En al

Achttien.

Vandaag wordt mijn nichtje achttien jaar, en vanavond wordt daarom feest gevierd. Achttien worden is immers niet niks: opeens geen kind meer, maar een volwassene. Opeens geen voogd meer, maar het zelf kunnen worden. Verantwoordelijkheid ook: om besturen van land en stad te kiezen, maar ook verantwoordelijkheid voor je eigen daden. Geen jeugdzondes meer, maar direct het echte werk.

Ik ben al een hele dag aan het toezichten op examens, en dat geeft me af en toe wat tijd om terug te denken. Het lijkt veraf, dat achttien jaar zijn. Eerste jaar aan de universiteit. Een lief dat zich zowat aan het andere eind van het lieven-spectrum bevond in vergelijking met mijn uiteindelijke levensgezel. Een dorp in plaats van een stad. Labiliteit en absoluut geen enkel idee van wat je wilt worden, doen, zijn. Heel lastig allemaal, nu ik eraan terugdenk.

Een paar stabiele factoren (dezelfde leuke familie, nog steeds een aantal lieve vrienden uit die tijd, nog steeds een paar liefhebberijen) niet meegerekend is mijn leven helemaal anders dan toen. Dat volwassen zijn op achttien bleek achteraf eerder “volwassen beginnen worden vanaf achttien”. En het is nog niet voorbij.

Maar alleszins: toch een belangrijke dag, hoor. En een mijlpaal in je leven. Dus van harte happy birtday, E. Enjoy!

Van een ander

And Death Shall Have No Dominion.

And death shall have no dominion.
Dead men naked they shall be one
With the man in the wind and the west moon;
When their bones are picked clean and the clean bones gone,
They shall have stars at elbow and foot;
Though they go mad they shall be sane,
Though they sink through the sea they shall rise again;
Though lovers be lost love shall not;
And death shall have no dominion.

And death shall have no dominion.
Under the windings of the sea
They lying long shall not die windily;
Twisting on racks when sinews give way,
Strapped to a wheel, yet they shall not break;
Faith in their hands shall snap in two,
And the unicorn evils run them through;
Split all ends up they shan’t crack;
And death shall have no dominion.

And death shall have no dominion.
No more may gulls cry at their ears
Or waves break loud on the seashores;
Where blew a flower may a flower no more
Lift its head to the blows of the rain;
Though they be mad and dead as nails,
Heads of the characters hammer through daisies;
Break in the sun till the sun breaks down,
And death shall have no dominion.

Dylan Thomas

Gedichtendag vandaag! Dylan Thomas. Dit jaar misschien eindelijk beroemd.

Ja!

Zoef.

Er zijn veel dingen die een mens kan zeggen over examendagen, maar bovenal vliegen ze voorbij als in een vingerknip. Mijn studenten komen per vijf binnen, bereiden voor, leggen mondeling af, als er eentje klaar is komt er een volgende binnen. Op die manier zie ik zo’n 10 studenten per blok van twee uur.

Na elk mondeling examen maak ik nota’s op mijn verbeterfiches, zodat ik bij feedback weet wat er goed en fout was in hun antwoord. En terwijl de studenten voorbereiden probeer ik –tussen het beantwoorden van vraagjes en het geven van verduidelijkingen door — de praktijkoefeningen van de voorgaande te verbeteren. En ondertussen hou ik hen in de gaten, natuurlijk.

Dat alles zorgt ervoor dat mijn ogen en hoofd geen ogenblik stilstaan, van acht uur in de ochtend tot zes uur vanavond. Ik moet daar waarschijnlijk geen tekeningske bijmaken dat ik ‘s avonds een vod ben en even niet meer aan school kan denken. En dat mijn dag – zoef – voorbijvliegt.

Gelukkig is er vanavond Comedy Zone, alwaar mijn lief op het podium zal vertellen over onze echtelijke verbouwingsrelateerde ruzies, dus dat is goed voor de ontspanning. Hij staat trouwens in de gazet, mijn lief. Met zes foto’s. En wij hadden het er al eerder over op Het Project, natuurlijk. Net als over zowat alle andere items op de regionale pagina’s, overigens. Wij zijn soms sneller dan onze schaduw op Het Project. Zoef.

internet

Sooooo funny.

Status: 67/164

Sara. Dat is een soap op VTM. En die Sara, het fictieve personage, die heeft een weblog. Een tenenkrullend weblog met smileys en bloemekes en het hele gedoe. The works. En waarop ze dus een dagboek bijhoudt. Allez, iemand houdt een dagboek bij als de Sara uit de serie. Het fictieve personage dat schrijft over fictieve gebeurtenissen. Het lollige is dat er nogal veel mensen duidelijk een probleem hebben met het onderscheiden van de werkelijkheid en televisie. Wat aanleiding geeft tot de meest fantastische commentaren die u zich kunt voorstellen.

Ik vind dat ideaal voor in mijn pauzes, tussen het verbeteren door. Het interweb is a scary place indeed.

© All Rights Reserved 2021 Theme: Promos Blog by Template Sell.