Ja!

Twee.

Al wie vandaag exact twee jaar aan het webloggen is, steek uw hand omhoog!

Ja hoor, vandaag bestaat Kerygma twee jaar, als dat niet wijs is. We hebben ondertussen een skynetblog gehad, we hebben een subdomein van het project uitgebaat en hebben nu al een poos een eigen domeinnaam. En een plek op een crappy dreamhost-server.

Voor de cijferfreaks: dit is artikel 1162. Dat is gemiddeld anderhalf artikel per dag. En in totaal werden hier al 5236 reacties gegeven, dus bijna vijf per artikel.
Hoeveel bezoekers ik heb, dat weet ik niet: dat staat niet van mijn wordpress-panel af te lezen en ik heb geen goesting om het op te zoeken.

Alleszins: happy birthday to me!

*steekt een vuurwerkstokske aan*

Ja!

Eerste rijles.

Kijk. Sara heeft haar eerste rijles achter de rug. Cu-ute!

Doet me denken aan één van mijn eerste rijlessen, toen ik overmoedig en gezwind van de oprit afreed en vervolgens gas- en rempedaal door elkaar haalde. De auto van de buurjongen, die aan de overkant geparkeerd stond, was total loss.

De buurjongen was tot drie weken voor het incident mijn toenmalig lief. En we waren nu niet meteen in vrede uit elkaar gegaan.

Gelachen! sjonge toch.

En al

Outbreak.

De kat heeft zonet onder mijn bureau gekotst. Zou ik hem besmet hebben? Of kan dat niet, zo van mens op dier?

En al

Pauze.

Het leven lijkt vandaag een beetje een aaneenschakeling van pauzes. Hoewel ik gisteren om middernacht in bed zat, heb ik in één ruk doorgeslapen tot 11h. Na het opstaan bleek ik er een mailtje te zijn van Bruno, dat hij migraine had en of iemand de planning kon overnemen. Overmoedig als ik ben heb ik ja geroepen. Want de derde dag van ziek zijn, dat is eigenlijk al geen echte ziekdag meer, niet?
Na het doornemen van mijn mails (15 minuten) bleek ik echter alweer stikkapot. Dus heb ik nog even gerust. Dan het eerste artikel klaargezet en snel even langs de slaapkamer om een was te halen. Mijn bed zag er echter heel aantrekkelijk uit, dus heb ik ook dan nog een tien minuutjes pauze genomen.
Nu ga ik de was insteken en dan denk ik dat het tijd is voor een middagdutje. Om dan vervolgens vol goede moed de les voor morgen voor te bereiden. Uw ziekteverlof helemaal uitdoen is voor watjes, dus ga ik morgen naar school.

Maar eerst even pauzeren.