Flashback

Lief is zijn les aan het voorbereiden en is video-fragmenten aan het selecteren over waterzuivering. Het is een typische schoolvideo: een vrouwenstem vertelt met overdreven intonatie over chemische elementen en van die dingen. Het is duidelijk dat de dame in kwestie behoorlijk vrolijk is met haar job als inspreekster van bandjes. Een toontje dat contrasteert met het -haar ongetwijfeld opgelegde- tempo van inlezen. De zinnen volgen elkaar met onnatuurlijke traagheid op. Zodat ieder woord goed kan doordringen in de hoofdjes van de te educeren kindertjes. Onderwijl toont men beelden van een rivier. Een zuiveringsstation. Een vis. Een bos.
Ik kijk mee en voel me opeens weer vijftien. Ik ben slaperig en zit in het half-verduisterde biologielokaal. Vooraan staat een video op en mijn klasgenoten lijken even verveeld als ikzelf. Ik geeuw.
Ik probeer te luisteren en hoor “Bij waterzuivering spelen verschillende elementen een belangrijke rol. Allereerst blahblahblahblahblah”. Twintig seconden later is “blahblahblah” verworden tot een monotoon en ietwat irritant gezoem ergens op de achtergrond en probeer ik door een kier van het gordijn de straat te zien. De zon schijnt en het is lente buiten. Ik pruts aan een loshangend knoopje van mijn groengestreepte uniformbloes en bedenk dat ik best zin heb in een sigaret. Een blik op m’n horloge leert me dat het nog twintig minuten duurt voor de bel gaat.
Ik kriebel “waanzin” op mijn map en vul de letters in met rode en zwarte pen. Het ziet er zowaar een beetje heavy metal uit, vind ik.

Het voorgaande uur is mijn armbandje, dat ik twee dagen eerder voor zeventig frank bij de Ricky kocht, kapotgegaan. De kraaltjes zitten los in mijn pennenzak. Ik kleur ze met alcohol- en fluostift.
Ik haal lintje uit mijn pennenzak en probeer één van de kraaltjes aan het lintje te binden. Dat is moeilijk en vraagt veel concentratie: het lintje is veel te breed voor het kleine gaatje in de kraal. Een paperclip brengt soelaas: ombuigen, lintje vastbinden aan paperclip, paperclip door gaatje et voilà. Ik glimlach tevreden om mijn geslaagde project en omdat er alweer vijftien minuten les voorbij zijn. Ik buig voorover en bind de kraal-met-lintje aan de veter van mijn kicker. I am the King.
Ik spendeer de overgebleven minuten tot aan het belsignaal met het maken van een liedje in mijn hoofd over waterzuivering. “Zuiver je water, dat is goed voor later. En dan houdt die van de video haar tater.”

Good times, I tell you.

11 thoughts on “Flashback

  1. Ik herinner me vooral Duitse lessen van Heidi. Op maandagmorgen, het eerste lesuur. Het ergste wat een mens kan overkomen. Alleen waren ze zo lief geweest om de klas van i. samen te zetten met mijn klas. En dan werd het terug wijs. OK, die buis voor Duits uitleggen aan mijn moeder was minder leuk.

  2. Heidi! O waar is de tijd! Ze is trouwens nog geen haar veranderd, ik ben een tijd terug eens naar een toneelstuk van haar gaan kijken! Vergeet die saaie reportages, denk aan de leuke films: Au revoir les enfants (die mooie krullebol), Romeo en zijn leeuwerikje and Juliet,…
    Good times indeed!

  3. haha, CM, van u heb ik hier ook nog een hele doos brieven staan, geschreven tijdens de les toen ge u aan het vervelen waart…

  4. “Het is lente buiten”. Eindeloze lentes, zomers en winters zijn aan mij voorbijgegaan terwijl ik er vanuit een muf klaslokaal zat naar te kijken.

  5. “Naast i. op de laatste rij in de hoek”, vergeet ge erbij te zetten, k.

    Het is hier vandaag precies een middelbare school-reünie.

  6. De laatste rij in de hoek, daar heb ik ettelijke jaren gekampeerd. Met en zonder i.

    @ Lien: i in de klas was inderdaad wijs maar het waren ook bij mij dé jaren van buizen, herexamens en tweedezits

  7. ik val vandaag nog altijd in slaap wanneer ik eens een stukje video opzet dat ik niet zelf onmiddellijk van cimmentaar voorzie. Helaas sta ik nu aan de andere kant van de banken en dan valt zoiets meer op 🙂

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *