En al

En al eten

Dr. Oetker

Dr. Oetker-pizza. De nummer acht van de sossen heeft ze altijd in de diepvries en toen wij op reis vertrokken had ik er een hele vracht in huis gehaald. We hadden namelijk cat-sitters, en iedereen weet dat cat-sitters voorzien moeten zijn van de nodige porties junk-food.

Na onze thuiskomst bleken er nog een paar over te zijn en nu eet ik er af en toe zo eentje op, als ik geen tijd of zin heb om te koken. Want hoewel ik niet echt van pizza hou, zijn de Dr. Oetkers wel om te vormen tot een smakelijk substituut van boterhammen. Paar olijven erop, een drietal plakjes geitenkaas, een paar champignons en een halve tomaat in schijfjes. Alles bestrooien met versgeraspte parmesan en een hoop provencaalse kruiden en hey presto.

Er zit er nu één in de oven, zelfs, klaar binnen vijf minuten.

Bon. U was alweer live getuige van een bijzonder boeiende episode uit het fascinerende leven van i.

*zucht*

En al

Organisatie.

Omdat ik van nature niet echt georganiseerd ben (hallo, eufemisme!) is overzicht en orde niet één van mijn sterkste kantjes. Dat geldt zowel voor mijn hoofd als voor mijn leven. Mijn talentjes voor opruimen en poetsen zijn onbestaande en ik stond achteraan toen de administratieve aanleg werd uitgedeeld.
Ik slaag er maar niet in orde in de chaos te scheppen en ervoor te zorgen dat ik -bijvoorbeeld- documenten op simpel verzoek kan tevoorschijn toveren.

Wanneer het weer eens foutloopt, vertel ik met uitgestreken gezicht dat ik geen tijd heb om netjes te zijn. U weet wel: a clean house is a sign of a wasted life. Maar in werkelijkheid voel ik me daar behoorlijk mottig bij, dat het maar niet lukken wil.
Voor het huishouden doen wij aan damage control: mensen die hier al een tijdje lezen weten ondertussen dat we bijvoorbeeld een poetsvrouw hebben en een vaatwasmachine. Daarnaast heeft mijn lief ondertussen een jaar hetzelfde zinnetje herhaald (“de autosleutels horen in het schuifje”), waardoor ik nu zodanig geconditioneerd ben dat ik de sleutels uit automatisme in het schuifje leg.
Maar voor de rest? Qua organisatie is het hier huilen met de pet op, want lief heeft zo mogelijk nog minder verstand van die dingen.
Vandaar mijn vraag aan al die mensen, out there, die mapjes hebben waarin hun rekeninguittreksels in de juiste volgorde zitten. De mensen die altijd aan het avondeten hebben gedacht voor de winkels sluiten, die nooit herinneringen van betaling krijgen en altijd hun GSM weten liggen….

Hoe doen jullie dat in godsnaam? HOE?

En al

Onrust.

Net met de nummer acht van de sossen naar de rommelmarkt geweest op het Prinsenhof. Niks gekocht en ietwat onrustig terug gekomen.
Het is de wind. Ik kan daar echt niet tegen, tegen die herfststormtoestanden. Vreselijk ongedurig word ik daarvan.

En al

Agenda.

Haha. Grappig is dat toch, hoe ik er na een week uit vakantie al in slaag om mijn agenda voor de komende weken vol te proppen. Het ziet er zowaar een beetje imposant uit na de weken van laisser-faire die we achter de rug hebben.

En ik moet ook nog strijken en ook nog foto’s laten afdrukken en inplakken.
En morgen komen ze de nieuwe tablet in de keuken installeren. Juij!

En al

Moe.

Doodmoe ben ik. Uitgeweest tot na vier uur vannacht en toch was ik om acht uur wakker. Klaarwakker. Ik vermoed dat het kwam omdat we niet thuis sliepen en dat ik dus niet in mijn eigen bed lag. Zo frustrerend: wakkerliggen terwijl je moe bent.

Straks naar Antwerpen, want lief speelt in The Joker, en daarna een lange nachtrust in mijn eigen nest.

*geeuwt*