Valentijn.
Deze ochtend — sommige mensen zouden het eerder middag noemen — werd ik wakker en ik had instant zin in pannenkoeken. Van die zelf gebakken zoete, zoals vroeger op verjaardagsfeestjes.
Nadat ik mijn half slapend lief hiervan op de hoogte had gesteld, draaide ik me om voor nog een snooze zonder wekker. Drie minuten later gevloek aan zijn kant van de onechtelijke bedstede. Dat hij nu ook pannenkoeken wilde. Maar dat er geen tijd was, want meneer had opnames, een uurtje later.
Ik ben pannenkoeken aan het bakken nu, tegen dat hij thuiskomt van de opnames. Voor zijn Valentijn. Het is te hopen dat hij een ferme bloemekee meeheeft in ruil.
February 14th, 2009 om 11:17 pm
oh schoon
en nu heb ik ook goesting in pannekoeken
…
Maar ik heb er wel liggen in de frigo. Valt dat effe mee zeg.
February 15th, 2009 om 11:06 am
Heel lief!
En? Had hij ook een kleine attentie bij?
February 15th, 2009 om 3:06 pm
oh god de sukkelaar! hij moest overwerken… en hem haasten om op tijd te zijn voor het optreden. of was het een uitvlucht om later te zijn omdat hij nog bloemekes moest halen ?
February 16th, 2009 om 8:40 am
Bloggen terwijl je pannenkoeken aan het bakken bent? Je moet het maar kunnen.
February 16th, 2009 om 4:32 pm
liefde is toch onvoorwaardelijk? :-p