Alles van waarde is weerloos
Waarom is dat toch, dat iedere keer als ik iets schilder, dat alles volhangt met verf?
Ik ben terrasstoeltjes in het india-blauw aan het schilderen en ondertussen zijn niet alleen de stoeltjes blauw, maar ook mijn kleren, het terras, mijn haar en zelfs een plekje op mijn rug waar ik zelf niet bij kan.
Vreemd is dat.
Mijn mama en papa zijn terug van reis. Ik bijzonder blij natuurlijk en wel om vijf redenen:
– omdat ze goed en wel terug zijn, natuurlijk, dat is altijd leuk. En alles is vlotjes gegaan, in tegenstelling tot de laatste keer.
– omdat ze er bruin en ontspannen uitzien en dat ik dat graag zie.
– omdat wij in geval van thuiskomende ouders gevoederd worden in een lekker restaurant om vakantie te vieren. Champagne en scampi! Olé!
– omdat ik on-ge-loof-lijk schattige schoenen heb gekregen. Roze. Met een fantastische hak en een mooie vorm. Ik ben precies Barbie ik.
– omdat we ook een Spaanse hespe hebben cadeau gekregen. Morgen meloentje kopen en dan hmmmm….
ik zeg u: er is iets serieus aan het fikken in de binnenstad. Iemand enig idee wat?
Er moet olie aan onze ramen. En ik ben daar vanmiddag mee begonnen, na weken uitstellen wegens te heet op het terras. Ik dacht deze middag namelijk dat het er bewolkt uitzag en frisser.
Boy, was I wrong: het is nog altijd pokkeheet daarboven.
Halverwege opgegeven wegens oververhit. In de vooravond een nieuwe poging….
Ik heb tijdens de Gentse Feesten niet gerookt en dat was heel moeilijk. Ik heb het echt zwaar gehad en ter aanmoediging heeft Lief mij een cadeautje beloofd als ik het volhield. Cadeautjes zijn uitstekende stimulansjes, zo bleek en dus heb ik vandaag een fotoboek gekregen van Bettina Rheims. More Trouble heet het en ik ben er nu al helemaal zot van. Fantastische foto’s van bekende en onbekende mensen, meestal vrouwen en meestal met een flinke dosis ruwheid en tristesse.
Bettina heerst zwaar.