Neen!

Van die dagen.

Keelpijn, aften, nachtmerries en mezelf vreselijk druk gemaakt over een hoop mails.
Misschien beter nog een beetje in mijn nestje kruipen….

mediagedoe

Finals!

Italië tegen Frankrijk.

Ik denk dat ik maar eens voor Frankrijk ben, hoewel beiden bij mijn eerder favoriete ploegen van dit WK behoren. Mij hoort u alleszins niet klagen over deze finale.

Frankrijk, dus. En dan vooral omdat ik de grote Zinedine een mooi afscheid wens. De man verdient het.

Ja!

Dag twee.

Gisterenavond was de tweede avond van de Gentse Feesten. En het was de Gentse Feesten op zijn best: geen toeristen, gezellige boel en veel rondhangende vrienden. Eerst op het terras van de Charlatan met vriendin K. en haar luver, en met Lien en het radiofonisch instituut. (Trouwens: vriendin K. heeft twee voorstellingen op de Feesten: met De Wentelteefjes en met LAVA (straattheater). Vriendin K. is een uitstekend actrice, dus u moest al kaartjes aan het bestellen zijn, eigenlijk).
Toen bovenvermeld gezelschap naar huis trok omstreeks de klok van twee, gingen wij “nog even dag zeggen, tien minuutjes”. En toen kwamen we familie en old friends tegen. En bloggers en fotografen. En toen was het opeens vijf uur en hadden we bier gedronken uit halveliterblikken.

Vanavond slaan we een avondje over op de Gentse Feesten. Het duurt immers nog 14 dagen.

Ja!

And so it begins.

Gisterenavond zijn, met Rock ‘n Troll, de bierfeesten en een zwoele avond op de Vlasmarkt, de Gentse Feesten eigenlijk al begonnen.
Het was een ietwat vreemde gewaarwording te beseffen dat we daar om vier uur omringd stonden door mensen die we vanaf volgende week tien dagen lang meermaals per nacht zullen tegenkomen. Gent is immers niet meer dan een dorp en het Gentse nachtleven wordt bevolkt door een kleine kudde van dezelfde steeds weerkerende figuren.
Dat wij de helft van de mensen aanwezig op zo’n avond kennen, zegt natuurlijk ook veel over onze eigen tijdsbesteding na zonsondergang.

Misschien moet ik het dit jaar eens anders doen. Meer voorstellingen, meer doen overdag. En minder om zes uur ‘s ochtends met een irish coffee in mijn hand onzin staan verkopen voor de Charlatan. Goede voornemens, zoals elk jaar.

Moa’k é wel al ongeluuflik viel goeste achter nen bodram mee huuflakke en Tierentyn.

ahum.