Mijlpaal.
Gisteren hebben wij voor het eerst sinds de dochter er is avondeten gegeten terwijl ze nog wakker was. Om half zeven zeg, dus niet zoals gewoonlijk om negen uur. We waren precies normale mensen.
Dat komt omdat (a) de baby haar huiluur definitief heeft afgeschaft, (b) ze nu aan tafel bij ons kan zitten in haar stoel en dat bijzonder fijn vindt — gelijk een groot meiske é en (c) mijn onwettige uitzonderlijk thuis was, en dat voor acht uur.
Ik kreeg zowaar een glimp te zien van hoe het leven zal zijn binnen een paar weken, als hij vroeger en vaker thuis is, en ik moet zeggen: het beviel mij wel.
February 2nd, 2010 om 8:15 am
Joepie! Ben blij voor jullie!!!
Wij hebben dat zondag ook voor t eerst gedaan: Jools gewoon in de tripp trapp, mee aan tafel, zij een koekje, wij eten! Hoera voor de vooruitgang!
February 2nd, 2010 om 9:45 am
Ik vond dat ook een fantastisch moment, het moment dat ze mee aan tafel konden zitten. Geniet er van. Er zullen nu nog veel van die avonden volgen (en trouwens, om half zeven eten is bovendien veel gezonder, dus dat voordeel er nog bovenop ook).
February 2nd, 2010 om 11:30 am
Dat kan ik me voorstellen. Soms kan normaliteit zo’n deugd doen he. Leuk!
February 2nd, 2010 om 12:48 pm
Plezant he zo’n burgerlijk bestaan. Voor je t weet eten jullie in t weekend s middags warm
February 2nd, 2010 om 1:48 pm
tof
February 2nd, 2010 om 8:00 pm
Wij hebben nog maar 2 keer anders gedaan eilek, ik kan niet wachten met eten tot Jitse slaapt!
Hier is dat ook altijd super gezellig, veel gibberen enzo.