Een tip van i.: Canvas, nu ongeveer. Heden Soup van de fantastische Wim Helsen.
Kijken!
Update
Zij die het niet gezien hebben, hebben alweer de fantastische zin “Poedels zijn homofiele mini-lama’s” gemist.
Moefie moefie, zeg ik u.
Alles van waarde is weerloos
Een tip van i.: Canvas, nu ongeveer. Heden Soup van de fantastische Wim Helsen.
Kijken!
Update
Zij die het niet gezien hebben, hebben alweer de fantastische zin “Poedels zijn homofiele mini-lama’s” gemist.
Moefie moefie, zeg ik u.
Het zat eraan te komen, dat wist ik wel, maar ik wil toch even heel hard tieren nu. En ik weet:vroeg of laat betaalt ge de prijs van een lief dat op een podium staat.
Maar nu al? Vandaag? Hij is nog niet eens bekend en al.
Er is hier een jongen die lief interviewt hier voor de radio in Leuven. En daarnet vroeg die: “ben jij de vriendin van henk?” Met enige argwaan antwoordde ik van yes. Het was ook nogal doorzichtig: ik was de frigo aan het uitkuisen en dat doe ik niet zomaar bij iedereen thuis.
En toen vroeg hij:” Aha, mag ik je dan straks ook even interviewen?”. Ik heb van pure consternatie eerst waarom gevraagd en dan maar aarzelend “euh ja zekers.” gezegd, want mijn waarom klonk zo onbeleefd.
Aaargh. Ik doe dat al niet graag voor Gentblogt en nu moet het al voor mijn vent ook.
1. Lief krijgt veel meer post bij afwezigheid dan ik. Ik krijg meer mails. (met speciale dank aan de Gentbloggies)
2. Als ik die Lien uit Peking Express in het echte leven een half uur in mijn buurt zou hebben, zou ik haar waarschijnlijk met heur blonde kopje tegen een zeer harde muur slaan.
3. het is hier pokkekoud, gvd.
Het zit erop zie. Vier dagen in het alweer ronduit fantastische Barcelona en de batterijen zijn opnieuw opgeladen. Na vier dagen tapas, fruits de mer, cava, gaudi, picasso en aangenaam lente-weer kunnen we er weer tegenaan.
Vanaf morgen: naast de gebruikelijke zever ook foto’s, reistips en fijne weetjes over Barcelona, the city by the sea.
Olé!
Aangezien ik er een paar dagen niet ben, heb ik even mijn “drafts” overlopen en u raadt het nooit: daar stond toch wel een volledig afgewerkt reisverhaal van Peru tussen zekers. Het eerste van een reeks die ik nooit heb afgemaakt. Bijna een jaar na datum krijgt u dus alsnog het verhaal van hoe wij condors gingen bekijken en hoe ik dacht dat ik dood zou gaan. olé!