En al

i. is eigenlijk een beetje een bridget jones.

Of hoe Kerygma definitief een online chick lit werd.

Het is onderhand wel duidelijk: mijn stop-eens-met-roken-project is duidelijk een succes te noemen. Ik heb de kaap van drie maand overschreden (*gejuich*) en kan met de hand op mijn hart zeggen dat ik nog slechts zelden zin heb ik een sigaret (*the crowd goes wild*).
Bijwerking van het stoppen met roken is echter dat ik een beetje zwaarder geworden ben (*Boe-geroep*). Dat is de logica zelve: ik had mezelf toegelaten om drie maand lang geen aandacht te besteden aan gewicht, wegens alle energie nodig om van de nicotine af te geraken. Taart en snoep en chips en cola en popcorn en ijsjes werden dan ook met kruiwagens tegelijk aangevoerd toe onzent. Nu deze sperperiode echter achter de rug is, is de kogel door de kerk en de teerling geworpen: sinds vandaag is i. op dieet. Zowaar een nieuw projectje, inderdaad.

Waarschijnlijk krijgt u dus de komende weken heel veel te lezen over gezond eten en honger en kilo’s die smelten als sneeuw voor de zon. En ik zal zagen en ambetant doen en mensen uitschelden zonder werkelijk gegronde reden, bijvoorbeeld alleen maar omdat ge sletje van de week zijt in tetteneiland (Rowena! Ge zijt een kalf, kind!) of omdat ge nen degoutante mens zijt (Tom! Laat Katie toch roepen als ze wilt!).

Spannend dat dat hier gaat zijn, maat.

En al

Ring of fire.

Santa Boogie is niet alleen de meest swingende kat van heel Sluizeken-Ham, hij is ook bijzonder nieuwgierig.
Gisterenavond was ik dinges aan ‘t maken voor bij de boterhammen. Een salade caprese, een beetje verse tonijnsla en een kommetje zelfgemaakte eiersalade. Voor dat laatste had ik dus een eitje gekookt en toen ik de kom van het vuur haalde om het ei te laten schrikken onder koud water, hoorde ik een ijselijk gejank en zag uit mijn ooghoek een zwart-wit-gevlekt beestje van het vuur wegspringen.

Onze kat heeft bij deze proefondervindelijk mogen leren dat (a) een elektrisch vuur warm blijft ook nadat het uitgeschakeld is en dat (b) nieuwsgierigheid niet altijd zo interessant is voor een poezebeest.

De haartjes rond zijn pootkussentjes zijn helemaal verschroeid en hij mankt een beetje. We hebben wel zijn poot een kwartier onder stromend koud water gehouden, want Santa Boogie natuurlijk helemaal een feest vond.

projecten

Buren.

Het was gezellig bij de buren. En het was ook gezellig druk, met de één twee drie vier vijf kindertjes daar. En meneer en mevrouw volume 12, mevrouw Lien, meneer Huugendruug en mijn eigen Lief.

Met een baby op schoot koffie gedronken, taart gegeten en dan (een beetje) van nadenken over design gedaan. En gepraat over het project en visie en toekomst. Ik poneerde op een bepaald moment dat de kracht van het project is dat het amateuristisch is.
Maar daarnet bedacht ik dat de kracht van Gentblogt waarschijnlijk koffie en taart is bij de buren, en pintjes in de studioskoop na de vergadering. En geruzie en gezever op de mailinglijst en uitstapjes met sandwichen-met-ei en caprisonnekes.

En dat, zolang dat die dingen blijven, het mij eigenlijk om ‘t even is wat er verandert…

mediagedoe

Robland?

Ik heb gekeken en ik ben niet goed mee vrees ik. Allez, ik ben wel mee: Rob speelt van koninkje en wil zogezegd een eigen land. Maar ik ben niet mee, in die zin dat ik er niet goed in kan meegaan…mijn fantasie rijkt nietmisschien ver genoeg en ik weet begot niet in welke mate het allemaal voor echt is. Ik denk: in geen enkele mate.
Normaal gezien ben ik daar wel voor te vinden, voor van die denkoefeningen en van die plannetjes. Maar ik ben er gelijk niet enthousiast over te krijgen.

Kortom: ik ben niet mee.

(maar ik ga wel een pakketje bestellen. Zie dat ik de komende weken plots wel meeben, dan zou het ver-schrik-ke-lijk zijn moest ik geen vlag hebben, niet?)