De boekskes van de afgelopen week.

Wij kopen veel boekskes, ik geef dat toe. We kunnen daar al eens een centje aan uitgeven, aan de flair, feeling, humo, Dag Allemaal, Story, Juxtapoz, Dazed and Confused, Libelle, VT-wonen, Glamit, enzovoort. De grootste bagger én de zogenaamde kwaliteitsbladen, inderdaad. Iedere week toch een stuk of drie vier nieuwe exemplaren en dat was vorige week niet anders: een story, een humo en een goedele. Aja, want dat laatste blad was nieuw, dus een mens moet het al eens bekijken. D

De conclusie na uitgebreide lectuur: de humo scoort bijzonder zwak. Er stond een interessant interview in met een opvoedingsdeskundige en die meneer vertelde zeer zinnige dingen. Dingen waarover ik heb nagedacht heb, sindsdien, zelfs. De enquete zelf was echter behoorlijk tendetieus gebracht en ik heb mij daar zwaar aan gestoord. Altijd die discrepantie tussen wat mensen invullen op enquetes en wat mensen doen: dat geeft zo’n vertekend beeld van de werkelijkheid en dat maakt mensen onzeker. Tuurlijk zegt ge tegen een enqueteur niet dat een kind van 14 al mag uitgaan. Maar ga eens in de discotheken kijken en trek dan uw conclusies.
Het meest echter heb ik mij gestoord aan een vreselijk lelijke paragraaf over Adriaan Vandenhoof. Iemand daar bij Humo kan het duidelijk niet goed verdragen dat hij naar de Medialaan is verkast en er werd bijzonder gemeen op de man gespeeld ipv. op de bal. De show is nog niet eens op televisie, ik vind de intro en site alvast hilarisch en ik kijk er heel erg naar uit om meer te zien. En uw lelijk stukje in uw boekske was totally uncalled for, meneer.

Op twee: Goedele. Het ziet er leuk uit en het voelt leuk aan, dat papier. En het moet gezegd: het fotowerk is subliem. Dimitri van Zeebroeck is mijn nieuwe held. Maar mijn god, wat een slag in het water voor de rest. Er werd geroepen over dat het een blad was dat anders zou zijn dan alle andere bladen, maar dat is zeker niet zo. Ik zoek wanhopig naar de meerwaarde, maar spijtig genoeg heb ik ze niet gevonden. Tenzij het veelvuldig gelul over vrouwelijke genitalia een meerwaarde zou wezen. In dat geval zwijg ik. In het andere geval: Ché en Pé zijn beter in de sextalk, knack is beter in de diepte-interviews, Feeling in de culinaire dingen en de reizen, glamit en flair in de mode. Geef mij iets wat ik nergens anders vind en ik blijf lezen.

Edoch, wat u misschien helemaal niet van mij verwacht: ik heb weer met veel plezier de Story verslonden. Ik ben fan van hun restyling en het hoge tongue-in-cheeck-gehalte, al een paar maand. De Foto van de week is elke week een leuke keuze, met een minder evidente invalshoek, Thomas Siffer schrijft stout in zijn intro, Kelly heeft een uitstekende column en er zit extra zelfrelativering in het blad.
In vergelijking met Dag Allemaal: zo’n 40 jaar jonger, van gevoel.
Vorige week ook bonuspunten omdat ze de neusharen en het snotbolleke van ignace crombé op de cover *niet* hebben weggephotoshopt. Ik heb daar een kwartier de slappe lach over gehad. Het is gemeen, maar grappig: u heeft daar geen gedacht van. Mijn complimenten, dus.

7 thoughts on “De boekskes van de afgelopen week.

  1. Ik vind Humo al tien jaar een pretentieus, vrouwenhatend tv-blad.
    Goedele sloeg ook tegen wegens te veel Goedele in het tijdschrift en te weinig (buitenlandse) maatschappelijk en sociaal relevante thema’s. Ik had een openere kijk naar de wereld verwacht en minder beautytips (geeuw). Interview met dochter van Bucquoy was wel heel goed.

  2. awel, ik vind dat fijn om te lezen, zeker omdat ik de neusharen nog niet van dichtbij heb gezien wegens op vakantie en al. 🙂

    En niet alleen omdat ik er zelf voor werk, maar ik denk ook wel dat ik een Storylezer zou kunnen zijn als dat niet het geval was. Ik vind vooral dat er de laatste weken sterke interviews hebben ingestaan met BV’s die mij anders helemaal niet zo veel zeggen. Genre Danny Fabry over zijn overleden dochtertje, wat ik echt een heel mooi stuk vond. En zo zijn er nog wel een paar geweest.

    Ik ben benieuwd naar Goedele, trouwens. Als het goed is ligt er eentje op mijn deurmat als we terug zijn van vakantie.

  3. hier ook zo’n weekbladverslindster; dat gaat van Knack tot TV-familie/Blik (want die zijn dus hetzelfde, artikels hebben een andere volgorde en cover is anders das al). Den Blik is voor de foto’s en ik ben toch een sucker voor lekkere gossip. Maar natuurlijk met foto hé, veel leuker. Misschien dat ik daarom nooit de Story koop; teveel tekst die mij niet interesseert 😀 Tekst ga ik dan weer zoeken in Knack en Humo. Humo kan soms heel eentonig zijn maar af en toe weten ze toch wel goeie reeksen te publiceren; over BV’s en hun lichaam bijvoorbeeld of misdaad hier in België. Voor de tv-gids is hij heel informatief. Daarom dat als je Knack koopt wel op veilig speelt; je krijgt er 3 ‘boekskes’ voor; knack zelf (lees mss de helft van alle artikels), weekendknack (zeker nu met de driedelige Modespecial, ik vergaap mij zelfs aan de mooie reclame) en de tv-bijlage (die erg uitgebreid is). Gene Flair voor mij, erger mij soms aan da boekske. Maar Glam-it en Glamour enzo; yep!
    P-magazine kan ik ook wel smaken. Vind het ook wel leuk om naar foto’s van mooie vrouwen te kijken 😛 Goeie artikels staan daar vaak in.

    we zouden beter een uitwisselingsdienst opstarten om onze maandelijkse boekskes-uitgaves wat te beperken;-)

    als t oud papier buitenstaat kijk ik vaak naar dozen in de buurt om boekskes uit te halen.
    dus als u een voorovergebogen rommelend mens in het duister aan uw doos buiten ziet staan…

  4. Zeg i., als je zo toevallig eens zo een Story hebt die je aan Ivago wil schenken, mag je die altijd eerst eens langs hier gooien. Ik vind dat eerlijk gezegd de moeite niet om dat te kopen, maar ik neus daar wel graag af en toe eens in (en ik kan toch niet alle weken naar de kapper gaan). Allez, als het past hé.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *