projecten

Verslag.

Het begin van het verslag was hier al te lezen.

Mevrouw de voorzitter opent de vergadering om 20u13 en neemt de aanwezigheden op.
Aanwezig: Ilse, Michel, Bruno, Steven, Hans, Peter DP, Karolien, Jeroen, Jean-Marie, Patricia, Griet, Katrien, Wouter, Hugues, Tom, Joke, Tessa, Els, Teun, Lien, Dimi. [Steve vervoegt de gelederen om 21u10]

Het einde van hetzelfde verslag is dit

Mijnheer de voorzitter sluit de vergadering om 22u22.

Bloemen! cadeaubons! Een kaartje met bewegende oogskes! Een uitstekende nieuwe voorzitter! En hopelijk eindelijk een beetje tijd voor alle plannen die in mijn hoofd zitten.

Ja!

On a roof.

Ons dakterras, dat is hetgeen wat ik het ergst ga missen als we verhuisd zijn. We krijgen er veel voor in de plaats hoor: een massa ruimte, een huis van onszelf, een leuke buurt, elk een eigen bureau, …
Maar dat dakterras van ons, manmanman. Niemand heeft zo’n fantastisch terras. Zicht op alle torens van Gent, hoog boven de wereld uit en tot laat in de namiddag zon.

Dat het nog maar veel mooi weer is voor half juli, dat ik hier nog een paar keer kan liggen zoals nu. Met de kat op een donsdeken en de meeuwen boven onze hoofden.

internet vriendjes

Gunter heeft een website! En een DVD!

Sinds dit jaar krijgt één mijner favoriete vlaamse comedians eindelijk de erkenning die hij verdient, en dat wordt hier ten huize op algemeen gejuich onthaald. Bij groeiende bekendheid hoort ook een plaats op het interweb, dachten wij zo. En dus heeft Gunter Lamoot, uw en onze beste vriend, sinds een paar dagen een website. M.V. uit G. heeft hem gemaakt en ik heb er mij mee gemoeid, bij momenten.

Er wordt de komende weken nog allerlei leuks toegevoegd, zoals de Veroniques uit Comedy Casino. That is: als ik ze ooit van de DVD op een youtube krijg.

Ondertussen heeft Gunter ook een eigen DVD uit, 7 years of pure Genius, die ik u van harte kan aanbevelen. Michel belooft een recensie voor het project, één dezer, maar ik zou niet wachten als ik u was.

internet Ja!

Ben.

Het is ondertussen vijf jaar geleden dat ik Ben nog zag. Hij werkte lang geleden in dezelfde fabriek als mij, als sys-admin van het systeem waarop ik programmeerde. Veel gelachen, indertijd, met hem en met de andere admin.
Dik een jaar voor ik de fabriek verliet, vond hij ander werk. En een jaar later ik dus ook en sindsdien heb ik hem niet meer gehoord of gezien. Niet zo moeilijk: de mens woont in Lier, dus het is niet alsof je zo’n mensen toevallig tegenkomt hier in Gent.

Eergisteren liet ik op LinkedIn de functionaliteit lopen waarmee het gedoe kijkt of er mensen uit uw adresboek matchen met user-accounts op hun systeem. En vandaag kreeg ik opeens een mailtje “Ben has accepted your invitation”. Ik was er zowaar wat van aangedaan.

Dag Ben!