En al

Niet.

Kent ge dat, dat ge het even niet meer weet? Dat ge denkt dat alles best wel ok is, en ge dan met een rotklap tegen een muur loopt, waar ge gewoon niet doorheen kunt geraken?

Het is dat, momenteel. En daarom is het hier stil. Ge zult wel zien hoe lang het duurt, maar intussen: hou u in stilte een beetje bezig.

Met andere blogs, bijvoorbeeld. Of door kaarten te bestellen voor mijn lief zijn DVD-opname, op 10 december. Morgen beschikbaar via De Vieze Gasten.

En ondertussen: ik kom terug. I always do.

internet

Stemt op mij, gij lezers!

www.sitevanhetjaar.be

Zo. We zijn weer genomineerd voor Site van het Jaar, zo blijkt. Normaal gezien besteed ik daar weinig aandacht aan, wegens ik heb te veel andere dingen om me op te concentreren en ik vind dat er andere mensen zijn die het meer verdienen.
Dit jaar echter zit ik aan huis gekluisterd, en heb ik weinig professionele bezigheden. Mijn dochter lacht naar mij, dat wel. Maar ze lacht ook dikwijls naar een pamper vol kaka, dus ik ken mijn plaats in de baby-pikorde. Dit jaar mag u dus wel op mij stemmen, als u dat wilt. Meer nog: stemt Kerygma, gij allen!

Ik sta in de categorie “blogs” en u kunt daar trouwens drie stemmen uitbrengen. Als u niet weet wat nog kiezen, behalve het superevidente kerygma : blog.zog.org en Kruimels. Dienen van zog heeft liever van niet, maar dat is allemaal valse bescheidenheid volgens mij.

Verder, en zo mogelijk nog belangrijker. Vorig jaar werd het project, zomaar eventjes het beste stadsblog van de wereld, schandelijk de alfabetische das omgedaan door een Antwerpse site vol reclame. Dus: in de categorie stadsblogs zou het leutig zijn als u voor Gentblogt kiest. En enkel voor Gentblogt, ha.

Tot slot mogen wij u ook damusic, cuttingedge (beiden cultuur en entertainment) en wannabes (foto) warm aanbevelen.

eten

Met garnalen.

De reclameregie stuurde een tijdje geleden de vraag of ik iets wilde doen met noordzeegarnalen. Kokeneten spelen, en dan misschien een weekend op de waddeneilanden winnen.
Mijn soort actie, dus: ge moogt prutsen met eten, en misschien moogt ge ook nog eens op reis. Wahey. Ik begon na te denken en kwam tot de conclusie dat ik iets jongemoeder-proof wilde maken: gezond (veel groenten dus), klaar te maken in minder dan een half uur en van tevoren klaar te zetten, zodat het maar in de oven moet vlak voor het eten.
Het werd: lasagne met witloof en noordzeegarnalen. (more…)

Ja!

Meter.

Ik word meter, zeg. Van de kleine Jip, die ergens tussen januari en februari verwacht wordt.
En blij dat ik ben. Want ik heb zelf geen broers of zussen, en bijna al mijn goede vrienden en vriendinnen hebben zelf een hele rits zusjes. Dus ging ik er eigenlijk van uit dat ik pas meter zou worden van één van de kinderen van mijn kinderen.
Maar neen dus! Sinds gisteren kan ik mij mentaal, fysiek en materieel voorbereiden op de komst van Jip. Want een meter, dat dient om een kind te verwennen: met veel aandacht, veel logeerpartijtjes en een massa cadeautjes.
En ik mag een naam kiezen ook. Hoe cool is dat niet zeg.

kinderspam

Ik ben wel stil en voorzichtig, natuurlijk.

Als wij ‘s avonds gaan slapen, dan moet ik altijd nog eens langs Mira’s kamer. Dat is best spannend: de plankenvloer in de gang voor haar deur kraakt heel luid, en in de stille nacht klinkt dat als een boom die omvalt in een doodstil bos. Het is niet zo, ik weet dat wel, maar de schrik om de baby wakker te maken zorgt ervoor dat alles harder lijkt.

Ik ga dan haar kamer binnen en kijk naar haar. Ze ligt in haar bedje, de armen uitgestrekt naast haar hoofd en dat is zo’n mooi beeld, ge hebt daar geen gedacht van. Ik froemel dan even aan het deken en stop haar nog eens in.

Het vreemdste is echter dat ik haar absoluut moet aanraken. Bij voorkeur zachtjes op haar hoofd, maar minstens even aan haar handje. Ik weet dat als ze licht slaapt, ze zou kunnen wakker worden, maar ik kan het toch niet laten. Ik maak mezelf wijs dat ik moet voelen of ze het wel warm genoeg heeft. Maar eigenlijk is dat maar een uitvlucht. Ik moet gewoon haar huid nog eens aanraken, anders slaap ik niet.