Alles van waarde is weerloos
Examens allemaal afgenomen – check
Punten allemaal ingediend – check
Blauwe muur 1 geschilderd – check
Nu snel een douche en dan werken van de Gentse Feesten op Het Project, want morgen is het van vergadering en straks krijg ik onder mijn voeten van de voorzitter.
Dit is de eerste dag van de laatste examenweek en ik bedacht net dat de studenten eigenlijk al heel veel geluk hebben gehad in deze blokperiode. Ik herinner mij jaren dat ik zat te studeren met naast mij een op volle kracht draaiende ventilator, terwijl buiten op straat kindjes speelden in de stralende zon. Rot was dat.
Maar alla. Het mag dan eens zomer worden nu, niet?
Vroeger in het dorp ging ik mee met mijn mama en papa naar het stembureau, ook lang voor ik moest stemmen. Een zinnetje dat daar steevast werd uitgewisseld tussen kennissen en buren en vrienden en familie was “op de goeie é”. Ik weet nog heel levendig hoe ik ooit, als klein meiske, aan papa heb gevraagd “Weet gij dan wie de goeie zijn?” en dat hij antwoordde dat de goeie die waren waarop hij stemde.
Toen ik zelf eindelijk mocht kiezen had ik het gevoel dat eigenlijk ongeveer alle partijen de goeie waren, behalve die ene. Voor “de goeie” was dus beter “niet voor de slechte” geweest.
Vandaag heb ik dat gevoel niet, ik heb het idee dat er veel slecht kan gebeuren en dat gevoel is gisteren dankzij het populistische debat op VTM nog versterkt. Dus ik hoop van harte dat u voor de goeie stemt, vandaag.
Ik ben deze nacht wakker geworden in de regen op ons dakterras (in ons huidige huis ja) met de gedachte “Maar i. de steekmessen liggen helemaal niet op het terras”.
Daaropvolgende sequentie van gedachten:
– “Het regent. Ik kan de brander niet gebruiken als het regent, denk ik”
– “Oh. het is nacht.”
– “Hm. ik heb een pyjamabroek aan”
– “En dit is mijn nieuwe huis niet, overigens”
– “ik zal maar weer gaan slapen zeker?”
Vanavond waren we op try-out festival bij De Vieze Gasten, in de Reinaertstraat. De Brugse Poort is dat, de wijk waar we in juli gaan wonen.
Na de voorstelling in de auto naar huis, want morgen is examendag. Op het eind van de Reinaerstraat kan je naar links of naar rechts. Links is de weg naar ons huidige huis. Rechts de weg naar het nieuwe huis.
Mijn eerste instinctieve reflex was naar rechts rijden en ik moest mezelf zowaar corrigeren. How cool is that, jong.