eten

Voedsel-autisme.

Kijk. Het is heel simpel. Op paaszondag eet ik Belgische asperges. En dan is het me gelijk of die nu vijf euro, tien euro, of gelijk gister in de aula 12 euro voor een pakske kosten: Belgische asperges zal i. eten.
En daarbij eet ik lamsvlees. En gratin dauphinois. Al vergaat de wereld: dat eet ik op paaszondag.

Daarmede wil ik na de term ochtendautisme ook het voedselautisme lanceren. Want daar heb ik ook een beetje last van.
Belgische asperges op pasen.
Mossels op de eerste avond van de Gentse Feesten.
Oesters op oudejaarsavond.
Barbecue de eerste keer dat het meer dan 25 graden is buiten.

Daarnaast zijn er ook combinaties die samen horen:
Fishsticks, dat eet je enkel met erwten uit blik, koud met een beetje mayonaise erdoor en een gesnipperd ajuintje. En met zelfgemaakte tartaarsaus en puree.
Bij spaghetti bolognaise drink je coca cola.
Op rozijnenbrood hoort preparé, en op suikerbrood smeerkaas.

En neen. Van al die dingen kan niet afgeweken worden en ik wens daar niet over in discussie te gaan. En gelieve mij nu te excuseren, want ik ga onze asperges gaan kuisen.

internet vriendjes

Op bezoek.

Vandaag op bezoek geweest bij Helena en het is een schatje…. Als kind van haar tijd heeft deze juffrouw een heuse website en hebben we net online een cadeautje besteld online van haar geboortelijst.

De nieuwe internet-generatie is gearriveerd!

En al vriendjes

And so it goes.

Eerst is er vreugde, en dan zijn er onbeantwoorde telefoontjes. Vervolgens zijt ge een beetje op uw ongemak en uw vriendin en uw lief lachen u een beetje uit: ge hebt altijd te veel zorgen, gij.
Na een sms met onrustwekkend nieuws, slepen de uren zich voort. Ge loopt in de stad en koopt nieuwe kleren, maar ge zoudt het allemaal weergeven als alles in orde zou zijn daardoor. En ge zit op een terras en drinkt nen koffie, maar ondertussen kijkt ge iedere vijf seconden naar uwen gsm, als om hem te bezweren goed nieuws te melden.
Ge gaat ook naar het optreden van uw lief ‘s avonds, maar tegen dat het goed en wel begonnen is hebt ge hoofdpijn en is uw nek een beetjen verkrampt van de spanning. Hij doet het goed, maar ge lacht niet van harte. Er zitten te veel mogelijk scenario’s in uw hoofd en ge kunt niet anders doen dan peinzen en ze één voor één overlopen, telkens overnieuw.

Als ge na het optreden uw gsm aanlegt, hebt ge eindelijk een berichtje. En in dat berichtje staat goed nieuws. Het is en het komt in orde. Het is en het komt in orde, allemaal.
Ge zijt blij, ge zijt opgelucht en morgen kunt ge op bezoek in kamer 214.

Het leven kan soms schoon zijn.

vriendjes

Spike.

Vrienden van ons, op kerygma genoegzaam bekend als Los Gringos, hebben zich een hond aangeschaft. Deze zomer verhuizen ze immers naar hun woonboot en zo’n waakdier is best handig op de gevaarlijke Gentse binnenwateren. Piraten, weet u wel.

Spike heet het beest, hij is zo’n vijf maand oud en komt uit het asiel. Hij is zwart en redelijks groot: een kruising tussen een labrador en nog een paar dingen. Een mooi, stevig beest.

Spike is zich echter niet bewust van zijn grootte. Hij denkt ofwel dat hij nog een kleine pup is, of hij denkt dat hij als yorkshire werd geboren. Spike-de-grote-labrador kruipt spontaan op iedereens schoot. Omdat dat gezellig is, zo van schoothondje doen. Dat hij groot en zwaar is en helemaal niet op een schoot past: bijzaak.

Na een terrasbezoek aan het damberd deze week zijn mijn dijbenen een dag stijf geweest door Spike, maar ik wel hem bij deze wel uitroepen tot leukste hond van de week! Leve Spike!