Michel heeft helemaal gelijk. Ik ben altijd een beetje blij dat ik er deel van ben, van dat Project.
Als ik nu van een fles water drink aan de linkerkant of het midden van mijn mond, dan stroomt het allemaal weer naar buiten. Een beetje gelijk bij een kwijlende baby.
Ik vind dat grappig.
Wacht tot het wakker wordt straks, i. , ge zult nie meer lachen dan.
Het is zeer stil in de stad en dat geeft voor het eerst in een paar weken de mogelijkheid om comfortabel te slapen. Ware het niet dat het beestig warm is op onze slaapkamer en dat die temperaturen allesbehalve bevorderlijk zijn voor een goede nachtrust. Maar zoals ik al zei: het is stil en mouwen zijn er om aangepast te worden. Daarom hebben we deze nacht kamp opgeslagen in de veranda. Met kampeermatjes, donsdekens om alles zachter te maken en veel kussens. We hebben ons grondig ingewreven met muggenmelk tegen die rotbeesten. Dan de terrasdeur helemaal opengezet en het is alsof we buiten sliepen.
Fantastisch. Sterrenhemel. Krekels als lagen we op een camping in de Provence. En een kat die de nieuwe slaapsituatie helemaal top vond: hij zit ‘s nachts altijd rond te hossen op de daken rondom en kwam nu om het uur een keer dag zeggen en een tukje doen aan onze voeten.
Leve het buitenleven!
Het is nogal kalm op het Gentse internet, hebben wij de indruk. Zou er iets aan de hand zijn?
(mwoehaha)
Ten huize lief en i. valt alles ondertussen al opnieuw in de juiste plooi. Het huis, de kat, de planten, de frigo: het zag er allemaal een beetje verwaarloosd uit, na tien dagen aandacht voor andere dingen. Lief was aan zijn laatste proper T-shirt toe, vanmiddag. Er was slechts 1 fles water over en ook de voedselvoorraad bleek bijzonder flauw en verlept.
We hebben dan maar plantjes water gegeven, eten en drinken in huis gehaald, de kat geknuffeld, stof gezogen en een was laten draaien.
En een DVD of drie gehaald, voor de broodnodige platte rust van vanavond.
Het leven gaat verder…