En al moeilijk

Ha. Dat is hier precies een beetje anders dan verwacht.

Onze Mira, het coolste meiske van de stad. Ze ligt hier te slapen in haar park, en dat is bijna voor het eerst vandaag — een paar tukjes niet meegerekend. Ze is net een week geworden, een week die op zijn minst gezegd een rollercoaster kan genoemd worden: we hadden weinig verwachtingen, omdat we wisten dat alles anders zou zijn. En toch is het allemaal anders dan gedacht. Het is bij momenten zeer moeilijk te geloven dat we zo’n perfect klein wezentje hebben voortgebracht en de impact van het instinct om te zorgen is ingeslagen als een bom. Een ongekend scala aan emoties passeren de revue, en het is moeilijk om het allemaal te verwerken bij momenten. Heen en weer geslingerd worden tussen een verzengende liefde, een verterende angst om zoveel fragiliteit, grote hoeveelheden schuldgevoel over alles wat ge niet perfect doet en verliefdheid zoals als ge 13 jaar zijt. Het vergt wat van een mens.

Ik dacht: als ik thuis ben ga ik eens een selectie maken in mijn foto’s en eens schrijven over de bevalling en al. Ha. Dat was gelijk een kleine misrekening. Een beetje gelijk die stapel scrapgrief die ik heb gekocht toen ik pas zwanger was om een creatief dagboek bij te houden. Steekt uw hand omhoog al wie denkt dat ik al één pagina heb gescrapt. Het zou al veel zijn als ik zou weten wat dat scrappen precies is, natuurlijk.

Maar goed. Dingen die ik deed de afgelopen drie dagen, behalve borstvoeding geven, verversen, naar mira kijken, op haar rugje strelen, mira wassen en oh-did-i-mention-borstvoeding-geven.

* acht bloemekees uitsorteren: er was sprake van ziekenhuisverslensdheid en ik wilde de mooie bloemen eruit halen. Start activititeit: 9h ‘s morgens. Einde activiteit: 3h in de namiddag.
* online boodschappen doen bij de colruyt collect en go. Begin activiteit: 11h gisterenvoormiddag. Einde activiteit: 20.30h vanavond.
* luisteren naar, praten en oefenen met de vroedvrouw en lactatiedeskundige die helpen om te proberen om de borstvoeding toch goed te krijgen. Met dank aan Lien, die dankzij haar problemen in het begin met Janne ervoor gezorgd heeft dat ik wist dat er hulp bestaat voor zo’n dingen. We zullen zien of het allemaal in orde komt, maar ik ga alleszins nog een paar dagen proberen.
* twee keer douchen. Op dag twee ben ik daar namelijk niet toe gekomen. Hoe droevig is dat niet zeg.
* de boterhammen eten die mijn — overigens fantastische lief — me toestopt en verplicht binnen te spelen. Idem met het eten dat hij voor mij kookt en afhaalt.

Hm. En dat is het, vrees ik. Voor de rest heb ik al zestien keer mijn linkeroog uitgebleit en al twaalf keer het rechter. Tekstboek babyblues, inderdaad. Doodmoe en superalert waardoor ik niet kan slapen. En emotioneel bij het minste.

Dus: al onze lieve vrienden en familie die de afgelopen dagen smsjes of mailkes stuurden om op bezoek te komen: vergeef het ons als we nog even een paar dagen nemen om te wennen voor we mensen entertainen. Kwestie dat er ook voor u weinig aan is als ik net één van mijn huilbuien heb enzo.

Oh kijk. Ik heb geschreven. Misschien komt alles toch nog goed, na een poos.

En al

Mira.

We zijn thuis, we zijn een beetje moe, maar we zijn vooral heel blij. En trots. En content. En moe, maar dat had ik al gezegd zeker?
De komende dagen op kerygma: stoere verhalen over drie dagen weeën en alsnog een keizersnede, foto’s van het mooiste meisje van de wereld en een pleidooi voor de vermindering van hormonen in het vrouwelijk lichaam.
Of niet, want ik kan gelijk hoegenaamd niet inschatten hoe de komende dagen gaan verlopen.

Voor de nieuwsgierigen onder u: maestro decroubele kwam met het gezin zondag op bezoek en nam een paar foto’s. Mira op dag drie dus. hoera!

2009-08-09

Van een ander

Books books books (2)

Tweede serie boeken: alles wat over het kleine grut in mijn buik gaat, aangezien Pietel een boek wil schrijven.

* It Sucked and then I Cried – Heather B. Armstrong – Het boek van de onnavolgbaar grappige blogster dooce. Een absolute aanrader voor elke zwangere of bevallene die het hele concept van zwangerschap toch niet zo tofkes vindt als eerst gedacht. Wie echter twijfelt over kinderen of niet: step away from the book, want na het lezen zou het wel eens kunnen dat u de koters nog een paar (tientallen) jaren uitstelt. Dooce is een drama-queen, inderdaad, maar wel een bijzonder grappige. Zo grappig dat ik gestopt ben dit boek in het openbaar te lezen omdat mensen zeer raar staarden naar het meiske met de dikke buik die onbedaarlijk zat te lachen in haar strandstoel.
Ze hebben hem bij Proxis.
* Voor vaderdag heb ik voor de toekomstige vader een boekje gekocht op het interweb, dochters, dat best grappig is. Hij heeft nu doorzicht in My little Pony en vlechtjes leggen. Ik vind het vooral een leutig boekske om in te bladeren
* Beatrijs Smulders – veilig zwanger en veilig door de kraamtijd. De baby-boeken, jawel. Ik ben ook begonnen in “Oei ik groei” en die heb ik snel weggegooid wegens ik erger me aan de generalisaties en het instructiegedoe. Mijn mening: begrijp en gij zult weten wat te doen. Ik hou me dus bij kohnstamm. Edoch: ik ben een flauwe trees als het op pijntjes en gedoe dat ik niet onder controle heb aankomt, dus een boek over gezondheid en het zwanger zijn en bevallen: helegans mijn meug. Hoewel ik het tweede wel door de trein heb gekeild toen Smulders beweerde dat kindjes tot twee jaar bij hun ouders op de kamer horen te slapen, en vanaf vier maand zelfs bij voorkeur in hetzelfde bed. Hollanders, ge kunt daar niet aan uit jong.

Lief is trouwens as we speak het boek over de kraamtijd aan het lezen en hij rolt heel wetenschappelijk om de vijf minuten verontwaardigd met zijn ogen. Blijkbaar staat er toch het één en ander in dat niet helegans klopt.

Van een ander

Books books books (1)

Sinds wij naar spanje trokken, dik zes weken geleden, ben ik precies weer in een leeskramp geschoten zoals ik er de laatste jaren nog maar weinig heb gekend. Boek na boek na boek wordt erdoor gedraaid. En misschien interesseert het u wel, wat ik ervan vond, van al die boeken. Misschien ook niet, maar hey: u hoeft niet verder te lezen, natuurlijk.
Deel 1 – de vakantieboeken.

* Mr. Toppit – Charles Elton – je kan niet anders dan aan Harry Potter denken onder het lezen, hoewel het dus geen Harry Potter-verhaal is, maar het verhaal van de schrijver van een soortgelijk boek. Over beroemd zijn en over drugs en al. Ik heb dat heel graag gelezen, op de TGV naar het Zuiden.
review op cutting edge
* Het is de liefde die we niet begrijpen – Bart Moeyaert – op reis lees ik elke keer dit boek. Omdat het zo’n mooie titel heeft en net lang genoeg is voor een treinritje van een uur of twee. En ik heb al mijn hele leven een crush op Bart Moeyaert, dat ook.
* Meneer Pip – Lloyd Jones nog een meneer, jawel, ik had behoefte aan een rode draad blijkbaar. Een zeer aangrijpend boek, dit, over de kracht van verbeelding, een burgeroorlog en Great Expectations van Dickens. Mooi!
* Robert Vuijsje – Alleen maar nette mensen. De winnaar van de Gouden Uil. Mensen Die Er Iets Van Kennen vonden dit dus een uitstekend boek. Ik vond er niks aan en heb een ergernistrip van een halve dag gehad dankzij dit boek. Uitgelezen, dat wel, want een mens wil graag weten waarom het boek heeft gewonnen, en stel dat het in de tweede helft, vierde kwart, laatste hoofdstuk plots geniaal blijkt te zijn en we hebben het gemist. Niet dus. Maar laat u dat niet tegenhouden, natuurlijk: het is een namiddagje lezen en daarna kunt u meeklappen met de culturele elite en ook een Grote Mening hebben.
Recensie op cuttingedge.

Morgen: boeken over zwangerschap, bevallen en kinders opvoeden! Ik durf wedden dat u nauwelijks kunt wachten.