En al moeilijk

Onweer.

Deze avond werd de stad opeens donker. Tien minuten later stonden de straten blank, kletterende de hagelstenen naar beneden en volgden donder en bliksem elkaar steeds sneller op.

Onweer.

Raar hoe iedereen daar anders op reageert: sommige mensen buiten renden alsof hun leven vanaf ging, maar we zagen ook twee jongedames rustig verder wandelend, onderwijl een babbeltje slaand. Wij zaten in de auto en lief vond het onweer “schoon” en “wijs”. Ik kromp bij iedere donderslag verder ineen. Ik heb daar namelijk schrik van. Zeer veel schrik. Ik ben mij bewust van het irreële karakter van mijn angst, maar het blijkt moeilijk te controleren. Ik probeer het op het moment zelf wel te rationaliseren en tot zekere hoogte lukt dat wel: ik hol niet gillend om hulp door de straten, hoewel ik dat wel zou willen. Maar ik voel wel mijn mag samenknijpen bij iedere bliksem en wil wegkruipen bij iedere donderslag.

Triest kind dat ik ben, bij momenten.

(Oh. Deze meneer heeft er trouwens te voet ingezeten. samen met zijn zesjarig dochter, blijkbaar.)

En al

De week.

De week zit barstensvol. Ik heb de voorbije dagen hard gewerkt om alle examens klaar en verzegeld in de kluis te krijgen, er was GB-vergadering, er was een date-night met mijn lief en er was het afsluitfeestje van het seizoen van de lunatics. En vanavond is er een award voor mini-ondernemingen, morgen de theaterbom, vrijdag ga ik mee optreden met lief en zondag is het moederdag.

Een week vol toffe dingen, en dat is maar goed ook, want volgende week beginnen de examens en dan ga ik dus voor een maand in quarantaine: het leven zal vier weken lang bestaan uit examens afnemen, verbeteren, evalueren, delibereren en proclameren.

projecten regiolect

woordenboek (1)

Ons Heer moet zijn getal hebben.

Wil zoveel zeggen als “We moeten ons erbij neerleggen dat er allerhande soorten mensen zijn.” Vaak (achteraf) gebruikt als men een rare mens gezien heeft of als mensen vreemd doen:

“Ah ja, Ons Heer moet zijn getal hebben é”

Varianten zijn “God moet…”, “Onze-Lieven-Heer moet…”

Hubert Lampo schreef trouwens ooit een boek “Kasper in de Onderwereld/de goden moeten hun getal hebben”, dat later ook verfilmd werd.

Over het woordenboekproject: klik.

projecten regiolect

Kerygma-woordenboek.

Tijd voor een bekentenis: alhoewel ik in formele en werkgerelateerde situaties meestal netjes spreek, ben ik eigenlijk een enorme fan van dialect, spreektaal en regiolect. Aangezien mijn lieve ouders altijd “schoon Nederlands” tegen mij geklapt hebben, ben ik jammer genoeg niet in staat echt meetjeslands te praten: de klank zit vaak helemaal fout en dan klinkt het nogal belachelijk, vind ik. Ik heb wél op school en in de jeugdbeweging voldoende opgepikt om me een sappig regiolectje eigen te maken. Het is al iets.

Ik ben bovenal fan van die schitterende uitdrukkingen en woorden die mensen die iets ouder zijn dan mij gebruiken. Fantastische scherpe zinsnedes die jammer genoeg steeds minder mensen van mijn generatie kennen. Maar juicht, o Vlaanderenland, vanaf vandaag beginnen we hier met de herwaardering van die uitdrukkingen en woorden. U kunt uw eigen suggesties kwijt in de commentaren of opsturen via de contact-pagina of gewoon via mail. En avant!

En al

Voor het geld.

Gisterenavond hadden lief en ik een grappig gesprek toen we gingen slapen.

hij: hé, jij bent al bijna vier maanden gestopt met roken, niet?
ik: ja-ha-a. ik vind dat ik wel een cadeautje mag daarvoor.
hij: een cadeautje? Als je een *jaar* gestopt bent, dan krijg je een cadeautje.
ik: zo lang nog? Alleuh. Please buy me pretty shiny things…toe-oe.
hij: Pretty shiny things? Zoals aluminiumfolie?

En toen lachten wij een beetje en was het even stil. En aangezien het principe “great minds think alike” in ons geval zeker opgaat, dachten we een halve minuut later allebei aan hetzelfde.

Vroeger spaarden wij de zilveren papiertjes uit pakjes sigaretten. Want als je een kilo had en die opstuurde, dan kreeg je tienduizend frank, zo vertelde men. Nu – met onze volwassen en realistische ingesteldheid – denken wij dat dat allemaal geen waar was.
Wij hebben ze allebei nog lange tijd verzameld, maar geen van beide is ooit aan een kilo geraakt. Iemand van jullie wel? En naar welk adres heb je die brol dan opgestuurd? En heb je dan echt veel geld gekregen?