Geen grote verrassingen in de stemtest, zoals gewoonlijk. Ik ben alvast al een paar weken aan het nadenken over wat het wordt, deze keer.
De afgelopen dagen waren gevuld met leutigheid, en dat kunnen wij alleen maar toejuichen hier ten huize. Donderdag bijvoorbeeld, ging ik eten bij de mama en de papa, mocht ik me moeien met kleuren van gordijnen én was er daarna nog onverwacht lien-bezoek. Op 1 mei deden we dan van picnic, de familie-editie, en daarna speelde lief een supergoede set in De Pinte. Altijd een plezier om dan mee te zijn, vind ik.
Vandaag kochten we boekjes in de Fnac, aten taart bij Julie en haalden filmpjes voor na de asperges. Ik ben ontspannen, het leven is mooi.
En ik heb al twee dagen niet gewerkt. Twee. Hoe cool en zen is dat niet zeg.
Eigenlijk was ik totaal niet ongerust, over die varkensgriep en al het gedoe eromheen. Ik woon in Gent, which is not Mexico, ik heb vitaminen die ik alle dagen neem en ik dacht dat het allemaal wel zo’n vaart niet zou lopen. En hey, er zijn antivirale middelen in overvloed, hier, zegt iedereen.
Toen deze ochtend bij het ontbijt het lief echter terloops even liet vallen dat hij wat bijgelezen had en dat we ons niet te veel zorgen hoefden te maken, ook al mag ik — eddie indachtig — niet aan de antivirale middelen, toen opeens was ik wel bezorgd. Omdat hij bezorgd was.
Zo gaat dat bij mij, brave vrouw zijnde: als de gazetten paniekeren, dan negeer ik dat. Maar ho maar als mijn meneer-de-biologie-man zich zorgen maakt. Dan loop ik opeens weg van niezende kinders in de colruyt.
Ik probeer momenteel het kluwen te ontwarren dat heet “geeft mij een inkomen als ik mijn koter op de wereld heb gezet”. Aangezien eddie namelijk ook pampers nodig heeft, en die niet uit mijn borsten komen, moet dat geregeld worden.
Ik ben niet vastbenoemd, dus word ik blijkbaar betaald via de ziekenkas, zover zijn we al. En daarvoor moet ik *na* de bevalling papieren laten invullen door school en door de dokter. Maar! De bevalling is uitgerekend in de vakantie en dan is de school niet open. Razend benieuwd hoe men dat gaat oplossen. (Voor ons zou dat geen onoverkomelijk probleem zijn, een paar weken overbruggen, maar het is wel raar dat er wordt aangenomen dat dat zomaar bij iedereen kan, niet?)
Extra bedenking: na de bevalling, dan is papierwerk toch het laatste van uw zorgen?
Extra extra bedenking: ik heb, als leerkracht in het hoger onderwijs, vastgelegd verlof. Dat begint in mijn geval op 10 juli, en loopt tot de week na 15 augustus. Aangezien ik uitgerekend ben begin augustus ben ik dik de helft van dat verlof kwijt. Ik ga daar niet over zagen, hoewel het niet echt fair is, natuurlijk. Maar er zijn mensen die maar twintig dagen hebben en ge moet content zijn met wat ge hebt, dus ala. Maar. Van zodra ik beval val ik op de ziekenkas blijkbaar, dus niet mijn volledige loon. En eigenlijk is dat wel een beetje grof: als ik niet zwanger was geweest dan had ik verlof én geld. Nu telt het als zwangerschapsrust en hopla geld kwijt.
Als de baby maar gezond is natuurlijk. Maar het blijft wel raar.