Ceci n’est pas un film: Sioen doet van groot scherm.

Hoe i. viel voor Sioen, in zes bedrijven.

Eerste Bedrijf.

Frederik Sioen, die is van Gent, zoals u ongetwijfeld als wist. Wij zijn ook van Gent en zo\’n beetje van dezelfde generatie. En aangezien de Artveldestad eigenlijk niet zo groot is, kennen wij die jongen al jaren, van toen hij nog écht klein was: Frederik frequenteert hetzelfde café als wij, hij liep school op een bevriende jongensschool, één van de onze beste vriendinnen heeft nog leiding gegeven aan hem in de KSA. Etcetera. Etcetera.
Toen hij pas begon te experimenteren op een podium met die piano van hem (toen nog zonder band), gingen wij dan ook bij gelegenheid wel eens kijken. Massa\’s talent, vonden wij toen, maar het mist wel wat -ahum- ballen, zijn muziek. Na een tijdje gingen we dus minder kijken.

Tweede Bedrijf.
Werchter 2004. Bepakt en bezakt trekt ondergetekende in gezelschap van twee andere dames naar de heilige wei. The Pixies en Bowie zouden immers ten dans spelen dat jaar, en haast alle meisjes van onze leeftijd hebben aan beide zeer schone herinneringen. Vriendin 1, dat is voorgenoemde jeugdbewegingsleidster. Vriendin 2 studeerde in Leuven samen met Jeroen, violist bij Sioen.
Na een middagdutje besloten we toch eens naar die mannen van Gent te gaan kijken. Want zeg nu zelf, hoe vaak krijg je de gelegenheid om iemand waarmee je dezelfde toog deelt op een Werchterpodium te zien staan?

Derde Bedrijf.

We bemachtigen een plaatsje dichtbij het podium en tot onze grote verbazing zit de Marquee afgeladen vol. Frederik en de zijnen worden op gegil, gezang, geklap en daverend aplaus onthaald door een wild enthousiast publiek. En terecht: Sioen blijkt uitgegroeid tot een volwaardige groep, een groep mét ballen, een groep met kracht en een overdosis charisma. En ook nog eens een groep die ons kan ontroeren: als kleine Sioen zijn rauwe stem door een licht pianodeuntje laat ondersteunen en \”to good to be true\”? inzet, zijn wij verkocht. Zo schoon, maat. Zo schoon.

Vierde Bedrijf.
We schaffen bij terugkomst van Werchter de debuutplaat van Sioen aan en deze schijf is een aantal weken lang niet uit onze discman weg te branden. We kunnen de teksten feilloos meezingen en als Sioen een aantal maanden later het slotconcert van de tournee speelt, staan wij vooraan mee te genieten. De AB houdt de adem in als grote meneer Toots Tielemans de jonge wolven vervoegt op het podium.

Vijfde Bedrijf.
De nieuwe plaat, Ease Your Mind, wordt uitgebracht en voorgesteld in De Kopergieterij. Gent.blogt stuurt redactrice Lyne naar de voorstelling en deze jongedame komt laaiend enthousiast terug. Terecht, alweer, want deze plaat is volwassener, gevarieerder en rockt een stuk meer dan het debuut.
Frederik gastblogt een weekje mee op ons pas opgestarte stadsblog-project en wij gaan op rgelmatige basis naar hem en zijn fijne bende kijken, en keren telkens weer tevreden naar huis terug.


Zesde bedrijf.

Sioen maakt een film. \”Ceci n\’est pas un film\”? en het is meteen ook de eerste Vlaamse concertfilm.
Vriendin klijn en ondergetekende nestelen zich in de zachte zetels van een kinepoliszaal voor de première. Er zijn camera\’s, er zijn fotografen, er zijn tienermeisjes die foto\’s nemen met hun GSM. Er is Roel van Bambost die een introductie geeft en dan zijn er 70 minuten muziek, interviews, animatiefilmpjes, videoclips en grappige backstage-fragmenten. Allemaal netjes gemonteerd en proper in beeld gebracht. Wij kijken, genieten en glimlachen. We besluiten nooit meer \”mottig\”? te zeggen, want in het Gents klinkt dat echt wel mottig. Als we later die avond terugwandelen naar huis, zijn we stiekem een beetje trots dat Sioen een Gentse groep is.

Info:

De release van “ceci n’est pas un film” is gepland voor 26 oktober.

Dit stukje verscheen eerder ook op Gent.blogt.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *