Schoenen laten overkomen, dat is onverantwoord zeker, in tijden van economische crisis?
De dag begint uitzonderlijk vroeg, vandaag. Veel werk voor school (een nascholing geven, straks. En scripties te lezen, veel…) en veel boodschappenwerk (er is een verkoop van een kledingmerk dat naar het schijnt schone bodykes voor boorlingskes heeft. En ik moet naar de Ikea.) en er moeten dringend wat papieren in orde gebracht worden.
Voor het krieken van de dag de nest uit dus. Hoewel ik eigenlijk niet weet hoe laat het krieken valt, maar het voelt als nog-niet-kriekerig toen de wekker bliepte.
En ik versta dat wel hoor. Mensen die zeggen dat de ochtend het schoonste uur van de dag is. Alles is rustig, ge kunt doorwerken, er is stilte. Alpenwei en bergbeekje aan toe zeg. En ik moet dat eerlijk toegeven, nu ik het ervaren heb: ik vind dat ook het schoonste uur. Om te slapen.
Op het eind van — het overigens zeer aangename — Lie To Me was er daarnet een emotioneel moment, dat abrupt werd afgebroken door een voice-over van de mevrouw die over bukake praat alsof ze hele dagen niks anders doet (en we weten allemaal dat alleen Jezus dat mag, in feite) en alweer gevleugelde woorden sprak over erecties. Boem. Weg emotioneel moment.
Eigenlijk zouden ze dat moeten verbieden: van die programma’s die in elkaar overlopen. Ik vind dat verwarrend. En ik kijk uit principe al niet naar wat volgt dan, ook al zou ik dat eventueel willen. Oh, en dan die banners voor andere programma’s die half over het scherm verschijnen. Bah.
De laatste fase van het verbouwingsproject beneden is ingezet, en wel met een vriendelijke dame van colora die langskwam om ons te adviseren over de kleuren in de leefruimte. Pas op: we wisten wat we wilden, maar zo’n grote ruimte met zoveel verschillende eisen en elementen, dat is moeilijk. Er is nl. een keuken, een stuk leisteenvloer, een stuk parket, een oude schouw, een paar meubels die niet altijd even gemakkelijk te combineren zijn en wat nog allemaal. En we wilden graag veel licht in de ruimte trekken.
Ons idee van de knalgroene muur bleek uitstekend te zijn, maar naar de zitruimte toe gaan we toch nog met een tweede (minder knallende) kleur groen werken. En een mooi wit hebben we ook nu.
Terwijl we bezig waren oook de kleuren van de kinderkamer even laten bekijken. Ook daar helemaal bevestigd in wat we wilden.
Nu nog de verf op de muren krijgen en we zijn er helemaal.
Het is hier gelijk stil geweest, zegt u? Ja-ha. Dat komt omdat vista een absoluut onstabiel rotsysteem is, dat mijn computer heeft doen vastlopen. Niks meer aan te doen: zelfs in veilige modus niet willen opstarten, terugzetten naar een oudere versie werd geweigerd. Op zo’n moment voelt ge hoe afhankelijk ge zijt van uw computer, nietwaar. Ik zag het nl. niet zitten om alles te overschrijven en opnieuw te installeren zonder mijn date eerst te bewaren (laatste backup is van een week of vier geleden), maar een harde schijf uit een laptop halen en elders aankoppelen: ik weet niet hoe daaraan te beginnen.
Gelukkig is er goede vriend Jan, waar ge zelfs op paaszondag naar kunt bellen om uw computer binnen te steken. En die vervolgens de date kopieert, het systeem herinstalleert en de data terugzet. Hoera voor Jan!
Sinds gisterenavond ben ik nu bezig met het herinstalleren van allerlei programma’s die ik gebruik en die niet met een besturingssysteem meekomen. Open Office, Firefox, itunes, Chrome, Directory Opus,…
En zo weet een mens weer wat doen met zijn vakantie nietwaar.