Alles van waarde is weerloos
Een tiental dagen geleden kregen R. en L. hun dochter Rika.
Gister is, precies op de uitgerekende datum, vriend C. papa geworden van León. Moeder en kind stellen het, naar het schijnt, uitstekend. Olé! En van harte geproficiateerd, dat spreekt voor zich…
Volgende op de planning: San.
Update: bij San is het ook begonnen!
ongetwijfeld live te volgen op Tales of Drudgery & Boredom de komende uren.
Zelf gooiden we het onding er maanden geleden al af, op aanraden van Pietel die het toen van Wereldkeuken had. Blijkbaar zijn er echter nog steeds veel mensen die de teller van Webstats4u gebruiken (het vroegere Nedstats) want ik krijg bij het ronsurfen nog steeds om de haverklap die popups tegen de blocker aangegooid.
Het is dringend tijd voor een kleine campagne, want niet alleen genereert deze teller irritante reclamepopups, nu blijkt dat die mannen ook spyware verspreiden via hun teller.
Een dubbele oproep dus:
(1) als u nog zo’n teller op uw site heeft, gooi hem er alstublieft af.
(2) als u een weblog heeft en die smeerlapperij werkt ook op uw systeem: spread the word.
En trouwens, mevrouw of meneer die hier aan onze deur een vuilzak of twee in het water heeft gekieperd deze nacht waardoor het hier al drijfvuil is wat de klok slaat: heeft u nu werkelijk geen manieren?
Schaam op u, een vloek op uw nageslacht en ik hoop van ganser harte dat de milieupolitie u vindt en u vijfdubbel beboet.
tsss.
Deze nacht ging de tijd nog sneller voorbij dan gewoonlijk al het geval is: opeens zat ik om vier uur nog aan de toog in den Bal Infernal, terwijl ik het voornemen had gehad om eens vroeg slapen te gaan. Een optreden in Oostmalle, een feestje met een dansende Braziliaanse (met pluimen in heur gat), een vertrouwde barkruk en de verandering van het uur hebben daar anders over beslist.
Ik ben één van die janetten die daar dus last van heeft, van die uursverandering. Mijn ritme raakt er volledig van in de war en ik voel me nog chaotischer dan anders. En dat terwijl ik normaal gesproken nu niet echt een regelmatige manier van leven heb.
Als ik dus de komende weken klaag dat ik moe ben, mensen afsnauw en van de eerste de beste mug een uit de kluiten gewassen Afrikaanse olifant maak: u weet hoe het komt.
Mensen die hier al een tijdje rondhangen weten dat deze zomer bijzonder druk was ten huize i. en lief: niet alleen trokken wij naar Peru voor een bezoek aan los gringos en bestendigden we onze relatie door in zonde te gaan samenhokken, tussendoor figureerden we ook als ceremoniemeester en chauffeur op de trouw van ons Lien en haar Peetjer. Splendid times were had by all, die dag.
Dat van dat chauffeur spelen, dat kwam natuurlijk door Lief zijn onovertroffen Toyota. 27 jaar oud, volledig nutteloos wegens we mogen er niet mee rijden na zonsondergang en meer dan 30 km van huis, maar wel de leukste auto van de hele straat. Wat zeg ik? Van de hele stad!
Uit Peru hadden we stickers meegebracht die Lief daar samen met vriend J. veroverd had op een marktje in de buurt van Lago Titicaca, daarbij geholpen door een fietstaxi-meneer en hun eigen onnozeliteit.
De stickers werden op de toyota gekleefd, en sinds die dag hebben we the coolest ride in town (zie ook hier en alhier).
Gisterenavond mochten we dat nog eens bevestigd zien op een bedankingsetentje ten huize pasgetrouwd (zeer lekker, trouwens. Waarvoor dankuwel Lientje.). De trouwalbum is helemaal schitterend geworden en de toyota maakt het allemaal nog een beetje rock’n roll ook. Misschien moeten we een ceremoniewagen-bedrijfje starten ofzo.
Foto’s allemaal door meneer Pieter Baert.
