog bij de betrouwbare gasten van data matters staat en ik nog geen tijd heb gehad om heel die boel te verhuizen naar onze eigen server.
Ik denk dat het daar beter blijft staan. Hell, misschien moet ik gewoon alles naar daar verhuizen.
Santa Boogie, ondertussen al een grote kater geworden, heeft een vreemde voorliefde voor plastiek zakskes. In de keuken hebben wij onder het aanrecht zo’n rekje staan waar allerhande brol inligt. En waar ook de plastiek zakskes van GB en delhaize en co worden verzameld.
Toen Boogie nog Boogietje was, was die stapel plastiek zakjes zijn favoriete slaapplaats. Nu is hij te groot geworden om nog in het rekje te passen.
Plastiek zakjes zijn echter niet alleen geschikt als matras, het is ook Santa Boogie’s favoriete speelgoed. Hij zeult daar het hele huis meer rond en soms worden we zelfs ‘s nachts wakker van een kat die bijzonder wilt wild met een GB-zakje op ons bed heen en weer zeult. Wij roepen onze kat niet met behulp van een rammelend etensbakje, maar door met een zakje te ritselen. Om maar te illustreren hoe verzot hij op die dingen is.
De laatste weken hadden wij al gemerkt dat er in de keuken geen zakjes meer waren. En deze middag, na een blik op Boogie’s mandje (dat op de 2e verdieping, in mijn bureau staat), werd duidelijk waarom:
